Sri Dasam Granth Sahib — Page 431 (hindi)
ਅਸਮ ਸਿੰਘ ਜਸ ਸਿੰਘ ਪੁਨਿ ਇੰਦ੍ਰ ਸਿੰਘ ਬਲਵਾਨ ॥
असम सिंह, जस सिंह, इन्द्र सिंह, बलवान थे।
ਅਭੈ ਸਿੰਘ ਸੂਰੋ ਬਡੋ ਇਛ ਸਿੰਘ ਸੁਰ ਗਿਆਨ ॥੧੩੩੮॥
अभय सिंह, शूरवीर, इछ सिंह, ज्ञानी थे।१३३८।
ਚਮੂੰ ਭਜੀ ਭੂਪਨ ਲਖੀ ਚਲੇ ਜੁਧ ਕੇ ਕਾਜ ॥
जब राजाओं ने सेना को भागते देखा, वे युद्ध के लिए आगे बढ़े।
ਅਹੰਕਾਰ ਪਾਚੋ ਕੀਓ ਅਜੁ ਹਨਿ ਹੈ ਜਦੁਰਾਜ ॥੧੩੩੯॥
पाँचों ने अहंकार से कहा, “आज हम यदुराज कृष्ण को मार डालेंगे।”१३३९।
ਉਤ ਤੇ ਆਯੁਧ ਲੈ ਸਬੈ ਆਏ ਕੋਪ ਬਢਾਇ ॥
उधर से सबने हथियार लेकर, क्रोध बढ़ाते हुए, आगे बढ़े।
ਇਤ ਤੇ ਹਰਿ ਸਮੁਹੇ ਭਏ ਸ੍ਯੰਦਨ ਸੀਘ੍ਰ ਧਵਾਇ ॥੧੩੪੦॥
इधर से हरि सामने हुए, रथ को तेज़ी से दौड़ाते हुए।१३४०।
ਸਵੈਯਾ ॥
सवैये ॥
ਸੁਭਟੇਸ ਮਹਾ ਬਲਵੰਤ ਤਬੈ ਜਦੁਬੀਰ ਕੀ ਓਰ ਤੇ ਆਗੇ ਹੀ ਧਾਯੋ ॥
सुभट सिंह, महा बलवान, तब यदुवीर की ओर से आगे ही दौड़ा।
ਪਾਚ ਹੀ ਬਾਨ ਲਏ ਤਿਹ ਪਾਨਿ ਬਡੋ ਧਨੁ ਤਾਨ ਕੈ ਕੋਪ ਬਢਾਯੋ ॥
पाँच बाण हाथ में लिए, बड़ा धनुष तानकर, क्रोध बढ़ाया।
ਏਕ ਹੀ ਏਕ ਹਨਿਓ ਸਰ ਪਾਚਨ ਭੂਪਨਿ ਕੋ ਤਿਨਿ ਮਾਰਿ ਗਿਰਾਯੋ ॥
एक-एक बाण से पाँचों राजाओं को मार गिराया।
ਤੂਲਿ ਜਿਉ ਜਾਰਿ ਦਏ ਨ੍ਰਿਪ ਪਾਚ ਮਨੋ ਨ੍ਰਿਪ ਆਂਚ ਸੁ ਬੇਖ ਬਨਾਯੋ ॥੧੩੪੧॥
जैसे भूसा जल जाए, वैसे पाँच राजा जल गए, मानो सुभट सिंह अग्नि की ज्वाला थे।१३४१।
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥
ਸੁਭਟ ਸਿੰਘ ਰੁਪਿ ਸਮਰ ਮੈ ਕੀਯੋ ਪ੍ਰਚੰਡ ਬਲੁ ਜਾਸੁ ॥
सुभट सिंह युद्ध में डटे रहे, जिनका बल प्रचंड था।
ਨਰਪਤਿ ਆਏ ਪਾਚ ਬਰ ਕੀਨੋ ਤਿਨ ਕੋ ਨਾਸ ॥੧੩੪੨॥
पाँच राजा आए थे, उनका नाश कर दिया।१३४२।
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਜੁਧੁ ਪ੍ਰਬੰਧੇ ਪਾਚ ਭੂਪ ਬਧਹ ॥
इति श्री बचित्र नाटक ग्रंथे कृष्णावतारें युद्ध प्रबंधे पंच भूप वधह ॥
