ਐਸੇ ਮਰਨੇ ਜੋ ਮਰੈ ਬਹੁਰਿ ਨ ਮਰਨਾ ਹੋਇ ॥੨੯॥ ॥

29. Morir de tal manera que uno no tenga que morir de nuevo.

ਕਬੀਰ ਮਾਨਸ ਜਨਮੁ ਦੁਲੰਭੁ ਹੈ ਹੋਇ ਨ ਬਾਰੈ ਬਾਰ ॥ ॥

30. Kabir, el nacimiento humano es precioso y no se obtiene una y otra vez. Como la fruta madura del bosque que cae al suelo, no vuelve a la rama.

ਜਿਉ ਬਨ ਫਲ ਪਾਕੇ ਭੁਇ ਗਿਰਹਿ ਬਹੁਰਿ ਨ ਲਾਗਹਿ ਡਾਰ ॥੩੦॥ ॥

31. Kabir, tú eres Kabir, y Kabir es tu nombre. La joya de Ram se obtiene solo cuando primero abandonas el cuerpo.

ਕਬੀਰਾ ਤੁਹੀ ਕਬੀਰੁ ਤੂ ਤੇਰੋ ਨਾਉ ਕਬੀਰੁ ॥ ॥

32. Kabir, no se debe dudar de Tu palabra. Nadie puede borrar los actos generosos que realizas.

ਰਾਮ ਰਤਨੁ ਤਬ ਪਾਈਐ ਜਉ ਪਹਿਲੇ ਤਜਹਿ ਸਰੀਰੁ ॥੩੧॥ ॥

33. Kabir, en la piedra de toque de Ram, lo falso no perdura. Solo aquel que muere mientras vive, soporta la piedra de toque de Ram.

ਕਬੀਰ ਝੰਖੁ ਨ ਝੰਖੀਐ ਤੁਮਰੋ ਕਹਿਓ ਨ ਹੋਇ ॥ ॥

34. Kabir, visten ropas blancas y comen betel y nuez de areca. Sin el Nombre del Único Señor, son atados y llevados a la ciudad de la muerte.

ਕਰਮ ਕਰੀਮ ਜੁ ਕਰਿ ਰਹੇ ਮੇਟਿ ਨ ਸਾਕੈ ਕੋਇ ॥੩੨॥ ॥

35. Kabir, el barco está deteriorado, con miles de agujeros. Algunos cruzaron gritando "¡Haru! ¡Haru!", mientras que otros, con la cabeza llena de orgullo, se ahogaron.

ਕਬੀਰ ਕਸਉਟੀ ਰਾਮ ਕੀ ਝੂਠਾ ਟਿਕੈ ਨ ਕੋਇ ॥ ॥

36. Kabir, los huesos se queman como leña, el cabello se quema como hierba. Al ver arder este mundo, Kabir se entristeció.

ਰਾਮ ਕਸਉਟੀ ਸੋ ਸਹੈ ਜੋ ਮਰਿ ਜੀਵਾ ਹੋਇ ॥੩੩॥ ॥

37. Kabir, no te enorgullezcas, la piel cubre los huesos. Hoy llevas una sombrilla sobre tu cabeza, mañana estarás enterrado en la tierra.

ਕਬੀਰ ਊਜਲ ਪਹਿਰਹਿ ਕਾਪਰੇ ਪਾਨ ਸੁਪਾਰੀ ਖਾਹਿ ॥ ॥

38. Kabir, no te enorgullezcas al ver una morada elevada. Hoy o mañana yacerás en el suelo, y la hierba crecerá sobre ti.

ਏਕਸ ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਬਾਧੇ ਜਮ ਪੁਰਿ ਜਾਂਹਿ ॥੩੪॥ ॥

39. Kabir, no te enorgullezcas, nadie debe reírse de los pobres. Hoy mismo, en el océano del nombre, ¿quién sabe qué pasará?

