Sri Dasam Granth Sahib — Page 642 (hindi)
ਆਸਨ ਅਡੋਲ ਮਹਿਮਾ ਅਭੰਗ ॥
आसन अडोल महिमा अभंग।
ਅਨਭਵ ਪ੍ਰਕਾਸ ਸੋਭਾ ਸੁਰੰਗ ॥੮੩॥
अनभव प्रकाश शोभा सुरंग।८३।
ਜਿਹ ਸਤ੍ਰੁ ਮਿਤ੍ਰ ਏਕੈ ਸਮਾਨ ॥
जिह सत्रु मित्र एकै समान।
ਅਬਿਯਕਤ ਤੇਜ ਮਹਿਮਾ ਮਹਾਨ ॥
अब्यक्त तेज महिमा महान।
ਜਿਹ ਆਦਿ ਅੰਤਿ ਏਕੈ ਸਰੂਪ ॥
जिह आदि अंत एकै स्वरूप।
ਸੁੰਦਰ ਸੁਰੰਗ ਜਗ ਕਰਿ ਅਰੂਪ ॥੮੪॥
सुंदर सुरंग जग करि अरूप।८४।
ਜਿਹ ਰਾਗ ਰੰਗ ਨਹੀ ਰੂਪ ਰੇਖ ॥
जिह राग रंग नही रूप रेख।
ਨਹੀ ਨਾਮ ਠਾਮ ਅਨਭਵ ਅਭੇਖ ॥
नही नाम ठाम अनभव अभेख।
ਆਜਾਨ ਬਾਹਿ ਅਨਭਵ ਪ੍ਰਕਾਸ ॥
आजान बाहि अनभव प्रकाश।
ਆਭਾ ਅਨੰਤ ਮਹਿਮਾ ਸੁ ਬਾਸ ॥੮੫॥
आभा अनंत महिमा सु बास।८५।
ਕਈ ਕਲਪ ਜੋਗ ਜਿਨਿ ਕਰਤ ਬੀਤ ॥
कई कल्प जोग जिनि करत बीत्।
ਨਹੀ ਤਦਿਪ ਤਉਨ ਧਰਿ ਗਏ ਚੀਤ ॥
नही तदिप तउं धर गहे चीत्।
ਮੁਨਿ ਮਨ ਅਨੇਕ ਗੁਨਿ ਗਨ ਮਹਾਨ ॥
मुनि मन अनेक गुनि गन महान।
ਬਹੁ ਕਸਟ ਕਰਤ ਨਹੀ ਧਰਤ ਧਿਆਨ ॥੮੬॥
बहु कष्ट करत नही धरत ध्यान।८६।
ਜਿਹ ਏਕ ਰੂਪ ਕਿਨੇ ਅਨੇਕ ॥
जिह एक रूप किने अनेक।
ਅੰਤਹਿ ਸਮੇਯ ਫੁਨਿ ਭਏ ਏਕ ॥
अंतहि समय फुनि भये एक।
ਕਈ ਕੋਟਿ ਜੰਤ ਜੀਵਨ ਉਪਾਇ ॥
कई कोटि जंत जीवन उपाय।
ਫਿਰਿ ਅੰਤ ਲੇਤ ਆਪਹਿ ਮਿਲਾਇ ॥੮੭॥
फिरि अंत लेत आपहि मिलाइ।८७।
ਜਿਹ ਜਗਤ ਜੀਵ ਸਬ ਪਰੇ ਸਰਨਿ ॥
जिह जगत जीव सब परे सरनि।
ਮੁਨ ਮਨਿ ਅਨੇਕ ਜਿਹ ਜਪਤ ਚਰਨ ॥
मुन मनि अनेक जिह जपत चरन।
ਕਈ ਕਲਪ ਤਿਹੰ ਕਰਤ ਧਿਆਨ ॥
कई कल्प तिहं करत ध्यान।
ਕਹੂੰ ਨ ਦੇਖਿ ਤਿਹ ਬਿਦਿਮਾਨ ॥੮੮॥
कहूं न देखि तिह बिदमान।८८।
ਆਭਾ ਅਨੰਤ ਮਹਿਮਾ ਅਪਾਰ ॥
आभा अनंत महिमा अपार।
ਮੁਨ ਮਨਿ ਮਹਾਨ ਅਤ ਹੀ ਉਦਾਰ ॥
मुन मन महान अत ही उदार।
ਆਛਿਜ ਤੇਜ ਸੂਰਤਿ ਅਪਾਰ ॥
