ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੈ ॥ ॥

गुरु के शब्द द्वारा हरि नाम का उच्चारण करता है।

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮਿ ਰਤਾ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਹਾ ਹੇ ॥੮॥ ॥

दिन-रात नाम में रत रहकर, माया-मोह को दूर भगाता है ॥८॥

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਪਾਏ ॥ ॥

गुरु सेवा से सब कुछ पाया जाता है।

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥ ॥

अहंकार और स्वार्थ को त्याग देता है।

ਆਪੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਸੁਖਦਾਤਾ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦੇ ਸੋਹਾ ਹੇ ॥੯॥ ॥

स्वयं सुखदाता कृपा करते हैं, गुरु के शब्द से सुशोभित होता है ॥९॥

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੈ ਬਾਣੀ ॥ ॥

गुरु का शब्द अमृत है, वाणी है।

ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੀ ॥ ॥

दिन-रात हरि नाम का उच्चारण करता है।

ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਚਾ ਵਸੈ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਸੋ ਘਟੁ ਨਿਰਮਲੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੦॥ ॥

सच्चा हरि हृदय में बसता है, वह हृदय पवित्र हो जाता है ॥१०॥

ਸੇਵਕ ਸੇਵਹਿ ਸਬਦਿ ਸਲਾਹਹਿ ॥ ॥

सेवक गुरु की सेवा करते हैं, शब्द में लीन रहते हैं।

ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ॥ ॥

सदा आनंद में रहकर हरि के गुण गाते हैं।

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਏ ਪਰਮਲ ਵਾਸੁ ਮਨਿ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੧॥ ॥

स्वयं कृपा करके शब्द से मिलाते हैं, मन में सुगंध फैल जाती है ॥११॥

ਸਬਦੇ ਅਕਥੁ ਕਥੇ ਸਾਲਾਹੇ ॥ ॥

शब्द द्वारा अकथनीय को कहते और उसकी स्तुति करते हैं।

ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਸਾਚੇ ਵੇਪਰਵਾਹੇ ॥ ॥

मेरे सच्चे प्रभु निश्चिंत हैं।

ਆਪੇ ਗੁਣਦਾਤਾ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਏ ਸਬਦੈ ਕਾ ਰਸੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੨॥ ॥

स्वयं गुणों के दाता, शब्द से मिलाते हैं, शब्द का रस प्राप्त होता है ॥१२॥

ਮਨਮੁਖੁ ਭੂਲਾ ਠਉਰ ਨ ਪਾਏ ॥ ॥

मनमुख भूला हुआ, ठिकाना नहीं पाता।

ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਕਰਮ ਕਮਾਏ ॥ ॥

जो धुर से लिखा है, वही कर्म करता है।

ਬਿਖਿਆ ਰਾਤੇ ਬਿਖਿਆ ਖੋਜੈ ਮਰਿ ਜਨਮੈ ਦੁਖੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੩॥ ॥

विषयों में रत रहकर विषयों को ही खोजता है, मरता-जन्मता दुःख पाता है ॥१३॥

ਆਪੇ ਆਪਿ ਆਪਿ ਸਾਲਾਹੇ ॥ ॥

स्वयं अपनी ही स्तुति करते हैं।

ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਪ੍ਰਭ ਤੁਝ ਹੀ ਮਾਹੇ ॥ ॥

हे प्रभु, तेरे गुण तुझमें ही समाए हैं।

ਤੂ ਆਪਿ ਸਚਾ ਤੇਰੀ ਬਾਣੀ ਸਚੀ ਆਪੇ ਅਲਖੁ ਅਥਾਹਾ ਹੇ ॥੧੪॥ ॥

तू स्वयं सच्चा है, तेरी वाणी सच्ची है, तू स्वयं अलख और अगम्य है ॥१४॥

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਦਾਤੇ ਕੋਇ ਨ ਪਾਏ ॥ ॥

गुरु दाता के बिना कोई नहीं पाता।

ਲਖ ਕੋਟੀ ਜੇ ਕਰਮ ਕਮਾਏ ॥ ॥

लाखों-करोड़ों कर्म भी कर ले।

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਵਸਿਆ ਸਬਦੇ ਸਚੁ ਸਾਲਾਹਾ ਹੇ ॥੧੫॥ ॥

