Sri Dasam Granth Sahib — Page 510 (hindi)
ਸ੍ਯਾਮ ਚਲੇ ਤਿਹ ਓਰ ਨਹੀ ਤਿਹ ਊਪਰਿ ਅੰਤ ਦਸਾਨਿਹ ਧਾਯੋ ॥੨੧੨੦॥
वह एक स्त्री को साथ लेकर क्रीड़ा में लीन होकर उच्च लोकों की ओर चला गया।२१२०।
ਗਰੁੜੁ ਪਰ ਸ੍ਯਾਮ ਜਬੈ ਚੜ ਕੈ ਤਿਹ ਸਤ੍ਰਹਿ ਕੀ ਜਬ ਓਰਿ ਸਿਧਾਰਿਯੋ ॥
गरुड़ पर सवार होकर जब वह शत्रु की ओर बढ़ा,
ਪਾਹਨ ਕੋਟਿ ਪਿਖਿਯੋ ਪ੍ਰਿਥਮੈ ਦੁਤੀਏ ਬਰੁ ਲੋਹ ਕੋ ਨੈਨ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥
पहले उसने पत्थर के कोट (दुर्ग) को देखा, फिर लोहे के नैन (द्वार) को निहारा।
ਨੀਰ ਕੋ ਹੇਰਤ ਭਯੋ ਤ੍ਰਿਤੀਏ ਅਰੁ ਆਗਿ ਕੋ ਚਉਥੀ ਸੁ ਠਾਉਰ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥
तीसरे जल को देखा, चौथे अग्नि के स्थान पर विचार किया।
ਪਾਚਵੋ ਪਉਨ ਪਿਖਿਓ ਖਟ ਫਾਸਨ ਕ੍ਰੋਧ ਕੀਯੋ ਇਹ ਭਾਤਿ ਹਕਾਰਿਯੋ ॥੨੧੨੧॥
पांचवें पवन को देखा, छठे क्रोध को देखा, इस प्रकार पुकार कर बुलाया।२१२१।
ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਬਾਚ ॥
कान्ह जी बोले:
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा।
ਅਰੇ ਦੁਰਗ ਪਤਿ ਦੁਰਗ ਕੇ ਰਹਿਯੋ ਕਹਾ ਛਪ ਬੀਚ ॥
अरे दुर्ग के स्वामी! दुर्ग में कहाँ छिपकर बैठा है?
ਰਿਸਿ ਹਮ ਸੋ ਰਨ ਮਾਡ ਤੁਹਿ ਠਾਢਿ ਪੁਕਾਰਤ ਮੀਚ ॥੨੧੨੨॥
हमसे क्रोध करके युद्ध क्यों नहीं करता, मृत्यु को पुकार रहा है।२१२२।
ਸਵੈਯਾ ॥
सवैया।
ਜਉ ਇਹ ਭਾਤ ਕਹਿਯੋ ਜਦੁਨੰਦਨ ਤਉ ਉਹ ਸਤ੍ਰ ਲਖਿਯੋ ਕੋਊ ਆਯੋ ॥
जब श्री कृष्ण ने इस प्रकार कहा, तब उसने देखा कि कोई शत्रु आ रहा है।
ਅਉਰ ਸੁਨਿਯੋ ਜਿਹ ਏਕ ਹੀ ਚੋਟ ਸੋ ਕੋਟਨ ਕੋਪ ਚਟਾਕ ਗਿਰਾਯੋ ॥
और सुना कि एक ही चोट से करोड़ों को गिरा दिया।
ਬਾਰਿ ਕੇ ਕੋਟ ਬਿਖੈ ਮੁਰ ਦੈਤ ਹੁਤੋ ਸੁਨਿ ਸੋਰ ਸੋਊ ਉਠਿ ਧਾਯੋ ॥
जल से घिरे उस दुर्ग में मुर नामक दैत्य रहता था, वह भी शोर सुनकर लड़ने के लिए निकला।
ਸ੍ਯਾਮ ਕੇ ਬਾਹਨ ਕੋ ਤਿਨ ਕੋਪਿ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਕੈ ਆਇ ਕੈ ਘਾਵ ਚਲਾਯੋ ॥੨੧੨੩॥
क्रोधित होकर उसने त्रिशूल से श्री कृष्ण के वाहन पर प्रहार किया।२१२३।
ਸੋ ਖਗਰਾਜ ਨ ਚੋਟ ਗਨੀ ਤਿਨ ਦਉਰਿ ਗਦਾ ਗਹਿ ਕਾਨ੍ਰਹ ਕੋ ਮਾਰੀ ॥
गरुड़ ने उस चोट को कुछ नहीं गिना, और मुर ने गदा पकड़कर कान्ह को मारी।
ਆਵਤ ਹੈ ਸਿਰ ਸਾਮੁਹੇ ਚੋਟ ਚਿਤੈ ਇਮ ਸ੍ਰੀ ਬਿਜਨਾਥ ਬਿਚਾਰੀ ॥
सिर पर आती हुई चोट को देखकर श्री कृष्ण ने विचार किया।
ਕੋਪ ਬਢਾਇ ਤਬੈ ਅਪੁਨੇ ਸੁ ਕਮੋਦਕੀ ਹਾਥ ਕੇ ਬੀਚ ਸੰਭਾਰੀ ॥
तब अपना क्रोध बढ़ाकर हाथ में अपनी गदा 'कमोदकी' संभाली।
ਚੋਟ ਜੁ ਆਵਤ ਹੀ ਅਰਿ ਕੀ ਇਹ ਏਕਹਿ ਚੋਟਿ ਚਟਾਕ ਨਿਵਾਰੀ ॥੨੧੨੪॥
शत्रु का प्रहार आते ही, एक ही चोट से उसे रोक दिया।२१२४।
ਘਾਵ ਬਿਅਰਥ ਗਯੋ ਜਬ ਹੀ ਤਬ ਗਾਜ ਕੈ ਰਾਛਸ ਕੋਪ ਬਢਾਯੋ ॥
जब प्रहार व्यर्थ गया, तब राक्षस गरजकर क्रोधित हुआ।
ਦੇਹ ਬਢਾਇ ਬਢਾਇ ਕੈ ਆਨਨ ਸ੍ਯਾਮ ਜੂ ਕੇ ਬਧ ਕਾਰਨ ਧਾਯੋ ॥
शरीर और मुख को बढ़ाकर श्री कृष्ण के वध के लिए दौड़ा।
ਨੰਦਗ ਕਾਢਿ ਤਬੈ ਕਟਿ ਤੇ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਤਬੈ ਤਕਿ ਤਾਹਿ ਚਲਾਯੋ ॥
तब श्री कृष्ण ने अपनी कटि से नंदक नामक खड्ग निकालकर उस पर चलाया।
ਜੈਸੇ ਕੁਮ੍ਰਹਾਰ ਕਟੈ ਘਟਿ ਕੋ ਅਰਿ ਕੋ ਸਿਰ ਤੈਸੇ ਹੀ ਕਾਟ ਗਿਰਾਯੋ ॥੨੧੨੫॥
जैसे कुम्हार घड़े को काटता है, वैसे ही उसका सिर काटकर गिरा दिया।२१२५।
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਮੁਰ ਦੈਤ ਬਧਹ ॥
इति श्री बचित्र नाटक ग्रंथे कृष्णावतारें मुर दैत वधे।
ਅਥ ਭੂਮਾਸੁਰ ਜੁਧ ਕਥਨੰ ॥
अथ भूमासुर युद्ध कथनम्।