आछिज़ तेज सूरत अपार।
ਨਹੀ ਸਕਤ ਬੁਧ ਕਰਿ ਕੈ ਬਿਚਾਰ ॥੮੯॥
नही सकत बुध करि कै बिचार।८९।
ਜਿਹ ਆਦਿ ਅੰਤਿ ਏਕਹਿ ਸਰੂਪ ॥
जिह आदि अंत एकहि स्वरूप।
ਸੋਭਾ ਅਭੰਗ ਮਹਿਮਾ ਅਨੂਪ ॥
सोभा अभंग महिमा अनूप।
ਜਿਹ ਕੀਨ ਜੋਤਿ ਉਦੋਤ ਸਰਬ ॥
जिह कीन जोति उदोत सरब।
ਜਿਹ ਹਤ੍ਰਯੋ ਸਰਬ ਗਰਬੀਨ ਗਰਬ ॥੯੦॥
जिह हत्रयो सरब गरबीन गरब।९०।
ਜਿਹ ਗਰਬਵੰਤ ਏਕੈ ਨ ਰਾਖ ॥
जिह गरबवंत एकै न राष।
ਫਿਰਿ ਕਹੋ ਬੈਣ ਨਹੀ ਬੈਣ ਭਾਖ ॥
फिरि कहो बैण नही बैण भाष।
ਇਕ ਬਾਰ ਮਾਰਿ ਮਾਰ੍ਯੋ ਨ ਸਤ੍ਰੁ ॥
इक बार मारि मार्यो न सत्रु।
ਇਕ ਬਾਰ ਡਾਰਿ ਡਾਰਿਓ ਨ ਅਤ੍ਰ ॥੯੧॥
इक बार डारि डार्यो न अत्र।९१।
ਸੇਵਕ ਥਾਪਿ ਨਹੀ ਦੂਰ ਕੀਨ ॥
सेवक थाप नही दूर कीन।
ਲਖਿ ਭਈ ਭੂਲ ਮੁਖਿ ਬਿਹਸ ਦੀਨ ॥
लखि भई भूल मुखि बिहस दीन।
ਜਿਹ ਗਹੀ ਬਾਹਿਾਂ ਕਿਨੋ ਨਿਬਾਹ ॥
जिह गही बाहिं किनो निबाह।
ਤ੍ਰੀਯਾ ਏਕ ਬ੍ਯਾਹਿ ਨਹੀ ਕੀਨ ਬ੍ਯਾਹ ॥੯੨॥
त्रिया एक ब्याहि नही कीन ब्याह।९२।
ਰੀਝੰਤ ਕੋਟਿ ਨਹੀ ਕਸਟ ਕੀਨ ॥
रीझंत कोटि नही कष्ट कीन।
ਸੀਝੰਤ ਏਕ ਹੀ ਨਾਮ ਲੀਨ ॥
सीझंत एक ही नाम लीन।
ਅਨਕਪਟ ਰੂਪ ਅਨਭਉ ਪ੍ਰਕਾਸ ॥
अनकपट रूप अनभउ प्रकाश।
ਖੜਗਨ ਸਪੰਨਿ ਨਿਸ ਦਿਨ ਨਿਰਾਸ ॥੯੩॥
खड़गन स्पन्न निस दिन निरास।९३।
ਪਰਮੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਪੂਰਣ ਪੁਰਾਣ ॥
परमं पवित्र पूरण पुराण।
ਮਹਿਮਾ ਅਭੰਗ ਸੋਭਾ ਨਿਧਾਨ ॥
महिमा अभंग सोभा निधान।
ਪਾਵਨ ਪ੍ਰਸਿਧ ਪਰਮੰ ਪੁਨੀਤ ॥
पावन प्रसिद्ध परमं पुनीत।
ਆਜਾਨ ਬਾਹੁ ਅਨਭੈ ਅਜੀਤ ॥੯੪॥
आजान बाहु अनभै अजीत।९४।
ਕਈ ਕੋਟਿ ਇੰਦ੍ਰ ਜਿਹ ਪਾਨਿਹਾਰ ॥
कई कोटि इंद्र जिह पानिहार।
ਕਈ ਚੰਦ ਸੂਰ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰ ॥