ਕਬੀਰ ਬੇੜਾ ਜਰਜਰਾ ਫੂਟੇ ਛੇਂਕ ਹਜਾਰ ॥ ॥

40. Kabir, no te enorgullezcas al ver la belleza de tu cuerpo. Hoy o mañana lo abandonarás como una serpiente abandona su piel.

ਹਰੂਏ ਹਰੂਏ ਤਿਰਿ ਗਏ ਡੂਬੇ ਜਿਨ ਸਿਰ ਭਾਰ ॥੩੫॥ ॥

Those who are light get across, while those who carry the weight of their sins on their heads are drowned. ||35||

ਕਬੀਰ ਹਾਡ ਜਰੇ ਜਿਉ ਲਾਕਰੀ ਕੇਸ ਜਰੇ ਜਿਉ ਘਾਸੁ ॥ ॥

Kabeer, the bones burn like wood, and the hair burns like straw.

ਇਹੁ ਜਗੁ ਜਰਤਾ ਦੇਖਿ ਕੈ ਭਇਓ ਕਬੀਰੁ ਉਦਾਸੁ ॥੩੬॥ ॥

Seeing the world burning like this, Kabeer has become sad. ||36||

ਕਬੀਰ ਗਰਬੁ ਨ ਕੀਜੀਐ ਚਾਮ ਲਪੇਟੇ ਹਾਡ ॥ ॥

Kabeer, do not be so proud of your bones wrapped up in skin.

ਹੈਵਰ ਊਪਰਿ ਛਤ੍ਰ ਤਰ ਤੇ ਫੁਨਿ ਧਰਨੀ ਗਾਡ ॥੩੭॥ ॥

Those who were on their horses and under their canopies, were eventually buried under the ground. ||37||

ਕਬੀਰ ਗਰਬੁ ਨ ਕੀਜੀਐ ਊਚਾ ਦੇਖਿ ਅਵਾਸੁ ॥ ॥

Kabeer, do not be so proud of your tall mansions.

ਆਜੁ ਕਾਲਿੑ ਭੁਇ ਲੇਟਣਾ ਊਪਰਿ ਜਾਮੈ ਘਾਸੁ ॥੩੮॥ ॥

Today or tomorrow, you shall lie beneath the ground, and the grass shall grow above you. ||38||

ਕਬੀਰ ਗਰਬੁ ਨ ਕੀਜੀਐ ਰੰਕੁ ਨ ਹਸੀਐ ਕੋਇ ॥ ॥

Kabeer, do not be so proud, and do not laugh at the poor.

ਅਜਹੁ ਸੁ ਨਾਉ ਸਮੁੰਦ੍ਰ ਮਹਿ ਕਿਆ ਜਾਨਉ ਕਿਆ ਹੋਇ ॥੩੯॥ ॥

Your boat is still out at sea; who knows what will happen? ||39||

ਕਬੀਰ ਗਰਬੁ ਨ ਕੀਜੀਐ ਦੇਹੀ ਦੇਖਿ ਸੁਰੰਗ ॥ ॥

Kabeer, do not be so proud, looking at your beautiful body.

ਆਜੁ ਕਾਲਿੑ ਤਜਿ ਜਾਹੁਗੇ ਜਿਉ ਕਾਂਚੁਰੀ ਭੁਯੰਗ ॥੪੦॥ ॥

Today or tomorrow, you will have to leave it behind, like the snake shedding its skin. ||40||

ਕਬੀਰ ਲੂਟਨਾ ਹੈ ਤ ਲੂਟਿ ਲੈ ਰਾਮ ਨਾਮ ਹੈ ਲੂਟਿ ॥ ॥

Kabeer, if you must rob and plunder, then plunder the plunder of the Lord's Name.