ਅਥ ਦਸ ਭੂਪ ਜੁਧ ਕਥਨੰ ॥
अथ दश भूप युद्ध कथनम् ॥
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥
ਅਉਰ ਭੂਪ ਦਸ ਕੋਪ ਕੈ ਧਾਏ ਸੰਗ ਲੈ ਬੀਰ ॥
अन्य दस राजा क्रोध करके, वीरों को साथ लेकर दौड़े।
ਜੁਧ ਬਿਖੈ ਦੁਰਮਦ ਬਡੇ ਮਹਾਰਥੀ ਰਨਧੀਰ ॥੧੩੪੩॥
युद्ध में वे बड़े दुर्दम, महारथी, रणधीर थे।१३४३।
ਸਵੈਯਾ ॥
सवैये ॥
ਆਵਤ ਹੀ ਮਿਲ ਕੈ ਦਸ ਹੂੰ ਨ੍ਰਿਪ ਸ੍ਰੀ ਸੁਭਟੇਸ ਕੋ ਬਾਨ ਚਲਾਏ ॥
आते ही मिलकर दस के दस राजाओं ने श्री सुभट सिंह पर बाण चलाए।
ਨੈਨਨ ਹੇਰਿ ਸੋਊ ਹਰਿ ਬੀਰ ਲਯੋ ਧਨੁ ਬਾਨ ਸੋ ਕਾਟਿ ਗਿਰਾਏ ॥
आँखों से देखकर, वह हरि वीर धनुष उठाकर बाणों से काट गिराए।
ਉਤਰ ਸਿੰਘ ਕੋ ਸੀਸ ਕਟਿਓ ਤਨਿ ਉਜਲ ਸਿੰਘ ਕੇ ਘਾਇ ਲਗਾਏ ॥
उत्तर सिंह का सिर काटा, उज्जल सिंह को घाव लगाए।
ਉਦਮ ਸਿੰਘ ਹਨਿਓ ਬਹੁਰੋ ਅਸਿ ਲੈ ਕਰਿ ਸੰਕਰ ਸਿੰਘ ਸੇ ਧਾਏ ॥੧੩੪੪॥
उद्यम सिंह को मारा, फिर तलवार लेकर शंकर सिंह दौड़े।१३४४।
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥
ਓਜ ਸਿੰਘ ਕੋ ਹਤ ਕੀਯੋ ਓਟ ਸਿੰਘ ਕੋ ਮਾਰਿ ॥
ओज सिंह को मार डाला, ओट सिंह को मारकर।
ਉਧ ਸਿੰਘ ਉਸਨੇਸ ਅਰੁ ਉਤਰ ਸਿੰਘ ਸੰਘਾਰਿ ॥੧੩੪੫॥
उद्ध सिंह, उष्नेश और उत्तर सिंह का संहार किया।१३४५।
ਭੂਪ ਨਵੋ ਜਬ ਇਹ ਹਨੇ ਏਕੁ ਬਚਿਯੋ ਸੰਗ੍ਰਾਮਿ ॥
जब नौ राजा मारे गए, तब एक बचा संग्राम में।
ਨਹੀ ਭਾਜਿਯੋ ਬਲਵੰਤ ਸੋ ਉਗ੍ਰ ਸਿੰਘ ਤਿਹ ਨਾਮੁ ॥੧੩੪੬॥
वह बलवान भागा नहीं, उग्र सिंह था उसका नाम।१३४६।
ਸਵੈਯਾ ॥
सवैये ॥
ਉਗ੍ਰ ਬਲੀ ਪੜਿ ਮੰਤ੍ਰ ਮਹਾ ਸਰ ਸ੍ਰੀ ਸੁਭਟੇਸ ਕੀ ਓਰਿ ਚਲਾਯੋ ॥
उग्र बलवान ने मंत्र पढ़कर, महा बाण श्री सुभट सिंह की ओर चलाया।
ਲਾਗ ਗਯੋ ਤਿਹ ਕੇ ਉਰ ਮੈ ਬਰ ਕੈ ਤਨ ਭੇਦ ਕੈ ਪਾਰ ਪਰਾਯੋ ॥
उसके हृदय में लगा, शरीर को भेदकर पार हो गया।
ਭੂਮਿ ਪਰਿਯੋ ਮਰਿ ਬਾਨ ਲਗੇ ਇਹ ਕੋ ਜਸੁ ਯੌ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਨਾਯੋ ॥