कई चंद सूर क्रिसनावतार।
ਕਈ ਬਿਸਨ ਰੁਦ੍ਰ ਰਾਮਾ ਰਸੂਲ ॥
कई बिसन रुद्र रामा रसूल।
ਬਿਨੁ ਭਗਤਿ ਯੌ ਨ ਕੋਈ ਕਬੂਲ ॥੯੫॥
बिनु भगति यौ न कोऊ कबूल।९५।
ਕਈ ਦਤ ਸਤ ਗੋਰਖ ਦੇਵ ॥
कई दत सत गोरख देव।
ਮੁਨਮਨਿ ਮਛਿੰਦ੍ਰ ਨਹੀ ਲਖਤ ਭੇਵ ॥
मुनमन मछिंद्र नही लखत भेव।
ਬਹੁ ਭਾਤਿ ਮੰਤ੍ਰ ਮਤ ਕੈ ਪ੍ਰਕਾਸ ॥
बहु भांति मंत्र मत कै प्रकाश।
ਬਿਨੁ ਏਕ ਆਸ ਸਭ ਹੀ ਨਿਰਾਸ ॥੯੬॥
बिनु एक आस सब ही निरास।९६।
ਜਿਹ ਨੇਤਿ ਨੇਤਿ ਭਾਖਤ ਨਿਗਮ ॥
जिह नेति नेति भाखत निगम्।
ਕਰਤਾਰ ਸਰਬ ਕਾਰਣ ਅਗਮ ॥
करतार सरब कारण अगम्।
ਜਿਹ ਲਖਤ ਕੋਈ ਨਹੀ ਕਉਨ ਜਾਤਿ ॥
जिह लखत कोई नही कउन जाति।
ਜਿਹ ਨਾਹਿ ਪਿਤਾ ਭ੍ਰਿਤ ਤਾਤ ਮਾਤ ॥੯੭॥
जिह नाहि पिता भृत तात मात।९७।
ਜਾਨੀ ਨ ਜਾਤ ਜਿਹ ਰੰਗ ਰੂਪ ॥
जानी न जात जिह रंग रूप।
ਸਾਹਾਨ ਸਾਹਿ ਭੂਪਾਨ ਭੂਪ ॥
साहान साहि भूपान भूप।
ਜਿਹ ਬਰਣ ਜਾਤਿ ਨਹੀ ਕ੍ਰਿਤ ਅਨੰਤ ॥
जिह बरन जाति नही कृत अनंत।
ਆਦੋ ਅਪਾਰ ਨਿਰਬਿਖ ਬਿਅੰਤ ॥੯੮॥
आदो अपार निर्बिष ब्यंत।९८।
ਬਰਣੀ ਨ ਜਾਤਿ ਜਿਹ ਰੰਗ ਰੇਖ ॥
बरणी न जात जिह रंग रेख।
ਅਤਭੁਤ ਅਨੰਤ ਅਤਿ ਬਲ ਅਭੇਖ ॥
अतभुत अनंत अति बल अभेख।
ਅਨਖੰਡ ਚਿਤ ਅਬਿਕਾਰ ਰੂਪ ॥
अनखंड चित अबिकार रूप।
ਦੇਵਾਨ ਦੇਵ ਮਹਿਮਾ ਅਨੂਪ ॥੯੯॥
देवान देव महिमा अनूप।९९।
ਉਸਤਤੀ ਨਿੰਦ ਜਿਹ ਇਕ ਸਮਾਨ ॥
उसतति निंद जिह एक समान।
ਆਭਾ ਅਖੰਡ ਮਹਿਮਾ ਮਹਾਨ ॥
आभा अखंड महिमा महान।
ਅਬਿਕਾਰ ਚਿਤ ਅਨੁਭਵ ਪ੍ਰਕਾਸ ॥
अबिकार चित अनुभव प्रकाश।
ਘਟਿ ਘਟਿ ਬਿਯਾਪ ਨਿਸ ਦਿਨ ਉਦਾਸ ॥੧੦੦॥
घटि घटि बियाप निस दिन उदास।१००।
ਇਹ ਭਾਤਿ ਦਤ ਉਸਤਤਿ ਉਚਾਰ ॥
यह भांति दत उसतति उचार।
ਡੰਡਵਤ ਕੀਨ ਅਤ੍ਰਿਜ ਉਦਾਰ ॥
डंडवत कीन अत्रिज़ उदार।