Sri Guru Granth Sahib Ji — Ang 127 (punjabi)
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਇਹੁ ਗੁਫਾ ਵੀਚਾਰੇ ॥ ॥
ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਗੁਫ਼ਾ (ਸਰੀਰ) ਨੂੰ ਵਿਚਾਰ।
ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਅੰਤਰਿ ਵਸੈ ਮੁਰਾਰੇ ॥ ॥
ਮੁਰਾਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਅੰਦਰ ਵਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਨਿਰੰਜਨ ਹੈ।
ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਏ ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੪॥ ॥
ਹਰੀ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸੁਹਾਵਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ, ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਜਮੁ ਜਾਗਾਤੀ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਕਰੁ ਲਾਏ ॥ ॥
੪।
ਨਾਵਹੁ ਭੂਲੇ ਦੇਇ ਸਜਾਏ ॥ ॥
ਜਮ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਾ ਕੇ।
ਘੜੀ ਮੁਹਤ ਕਾ ਲੇਖਾ ਲੇਵੈ ਰਤੀਅਹੁ ਮਾਸਾ ਤੋਲ ਕਢਾਵਣਿਆ ॥੫॥ ॥
ਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪੇਈਅੜੈ ਪਿਰੁ ਚੇਤੇ ਨਾਹੀ ॥ ਦੂਜੈ ਮੁਠੀ ਰੋਵੈ ਧਾਹੀ ॥ ॥
ਘੜੀ ਮੁਹਤ ਦਾ ਲੇਖਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਰਤੀ ਭਰ ਵੀ ਮਾਸ ਤੋਲ ਕੇ ਕਢਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਖਰੀ ਕੁਆਲਿਓ ਕੁਰੂਪਿ ਕੁਲਖਣੀ ਸੁਪਨੈ ਪਿਰੁ ਨਹੀ ਪਾਵਣਿਆ ॥੬॥ ॥
੫।
ਪੇਈਅੜੈ ਪਿਰੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥ ॥
ਪੇਈ ਨੂੰ ਪਿਰ ਚੇਤੇ ਨਹੀਂ।
ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਹਦੂਰਿ ਦਿਖਾਇਆ ॥ ॥
ਦੂਜੇ ਮੁਠੀ ਰੋਂਦੀ ਹੈ, ਧਾਹਾਂ ਮਾਰਦੀ ਹੈ।
ਕਾਮਣਿ ਪਿਰੁ ਰਾਖਿਆ ਕੰਠਿ ਲਾਇ ਸਬਦੇ ਪਿਰੁ ਰਾਵੈ ਸੇਜ ਸੁਹਾਵਣਿਆ ॥੭॥ ॥
ਖੋਟੀ ਇਸਤਰੀ, ਕੁਰੂਪ, ਕੁਲਖਣੀ, ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਿਰ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੀ।
ਆਪੇ ਦੇਵੈ ਸਦਿ ਬੁਲਾਏ ॥ ॥
੬।
ਆਪਣਾ ਨਾਉ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥ ॥
ਪੇਈ ਨੇ ਪਿਰ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਸਾ ਲਿਆ।
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਅਨਦਿਨੁ ਸਦਾ ਗੁਣ ਗਾਵਣਿਆ ॥੮॥੨੮॥੨੯॥ ॥
ਪੂਰੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਹਜ਼ੂਰ ਦਿਖਾ ਦਿੱਤਾ।
ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥ ॥
ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਪਿਰ ਨੂੰ ਕੰਠ ਨਾਲ ਲਾਇਆ, ਸ਼ਬਦ ਵਿੱਚ ਪਿਰ ਰਮਿਆ, ਸੇਜ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹੋ ਗਈ।
ਊਤਮ ਜਨਮੁ ਸੁਥਾਨਿ ਹੈ ਵਾਸਾ ॥ ॥
੭।
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਘਰ ਮਾਹਿ ਉਦਾਸਾ ॥ ॥
ਆਪ ਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਰਹਹਿ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਹਰਿ ਰਸਿ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ॥
ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਪੜਿ ਬੁਝਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਣਿਆ ॥ ॥
ਨਾਨਕ, ਨਾਮ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਗੁਣ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰਮੁਖਿ ਪੜਹਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਹਿ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸੋਭਾ ਪਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ ॥
੮।
ਅਲਖ ਅਭੇਉ ਹਰਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਏ ॥ ॥
੨੮।
ਉਪਾਇ ਨ ਕਿਤੀ ਪਾਇਆ ਜਾਏ ॥ ॥
੨੯।
ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਤਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੈ ਨਦਰੀ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥੨॥ ॥
ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩।