भूमि पर गिरकर मर गया, बाण लगे, यह यश श्याम कवि ने सुनाया।
ਭੂਪ ਹਨੇ ਕੀਏ ਪਾਪ ਘਨੇ ਜਮ ਨੇ ਉਡਿਯਾ ਮਨੋ ਨਾਗ ਡਸਾਯੋ ॥੧੩੪੭॥
राजाओं को मारकर पाप किए, यम ने मानो नाग डसाया।१३४७।
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥
ਜਾਦਵ ਏਕ ਮਨੋਜ ਸਿੰਘ ਤਬ ਨਿਕਸਿਯੋ ਬਰ ਬੀਰ ॥
जादव मनोज सिंह तब निकले, एक वीर।
ਉਗ੍ਰ ਸਿੰਘ ਪਰ ਕ੍ਰੋਧ ਕਰਿ ਚਲਿਯੋ ਮਹਾ ਰਨ ਧੀਰ ॥੧੩੪੮॥
उग्र सिंह पर क्रोध करके, चले महा रणधीर।१३४८।
ਸਵੈਯਾ ॥
सवैये ॥
ਜਾਦਵ ਆਵਤ ਪੇਖਿ ਬਲੀ ਅਰਿ ਬੀਰ ਮਹਾ ਰਨ ਧੀਰ ਸੰਭਾਰਿਓ ॥
जादव को आते देखकर, बलवान शत्रु वीर, रणधीर संभल गए।
ਲੋਹ ਮਈ ਗਰੂਓ ਬਰਛਾ ਗਹਿ ਕੈ ਬਲਿ ਸੋ ਕਰਿ ਕੋਪ ਪ੍ਰਹਾਰਿਓ ॥
लोहे का भारी भाला पकड़कर, बल से क्रोध करके प्रहार किया।
ਲਾਗਤ ਸਿੰਘ ਮਨੋਜ ਹਨਿਓ ਤਿਹ ਪ੍ਰਾਨਨ ਲੈ ਜਮ ਧਾਮਿ ਪਧਾਰਿਓ ॥
लगते ही सिंह मनोज मर गया, प्राण लेकर यमलोक को पधारे।
ਮਾਰ ਕੈ ਤਾਹਿ ਲੀਯੋ ਧਨੁ ਬਾਨ ਬਲੀ ਬਲੁ ਕੈ ਬਲਿ ਕੋ ਲਲਕਾਰਿਓ ॥੧੩੪੯॥
उसे मारकर धनुष-बाण लिया, बलवान ने बल को ललकारा।१३४९।
ਆਵਤ ਸਤ੍ਰਹਿ ਪੇਖਿ ਹਲਾਯੁਧ ਕੋਪ ਕੀਯੋ ਗਹਿ ਮੂਸਰ ਧਾਯੋ ॥
आते शत्रु को देखकर हलायुध (बलराम) ने क्रोध किया, मूसल पकड़ दौड़े।
ਆਪਸਿ ਮੈ ਬਲਵੰਤ ਅਰੈ ਦੋਊ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਅਤਿ ਜੁਧੁ ਮਚਾਯੋ ॥
आपस में बलवान लड़े, दोनों, श्याम कहते हैं, अति युद्ध मचाया।
ਉਗ੍ਰ ਨਰੇਸ ਕੇ ਲਾਗਿ ਗਯੋ ਸਿਰਿ ਮੂਸਲ ਦਾਇ ਬਚਾਇ ਨ ਆਯੋ ॥
उग्र नरेश के सिर पर मूसल लगा, बच न सके।
ਭੂਮਿ ਗਿਰਿਯੋ ਮਰ ਕੈ ਜਬ ਹੀ ਮੁਸਲੀ ਅਪਨਾ ਤਬ ਸੰਖ ਬਜਾਯੋ ॥੧੩੫੦॥
भूमि पर गिरकर मर गए, तब मूसली ने अपना शंख बजाया।१३५०।
ਇਤਿ ਦਸ ਭੂਪ ਸੈਨਾ ਸਹਿਤ ਬਧਹਿ ਧਯਾਇ ਸਮਾਪਤੰ ॥
इति दश भूप सेना सहित वधः ध्याय समाप्तम् ॥
ਦਸ ਭੂਪ ਸਹਿਤ ਅਨੂਪ ਸਿੰਘ ਜੁਧ ਕਥਨੰ ॥
दस भूप सहित अनुप सिंह युद्ध कथनम् ॥