ਆਇਆ ਓਹੁ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਜਿ ਕੁਲ ਕਾ ਕਰੇ ਉਧਾਰੁ ॥ ॥

वह स्वीकृत है जो सबका उद्धार करता है ॥

ਅਗੈ ਜਾਤਿ ਨ ਪੁਛੀਐ ਕਰਣੀ ਸਬਦੁ ਹੈ ਸਾਰੁ ॥ ॥

आगे जाति नहीं पूछी जाती, कर्म ही सब कुछ है ॥

ਹੋਰੁ ਕੂੜੁ ਪੜਣਾ ਕੂੜੁ ਕਮਾਵਣਾ ਬਿਖਿਆ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥ ॥

झूठा पढ़ना, झूठा कर्म करना, विषयों से प्रेम करना ॥

ਅੰਦਰਿ ਸੁਖੁ ਨ ਹੋਵਈ ਮਨਮੁਖ ਜਨਮੁ ਖੁਆਰੁ ॥ ॥

मन में सुख नहीं होता, मनमुख का जन्म व्यर्थ जाता है ॥

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਅਪਾਰਿ ॥੨॥ ॥

नानक, नाम में रमे हुए गुरु की कृपा से पार उतर जाते हैं ॥

ਪਉੜੀ ॥ ॥

२॥

ਆਪੇ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖਦਾ ਆਪੇ ਸਭੁ ਸਚਾ ॥ ॥

पउड़ी ॥

ਜੋ ਹੁਕਮੁ ਨ ਬੂਝੈ ਖਸਮ ਕਾ ਸੋਈ ਨਰੁ ਕਚਾ ॥ ॥

स्वयं करके देखता है, स्वयं सब सत्य है ॥

ਜਿਤੁ ਭਾਵੈ ਤਿਤੁ ਲਾਇਦਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਸਚਾ ॥ ॥

जो प्रभु का हुक्म नहीं समझता, वह मूर्ख है ॥

ਸਭਨਾ ਕਾ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕੁ ਹੈ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਰਚਾ ॥ ॥

जिस प्रकार चाहे, उसमें लगाता है, गुरुमुख ईश्वर सत्य है ॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸਲਾਹੀਐ ਸਭਿ ਤਿਸ ਦੇ ਜਚਾ ॥ ॥

सबका मालिक एक है, गुरु के वचन से रचा गया है ॥

ਜਿਉ ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਨਚਾਇਦਾ ਤਿਵ ਹੀ ਕੋ ਨਚਾ ॥੨੨॥੧॥ ਸੁਧੁ ॥ ॥

गुरुमुख सदा उसकी स्तुति करते हैं, सब उसके अनुकूल हैं ॥

ਮਾਰੂ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੫ ਡਖਣੇ ਮਃ ੫ ॥

जैसे नानक स्वयं नचाता है, वैसे ही वह सबको नचाता है ॥

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ ॥

२२॥

ਤੂ ਚਉ ਸਜਣ ਮੈਡਿਆ ਡੇਈ ਸਿਸੁ ਉਤਾਰਿ ॥ ॥

१॥

ਨੈਣ ਮਹਿੰਜੇ ਤਰਸਦੇ ਕਦਿ ਪਸੀ ਦੀਦਾਰੁ ॥੧॥ ॥

सुधु ॥

ਮਃ ੫ ॥ ॥

मारू वार महला ५ ड़खणे मः ५ ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

ਨੀਹੁ ਮਹਿੰਜਾ ਤਊ ਨਾਲਿ ਬਿਆ ਨੇਹ ਕੂੜਾਵੇ ਡੇਖੁ ॥ ॥

हे मेरे चारों साथियों, मुझे अपने बच्चे को उठाकर दे दो ॥

ਕਪੜ ਭੋਗ ਡਰਾਵਣੇ ਜਿਚਰੁ ਪਿਰੀ ਨ ਡੇਖੁ ॥੨॥ ॥

मेरी आँखें तरस रही हैं, कब तुम्हारा दर्शन होगा ॥

ਮਃ ੫ ॥ ॥

१॥

ਉਠੀ ਝਾਲੂ ਕੰਤੜੇ ਹਉ ਪਸੀ ਤਉ ਦੀਦਾਰੁ ॥ ॥

मः ५ ॥

ਕਾਜਲੁ ਹਾਰ ਤਮੋਲ ਰਸੁ ਬਿਨੁ ਪਸੇ ਹਭਿ ਰਸ ਛਾਰੁ ॥੩॥ ॥

मेरा प्रेम तुम्हारे साथ है, पर यह प्रेम झूठा दिखाई देता है ॥

ਪਉੜੀ ॥ ॥

कपड़े और भोग मुझे डराते हैं, जब तक मैं तुम्हारा दर्शन नहीं करती ॥

ਤੂ ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਸਚੁ ਸਭੁ ਧਾਰਿਆ ॥ ॥

२॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕੀਤੋ ਥਾਟੁ ਸਿਰਜਿ ਸੰਸਾਰਿਆ ॥ ॥