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪੜੈ ਨਹੀ ਬੂਝੈ ॥ ॥
ਉੱਤਮ ਜਨਮ, ਚੰਗੀ ਥਾਂ ਤੇ ਵਾਸਾ।
ਤ੍ਰਿਬਿਧਿ ਮਾਇਆ ਕਾਰਣਿ ਲੂਝੈ ॥ ॥
ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਦਾਸੀਨ।
ਤ੍ਰਿਬਿਧਿ ਬੰਧਨ ਤੂਟਹਿ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਮੁਕਤਿ ਕਰਾਵਣਿਆ ॥੩॥ ॥
ਹਰੀ ਦੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸਦਾ ਰੰਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਹਰੀ ਦੇ ਰਸ ਵਿੱਚ ਮਨ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਹੁ ਮਨੁ ਚੰਚਲੁ ਵਸਿ ਨ ਆਵੈ ॥ ॥
੧।
ਦੁਬਿਧਾ ਲਾਗੈ ਦਹ ਦਿਸਿ ਧਾਵੈ ॥ ॥
ਮੈਂ ਵਾਰੀ, ਜੀਵ ਵਾਰੀ, ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸਮਝ ਕੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਸਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਬਿਖੁ ਕਾ ਕੀੜਾ ਬਿਖੁ ਮਹਿ ਰਾਤਾ ਬਿਖੁ ਹੀ ਮਾਹਿ ਪਚਾਵਣਿਆ ॥੪॥ ॥
ਗੁਰਮੁਖ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਹਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਸਲਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਸੱਚੇ ਦਰ ਤੇ ਸੋਭਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਹਉ ਹਉ ਕਰੇ ਤੈ ਆਪੁ ਜਣਾਏ ॥ ॥
੧।
ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਰੈ ਕਿਛੁ ਥਾਇ ਨ ਪਾਏ ॥ ॥
ਰਹਾਉ।
ਤੁਝ ਤੇ ਬਾਹਰਿ ਕਿਛੂ ਨ ਹੋਵੈ ਬਖਸੇ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਵਣਿਆ ॥੫॥ ॥
ਅਲਖ ਅਭੇਉ ਹਰੀ ਰਿਹਾ ਸਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਉਪਜੈ ਪਚੈ ਹਰਿ ਬੂਝੈ ਨਾਹੀ ॥ ॥
ਉਪਾਅ ਨਹੀਂ ਕਿਤੇ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ।
ਅਨਦਿਨੁ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਫਿਰਾਹੀ ॥ ॥
ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਤਾਂ ਸਤਿਗੁਰੂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਨਦਰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਮਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨਮੁਖ ਜਨਮੁ ਗਇਆ ਹੈ ਬਿਰਥਾ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਵਣਿਆ ॥੬॥ ॥
੨।
ਪਿਰੁ ਪਰਦੇਸਿ ਸਿਗਾਰੁ ਬਣਾਏ ॥ ॥
ਦੂਜੇ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦਾ ਨਹੀਂ, ਸਮਝਦਾ ਨਹੀਂ।
ਮਨਮੁਖ ਅੰਧੁ ਐਸੇ ਕਰਮ ਕਮਾਏ ॥ ॥
ਤ੍ਰਿਗੁਣੀ ਮਾਇਆ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਲਝਦਾ ਹੈ।
ਹਲਤਿ ਨ ਸੋਭਾ ਪਲਤਿ ਨ ਢੋਈ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਵਣਿਆ ॥੭॥ ॥
ਠਹਏ ੳਰੲ ਨੋਟ ਹੋਨੋਰੲਦ ਨਿ ਟਹਸਿ ਾੋਰਲਦ, ੳਨਦ ਟਹਏ ਸਹੳਲਲ ਡਨਿਦ ਨੋ ਸਹੲਲਟੲਰ ਨਿ ਟਹੲ ਾੋਰਲਦ ਹੲਰੲੳਡਟੲਰ. ਠਹਏ ੳਰੲ ਾੳਸਟਨਿਗ ਟਹੲਰਿ ਲਵਿੲਸ ਨਿ ਵੳਨਿ. ਙਙ੭ਙਙ
ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਕਿਨੈ ਵਿਰਲੈ ਜਾਤਾ ॥ ॥
੍ਹੋਾ ਰੳਰੲ ੳਰੲ ਟਹੋਸੲ ਾਹੋ ਕਨੋਾ ਟਹੲ ਂੳਮੲ ੋਡ ਟਹੲ ਲ਼ੋਰਦ!
ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥ ॥
ਠਹਰੋੁਗਹ ਟਹੲ ਸ਼ਹੳਬੳਦ, ਟਹੲ ਾਂੋਰਦ ੋਡ ਟਹੲ ਫੲਰਡੲਚਟ ਘੁਰੁ, ਟਹੲ ਲ਼ੋਰਦ ਸਿ ਰੲੳਲਜ਼ਿੲਦ.
ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਸਹਜੇ ਹੀ ਸੁਖੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੮॥ ॥
Night and day, they perform the Lord's devotional service; day and night, they find intuitive peace. ||8||
ਸਭ ਮਹਿ ਵਰਤੈ ਏਕੋ ਸੋਈ ॥ ॥
That One Lord is pervading in all.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥ ॥
ੌਨਲੇ ੳ ਡੲਾ, ੳਸ ਘੁਰਮੁਕਹ, ੁਨਦੲਰਸਟੳਨਦ ਟਹਸਿ.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਜਨ ਸੋਹਹਿ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਆਪਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥੯॥੨੯॥੩੦॥ ॥
ੌ ਂੳਨੳਕ, ਟਹੋਸੲ ਾਹੋ ੳਰੲ ੳਟਟੁਨੲਦ ਟੋ ਟਹੲ ਂੳੳਮ ੳਰੲ ਬੲਉਟਡਿੁਲ. ਘਰੳਨਟਨਿਗ ੍ਹਸਿ ਘਰੳਚੲ, ਘੋਦ ੁਨਟਿੲਸ ਟਹੲਮ ਾਟਿਹ ੍ਹਮਿਸੲਲਡ. ਙਙ੯ਙਙ੨੯ਙਙ੩੦ਙਙ