Sri Dasam Granth Sahib — Page 616 (hindi)
ਜੋ ਹੁਤੀ ਜਗ ਅਰੁ ਬੇਦ ਰੀਤਿ ॥
जो हुती जग अरु वेद रीति।
ਸੋ ਕਰੀ ਸਰਬ ਨ੍ਰਿਪ ਲਾਇ ਪ੍ਰੀਤਿ ॥
सो करी सर्व नृप लाय प्रीति।
ਭੂਆ ਦਾਨ ਦਾਨ ਰਤਨਾਦਿ ਆਦਿ ॥
भूआ दान दान रत्नादि आदि।
ਤਿਨ ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਲਿਨੇ ਸੁਵਾਦ ॥੧੬॥
तिन भांति भांति लिने सुवाद।१६।
ਕਰਿ ਦੇਸ ਦੇਸ ਇਮਿ ਨੀਤਿ ਰਾਜ ॥
करि देस देस इमि नीत राज।
ਬਹੁ ਭਾਤਿ ਦਾਨ ਦੇ ਸਰਬ ਸਾਜ ॥
बहु भांति दान दे सर्व साज।
ਹਸਤਾਦਿ ਦਤ ਬਾਜਾਦਿ ਮੇਧ ॥
हस्तादि दत बाजादि মেধ।
ਤੇ ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਕਿਨੇ ਨ੍ਰਿਪੇਧ ॥੧੭॥
ते भांति भांति किने नृपेध।१७।
ਬਹੁ ਸਾਜ ਬਾਜ ਦਿਨੇ ਦਿਜਾਨ ॥
बहु साज बाज दिने दिजान।
ਦਸ ਚਾਰੁ ਚਾਰੁ ਬਿਦਿਆ ਸੁਜਾਨ ॥
दस चारु चारु बिद्या सुजान।
ਖਟ ਚਾਰ ਸਾਸਤ੍ਰ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤ ਰਟੰਤ ॥
खट चार सास्त्र स्म्रित रतंत।
ਕੋਕਾਦਿ ਭੇਦ ਬੀਨਾ ਬਜੰਤ ॥੧੮॥
कोकादि भेद बीना बजनत।१८।
ਘਨਸਾਰ ਘੋਰਿ ਘਸੀਅਤ ਗੁਲਾਬ ॥
घनसार घोरि घसीयत गुलाब।
ਮ੍ਰਿਗ ਮਦਿਤ ਡਾਰਿ ਚੂਵਤ ਸਰਾਬ ॥
मृग मदित डारि चूवत सराब।
ਕਸਮੀਰ ਘਾਸ ਘੋਰਤ ਸੁਬਾਸ ॥
कश्मिर घास घोरत सुबास।
ਉਘਟਤ ਸੁਗੰਧ ਮਹਕੰਤ ਅਵਾਸ ॥੧੯॥
उघटत सुगंध महकंत आवास।१९।
ਸੰਗੀਤ ਪਾਧਰੀ ਛੰਦ ॥
संगीत् पाधरी छन्द।
ਤਾਗੜਦੰ ਤਾਲ ਬਾਜਤ ਮੁਚੰਗ ॥
तागर्दं ताल बाजत मुचंग।
ਬੀਨਾ ਸੁ ਬੈਣ ਬੰਸੀ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ॥
बीना सु बैण बंसी मृदंग।
ਡਫ ਤਾਲ ਤੁਰੀ ਸਹਿਨਾਇ ਰਾਗ ॥
डफ ताल तुरी सहनाइ राग।
ਬਾਜੰਤ ਜਾਨ ਉਪਨਤ ਸੁਹਾਗ ॥੨੦॥
बाजंत जान उपनत सुहाग।२०।