मः ५ ॥

ਹਰਿ ਆਗਿਆ ਹੋਏ ਬੇਦ ਪਾਪੁ ਪੁੰਨੁ ਵੀਚਾਰਿਆ ॥ ॥

मैं उठी हूँ, प्रियतम, मैं तुम्हारा दर्शन पाने के लिए तरस रही हूँ ॥

ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਬਿਸਥਾਰਿਆ ॥ ॥

काजल, हार, तम्बाकू का रस, तुम्हारे बिना सब कुछ कड़वा है ॥

ਨਵ ਖੰਡ ਪ੍ਰਿਥਮੀ ਸਾਜਿ ਹਰਿ ਰੰਗ ਸਵਾਰਿਆ ॥ ॥

३॥

ਵੇਕੀ ਜੰਤ ਉਪਾਇ ਅੰਤਰਿ ਕਲ ਧਾਰਿਆ ॥ ॥

पउड़ी ॥

ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਣੈ ਕੋਇ ਸਚੁ ਸਿਰਜਣਹਾਰਿਆ ॥ ॥

हे सच्चे मालिक, तू सत्य है, सब कुछ सत्य है ॥

ਤੂ ਜਾਣਹਿ ਸਭ ਬਿਧਿ ਆਪਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਿਸਤਾਰਿਆ ॥੧॥ ॥

गुरुमुख ने सृष्टि की रचना की है ॥

ਡਖਣੇ ਮਃ ੫ ॥ ॥

ईश्वर की आज्ञा से वेद, पाप और पुण्य का विचार किया गया है ॥

ਜੇ ਤੂ ਮਿਤ੍ਰੁ ਅਸਾਡੜਾ ਹਿਕ ਭੋਰੀ ਨਾ ਵੇਛੋੜਿ ॥ ॥

ब्रह्मा, विष्णु, महेश, तीनों गुणों का विस्तार किया गया है ॥

ਜੀਉ ਮਹਿੰਜਾ ਤਉ ਮੋਹਿਆ ਕਦਿ ਪਸੀ ਜਾਨੀ ਤੋਹਿ ॥੧॥ ॥

नौ खंड पृथ्वी सजाकर, ईश्वर ने रंग-रोगन किया है ॥

ਮਃ ੫ ॥ ॥

जीवों को उत्पन्न करके, भीतर.

ਦੁਰਜਨ ਤੂ ਜਲੁ ਭਾਹੜੀ ਵਿਛੋੜੇ ਮਰਿ ਜਾਹਿ ॥ ॥

.

ਕੰਤਾ ਤੂ ਸਉ ਸੇਜੜੀ ਮੈਡਾ ਹਭੋ ਦੁਖੁ ਉਲਾਹਿ ॥੨॥ ॥

.

ਮਃ ੫ ॥ ॥

Fifth Mehla:

ਦੁਰਜਨੁ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਹੈ ਵੇਛੋੜਾ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ॥ ॥

The evil person is engrossed in the love of duality; through the disease of egotism, he suffers separation.

ਸਜਣੁ ਸਚਾ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਜਿਸੁ ਮਿਲਿ ਕੀਚੈ ਭੋਗੁ ॥੩॥ ॥

The True Lord King is my friend; meeting with Him, I am so happy. ||3||

ਪਉੜੀ ॥ ॥

Pauree:

ਤੂ ਅਗਮ ਦਇਆਲੁ ਬੇਅੰਤੁ ਤੇਰੀ ਕੀਮਤਿ ਕਹੈ ਕਉਣੁ ॥ ॥

You are inaccessible, merciful and infinite; who can estimate Your worth?

ਤੁਧੁ ਸਿਰਜਿਆ ਸਭੁ ਸੰਸਾਰੁ ਤੂ ਨਾਇਕੁ ਸਗਲ ਭਉਣ ॥ ॥

You created the entire universe; You are the Master of all the worlds.

ਤੇਰੀ ਕੁਦਰਤਿ ਕੋਇ ਨ ਜਾਣੈ ਮੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਸਗਲ ਰਉਣ ॥ ॥

No one knows Your creative power, O my all-pervading Lord and Master.

ਤੁਧੁ ਅਪੜਿ ਕੋਇ ਨ ਸਕੈ ਤੂ ਅਬਿਨਾਸੀ ਜਗ ਉਧਰਣ ॥ ॥

No one can equal You; You are imperishable and eternal, the Savior of the world.