गुरु कृपा से हृदय में बसते हैं, शब्द द्वारा सत्य का गुणगान करते हैं ॥१५॥

ਸੇ ਜਨ ਮਿਲੇ ਧੁਰਿ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ॥ ॥

वे जन मिलते हैं जिन्हें धुर से मिलाया जाता है।

ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਏ ॥ ॥

सच्ची वाणी और शब्द से सुशोभित होते हैं।

ਨਾਨਕ ਜਨੁ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਨਿਤ ਸਾਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵਹ ਗੁਣੀ ਸਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧੬॥੪॥੧੩॥ ॥

नानक, भक्त सदा सच्चे के गुण गाता है, गुणों में लीन हो जाता है ॥१६॥੪॥੧੩॥

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥ ॥

Maaroo, Third Mehla:

ਨਿਹਚਲੁ ਏਕੁ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸੋਈ ॥ ॥

The One Lord is eternal and unchanging, forever True.

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਸੋਝੀ ਹੋਈ ॥ ॥

Through the Perfect Guru, this understanding is obtained.

ਹਰਿ ਰਸਿ ਭੀਨੇ ਸਦਾ ਧਿਆਇਨਿ ਗੁਰਮਤਿ ਸੀਲੁ ਸੰਨਾਹਾ ਹੇ ॥੧॥ ॥

Those who are drenched with the sublime essence of the Lord, meditate forever on Him; following the Guru's Teachings, they obtain the armor of humility. ||1||

ਅੰਦਰਿ ਰੰਗੁ ਸਦਾ ਸਚਿਆਰਾ ॥ ॥

Deep within, they love the True Lord forever.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਪਿਆਰਾ ॥ ॥

Through the Word of the Guru's Shabad, they love the Lord's Name.

ਨਉ ਨਿਧਿ ਨਾਮੁ ਵਸਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਛੋਡਿਆ ਮਾਇਆ ਕਾ ਲਾਹਾ ਹੇ ॥੨॥ ॥

The Naam, the embodiment of the nine treasures, abides within their hearts; they renounce the profit of Maya. ||2||

ਰਈਅਤਿ ਰਾਜੇ ਦੁਰਮਤਿ ਦੋਈ ॥ ॥

Both the king and his subjects are involved in evil-mindedness and duality.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਏਕੁ ਨ ਹੋਈ ॥ ॥

Without serving the True Guru, they do not become one with the Lord.

ਏਕੁ ਧਿਆਇਨਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਨਿ ਨਿਹਚਲੁ ਰਾਜੁ ਤਿਨਾਹਾ ਹੇ ॥੩॥ ॥

Those who meditate on the One Lord find eternal peace. Their power is eternal and unfailing. ||3||

ਆਵਣੁ ਜਾਣਾ ਰਖੈ ਨ ਕੋਈ ॥ ॥

No one can save them from coming and going.

ਜੰਮਣੁ ਮਰਣੁ ਤਿਸੈ ਤੇ ਹੋਈ ॥ ॥

Birth and death come from Him.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚਾ ਸਦਾ ਧਿਆਵਹੁ ਗਤਿ ਮੁਕਤਿ ਤਿਸੈ ਤੇ ਪਾਹਾ ਹੇ ॥੪॥ ॥

The Gurmukh meditates forever on the True Lord. Emancipation and liberation are obtained from Him. ||4||

ਸਚੁ ਸੰਜਮੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੁਆਰੈ ॥ ॥

Truth and self-control are found through the Door of the True Guru.

ਹਉਮੈ ਕ੍ਰੋਧੁ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰੈ ॥ ॥

Egotism and anger are silenced through the Shabad.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਸੀਲੁ ਸੰਤੋਖੁ ਸਭੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੫॥ ॥

Serving the True Guru, lasting peace is found; humility and contentment all come from Him. ||5||

ਹਉਮੈ ਮੋਹੁ ਉਪਜੈ ਸੰਸਾਰਾ ॥ ॥

Out of egotism and attachment, the Universe welled up.

ਸਭੁ ਜਗੁ ਬਿਨਸੈ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਾ ॥ ॥

Forgetting the Naam, the Name of the Lord, all the world perishes.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਈਐ ਨਾਮੁ ਸਚਾ ਜਗਿ ਲਾਹਾ ਹੇ ॥੬॥ ॥

Without serving the True Guru, the Naam is not obtained. The Naam is the True profit in this world. ||6||

ਸਚਾ ਅਮਰੁ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਇਆ ॥ ॥

True is His Will, beauteous and pleasing through the Word of the Shabad.

ਪੰਚ ਸਬਦ ਮਿਲਿ ਵਾਜਾ ਵਾਇਆ ॥ ॥

The Panch Shabad, the five primal sounds, vibrate and resonate.