ਕਹੂੰ ਤਾਲ ਤੂਰ ਬੀਨਾ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ॥
कहूं ताल तूर बीना मृदंग।
ਡਫ ਝਾਝ ਢੋਲ ਜਲਤਰ ਉਪੰਗ ॥
डफ झाझ ढोल जलतर उपंग।
ਜਹ ਜਹ ਬਿਲੋਕ ਤਹ ਤਹ ਸੁਬਾਸ ॥
जहं जहं बिलोक तहं तहं सुबास।
ਉਠਤ ਸੁਗੰਧ ਮਹਕੰਤ ਅਵਾਸ ॥੨੧॥
उठत सुगंध महकंत आवास।२१।
ਹਰਿ ਬੋਲ ਮਨਾ ਛੰਦ ॥
हरि बोल मना छन्द।
ਮਨੁ ਰਾਜ ਕਰ੍ਯੋ ॥
मनु राज कर्यो।
ਦੁਖ ਦੇਸ ਹਰ੍ਯੋ ॥
दुख देस हर्यो।
ਬਹੁ ਸਾਜ ਸਜੇ ॥
बहु साज सजे।
ਸੁਨਿ ਦੇਵ ਲਜੇ ॥੨੨॥
सुनि देव लजे।२२।
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕੇ ਮਨੁ ਰਾਜਾ ਕੋ ਰਾਜ ਸਮਾਪਤੰ ॥੧॥੫॥
इति श्री बचित्र नाटके मनु राजा को राज समापतं।१।५।
ਅਥ ਪ੍ਰਿਥੁ ਰਾਜਾ ਕੋ ਰਾਜ ਕਥਨੰ ॥
अथ पृथु राजा को राज कथनं।
ਤੋਟਕ ਛੰਦ ॥
टोटक छन्द।
ਕਹੰ ਲਾਗ ਗਨੋ ਨ੍ਰਿਪ ਜੌਨ ਭਏ ॥
कहं लाग गनो नृप जौन भए।
ਪ੍ਰਭੁ ਜੋਤਹਿ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ਲਏ ॥
प्रभु जोतिहिं जोति मिलाय लए।
ਪੁਨਿ ਸ੍ਰੀ ਪ੍ਰਿਥਰਾਜ ਪ੍ਰਿਥੀਸ ਭਯੋ ॥
पुनि श्री प्रिथराज प्रिथीस भयो।
ਜਿਨਿ ਬਿਪਨ ਦਾਨ ਦੁਰੰਤ ਦਯੋ ॥੨੩॥
जिनि बिप्रन दान दु्रांत दयो।२३।
ਦਲੁ ਲੈ ਦਿਨ ਏਕ ਸਿਕਾਰ ਚੜੇ ॥
दलु लै दिन एक सकार चढे।
ਬਨਿ ਨਿਰਜਨ ਮੋ ਲਖਿ ਬਾਘ ਬੜੇ ॥
वनि निरजन मो लखि बाघ बड़े।
ਤਹ ਨਾਰਿ ਸੁਕੁੰਤਲ ਤੇਜ ਧਰੇ ॥
तहं नारि सुकुंतल तेज धरे।
ਸਸਿ ਸੂਰਜ ਕੀ ਲਖਿ ਕ੍ਰਾਤਿ ਹਰੇ ॥੨੪॥
ससि सूरज की लखि क्राति हरे।२४।
ਹਰਿ ਬੋਲ ਮਨਾ ਛੰਦ ॥
हरि बोल मना छन्द।
ਤਹ ਜਾਤ ਭਏ ॥
तहं जात भए।
ਮ੍ਰਿਗ ਘਾਤ ਕਏ ॥
मृग घात कए।
ਇਕ ਦੇਖਿ ਕੁਟੀ ॥
इक देखि कुटी।
ਜਨੁ ਜੋਗ ਜੁਟੀ ॥੨੫॥
जनु जोग जुटी।२५।
ਤਹ ਜਾਤ ਭਯੋ ॥
तहं जात भयो।
ਸੰਗ ਕੋ ਨ ਲਯੋ ॥
संग को न लयो।