Sri Guru Granth Sahib Ji bi Kurdî bixwînin

Sikhi bi sembolek yekane dest pê dike, Ik Onkar (ੴ), ku bi tenê tê wateya Yek. Ne xwedayek di nav yên din de, lê Rastiyek yekpare ku her tişt jê derdikeve û her tişt jê re girêdayî ye. Di navbera Afirîner û afirandinê de tu valahî tune, tu bihuştek dûr ji erdê nehatiye dorpêçkirin. Xwedayî di nav her tiştî re derbas dibe, di her nefes û her hebûnê de heye.

Ev dîtinek ne-dual e. Dîwarê ku em di navbera xwe û Xwedê de, di navbera pîroz û asayî de hîs dikin, ne rastiya dawîn e. Ew perdeya egoyê ye, ku jê re haumai tê gotin. Jiyana giyanî, di Sikhi de, ew e ku ew perde zirav bibe heya ku em ronahiya yekane ya ku di nav xwe de, di xerîb de, û di tevahiya afirandinê de bi heman rengî dibiriqe nas bikin.

Ji ber ku Yek di her kesî de ye, tu kes bi zayîn, kast, zayend an netewe nêzî Xwedê nabe. Padîşahek û parsekek, zanyarek û xizmetkarek, li ber wê Ronahiyê wekhev in. Ev ramana yekane civakek ku li ser hiyerarşiyê hatibû avakirin ji nû ve şekil kir, û ew îro jî tiştek ji me dixwaze.

Guru Granth Sahib ne ewqas pirtûkek li ser Xwedê ye, lê bangek e ku meriv vê yekîtiyê rasterast biceribîne, bi bîranîna evînî (simran), xebata dilpak, û parvekirina bi yên din re. Israra wê sade û radîkal e: Rastiya herî bilind ne tenê tê bawer kirin, lê tê jiyîn.

Pênc sedsal berê, Guru Nanak piştî sê rojan ji çemek derket û gotinên ku dê rêyek nû dest pê bikin got: Hindu tune û Misilman tune, tenê Yek û malbata mirovî heye. Wî bi hezaran mîl rêwîtî kir, ber bi perestgeh, mizgeft û çiyayan, rastiyek ku ji hemîyan re vekirî ye hîn kir.

Peyama wî bi bêdengî şoreşger bû. Xwedayek bê şikl li derveyî pût û rîtuelê. Wekheviya her kesî, hilweşandina kast û rêzê. Rûmeta tevahî ya jinan, di serdemekê de ku ew înkar dikir. Û giyanîyek ku ne bi revê ji cîhanê lê di nav wê de tê jiyîn, bi sê dîsîplînên hêsan: Xwedayî bi bîr bînin (naam japna), debara xwe bi dilpakî bikin (kirat karni), û bi yên din re parve bikin (vand chakna).

Neh Gurû du sedsalan li pey wî hatin, vê rêyê kûr kirin û parastin, heya ku Peyv bi xwe wekî Guru yê herheyî hate pîrozkirin. Tiştê ku wekî dengek li kêleka çemek dest pê kir, naha di Gurdwarayan de li seranserê cîhanê tê gotin, û dikare li vir, bi zimanê we, were xwendin.

Sikh deh Gurûyên mirovî, ji Guru Nanak heya Guru Gobind Singh, her yek ronahiya hundurîn a yekane hildigirin. Berî ku ew derbas bibe, Gurû yê dehemîn Gurûtiyê ne ji kesek din re, lê ji nivîsarê bi xwe re, Sri Guru Granth Sahib Ji, ku Sikh jê re wekî Guru yê zindî, herheyî rêz digirin, da.

Bi awayekî balkêş, ayetên wê bêyî pêşdarazî hatin berhev kirin. Li kêleka Gurûyan, ew sirûdên pîrozên Hindu û Misilman, Bhagat û Sufîyan diparêze, ji ber ku rastî rastî ye kî dibêje. Vekirina van rûpelan ew e ku meriv di civînek ji hişyarkiriyên ji gelek paşxaneyan de rûne, hemî ber bi heman Yekê ve nîşan didin.

Ger we qet kêşeya di navbera Xwedayekî ku li jor e û Xwedayekî ku nêzîk e hîs kiriye, Sikhi bi nermî wê kêşeyê datîne. Ew Xwedayî naxe ezmên û me li jêr nahêle. Ew Yek di dikan û zevî û malê de dibîne, di şuştina lingên xerîbekî de, di rojek xebata dilpak de. Pîroz ne li cîhek din e. Ew li vir e, ger çavên me hebin ku em bibînin.

Li ku derê hin rê cîhanê li hilbijartî û winda dabeş dikin, Gurû di hemîyan de yek Ronahî dîtin, û nikaribûn kesî ji derve bihêlin. Li ku derê hin ji me dixwazin ku em cîhanê terikînin da ku Xwedê bibînin, Gurû ji me xwestin ku em di nav wê de, wekî karkerek, cîranek, hevalek, ji Xwedê hez bikin. Û li ku derê rîtuel dikare bibe adetek vala, wan ji şiklê derbasî bîranîna zindî ya di binê wê de kirin.

Tu ji van ji we naxwaze ku hûn ji cihê ku hûn jê hatine kêmtir bifikirin. Dibe ku, bi bêdengî, alîkariya perçeyan bike ku bikevin cihê xwe, hesreta ku we berê hilgirtibû di dawiyê de bi dîtinek ku têra xwe fireh e ku wê bigire tê dîtin. Ew hemî tiştê ku Gurû her dem pêşkêş kirin. Ne daxwazek, lê deriyek, bi evînê vekirî.