ਫਿਰਿ ਪਾਛੈ ਪਛੁਤਾਹੁਗੇ ਪ੍ਰਾਨ ਜਾਹਿੰਗੇ ਛੂਟਿ ॥੪੧॥ ॥

Otherwise, in the world hereafter, you will regret and repent, when the breath of life leaves the body. ||41||

ਕਬੀਰ ਐਸਾ ਕੋਈ ਨ ਜਨਮਿਓ ਅਪਨੈ ਘਰਿ ਲਾਵੈ ਆਗਿ ॥ ॥

Kabeer, there is no one born, who burns his own home,

ਪਾਂਚਉ ਲਰਿਕਾ ਜਾਰਿ ਕੈ ਰਹੈ ਰਾਮ ਲਿਵ ਲਾਗਿ ॥੪੨॥ ॥

and burning his five sons, remains lovingly attuned to the Lord. ||42||

ਕੋ ਹੈ ਲਰਿਕਾ ਬੇਚਈ ਲਰਿਕੀ ਬੇਚੈ ਕੋਇ ॥ ॥

Kabeer, how rare are those who sell their son and sell their daughter

ਸਾਝਾ ਕਰੈ ਕਬੀਰ ਸਿਉ ਹਰਿ ਸੰਗਿ ਬਨਜੁ ਕਰੇਇ ॥੪੩॥ ॥

and, entering into partnership with Kabeer, deal with the Lord. ||43||

ਕਬੀਰ ਇਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਮਤ ਸਹਸਾ ਰਹਿ ਜਾਇ ॥ ॥

Kabeer, let me remind you of this. Do not be skeptical or cynical.

ਪਾਛੈ ਭੋਗ ਜੁ ਭੋਗਵੇ ਤਿਨ ਕੋ ਗੁੜੁ ਲੈ ਖਾਹਿ ॥੪੪॥ ॥

Those pleasures which you enjoyed so much in the past - now you must eat their fruits. ||44||

ਕਬੀਰ ਮੈ ਜਾਨਿਓ ਪੜਿਬੋ ਭਲੋ ਪੜਿਬੇ ਸਿਉ ਭਲ ਜੋਗੁ ॥ ॥

Kabeer, at first, I thought learning was good; then I thought Yoga was better.

ਭਗਤਿ ਨ ਛਾਡਉ ਰਾਮ ਕੀ ਭਾਵੈ ਨਿੰਦਉ ਲੋਗੁ ॥੪੫॥ ॥

I shall never abandon devotional worship of the Lord, even though people may slander me. ||45||

ਕਬੀਰ ਲੋਗੁ ਕਿ ਨਿੰਦੈ ਬਪੁੜਾ ਜਿਹ ਮਨਿ ਨਾਹੀ ਗਿਆਨੁ ॥ ॥

Kabeer, how can the wretched people slander me? They have no wisdom or intelligence.

ਰਾਮ ਕਬੀਰਾ ਰਵਿ ਰਹੇ ਅਵਰ ਤਜੇ ਸਭ ਕਾਮ ॥੪੬॥ ॥

Kabeer continues to dwell upon the Lord's Name; I have abandoned all other affairs. ||46||

ਕਬੀਰ ਪਰਦੇਸੀ ਕੈ ਘਾਘਰੈ ਚਹੁ ਦਿਸਿ ਲਾਗੀ ਆਗਿ ॥ ॥

Kabeer, the robe of the stranger-soul has caught fire on all four sides.

ਖਿੰਥਾ ਜਲਿ ਕੋਇਲਾ ਭਈ ਤਾਗੇ ਆਂਚ ਨ ਲਾਗ ॥੪੭॥ ॥

The cloth of the body has been burnt and reduced to charcoal, but the fire did not touch the thread of the soul. ||47||

ਕਬੀਰ ਖਿੰਥਾ ਜਲਿ ਕੋਇਲਾ ਭਈ ਖਾਪਰੁ ਫੂਟ ਮਫੂਟ ॥ ॥

Kabeer, the cloth has been burnt and reduced to charcoal, and the begging bowl is shattered into pieces.

ਜੋਗੀ ਬਪੁੜਾ ਖੇਲਿਓ ਆਸਨਿ ਰਹੀ ਬਿਭੂਤਿ ॥੪੮॥ ॥

The poor Yogi has played out his game; only ashes remain on his seat. ||48||