ਸਖੀ ਬਾਚ ॥

सखी बोली:

ਸਵੈਯਾ ॥

सवैया

ਬਿਜ ਛਟਾ ਜਿਹ ਨਾਮ ਸਖੀ ਕੋ ਸੋਊ ਬ੍ਰਿਖਭਾਨ ਸੁਤਾ ਪਹਿ ਆਈ ॥

बिजछटा नाम की सखी भी वृषभान की पुत्री (राधा) के पास आई।

ਆਇ ਕੈ ਸੁੰਦਰ ਐਸੇ ਕਹਿਯੋ ਸੁਨ ਤੂ ਰੀ ਤ੍ਰੀਯਾ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥਿ ਬੁਲਾਈ ॥

वह आकर सुंदर बोली, “हे सखी! सुनो, बृजनाथ (कृष्ण) ने तुम्हें बुलाया है।”

ਕੋ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਕਹਿਯੋ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਰਿ ਸੁ ਕੋ ਕਨ੍ਰਹਈਯਾ ਕਹਿਯੋ ਕਉਨ ਕਨਾਈ ॥

राधा ने पूछा, “कौन बृजनाथ?” सखी ने कहा, “वही कन्हैया।

ਖੇਲਹੁ ਤਾ ਹੀ ਤ੍ਰੀਯਾ ਸੰਗਿ ਲਾਲ ਰੀ ਕੋ ਜਿਹ ਕੇ ਸੰਗਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗਾਈ ॥੬੮੧॥

राधा ने पूछा, “कौन कन्हैया?” सखी ने कहा, “वही जिसके साथ तुम क्रीड़ा करती हो और जिसे सब गोपियाँ प्यार करती हैं।681।

ਸਜਨੀ ਨੰਦ ਲਾਲ ਬੁਲਾਵਤ ਹੈ ਅਪਨੇ ਮਨ ਮੈ ਹਠ ਰੰਚ ਨ ਕੀਜੈ ॥

“हे सखी! नंदलाल तुम्हें बुला रहे हैं, अपने मन में थोड़ा भी हठ मत करो।

ਆਈ ਹੋ ਹਉ ਚਲਿ ਕੈ ਤੁਮ ਪੈ ਤਿਹ ਤੇ ਸੁ ਕਹਿਯੋ ਅਬ ਮਾਨ ਹੀ ਲੀਜੈ ॥

मैं तुम्हारे पास इसी उद्देश्य से आई हूँ, इसलिए मेरी बात मान लो।

ਬੇਗ ਚਲੋ ਜਦੁਰਾਇ ਕੇ ਪਾਸ ਕਛੂ ਤੁਮਰੋ ਇਹ ਤੇ ਨਹੀ ਛੀਜੈ ॥

“जल्दी से जदुराय (कृष्ण) के पास जाओ, इससे तुम्हारा कुछ भी नहीं घटेगा।

ਤਾਹੀ ਤੇ ਬਾਤ ਕਹੋ ਤੁਮ ਸੋ ਸੁਖ ਆਪਨ ਲੈ ਸੁਖ ਅਉਰਨ ਦੀਜੈ ॥੬੮੨॥

इसलिए मैं तुमसे कहती हूँ कि स्वयं सुख में रहो और दूसरों को सुख दो।682।

ਤਾ ਤੇ ਕਰੋ ਨਹੀ ਮਾਨ ਸਖੀ ਉਠਿ ਬੇਗ ਚਲੋ ਸਿਖ ਮਾਨਿ ਹਮਾਰੀ ॥

“हे सखी! थोड़ा भी मान मत करो, मेरी बात मानो और जल्दी चलो।

ਮੁਰਲੀ ਜਹ ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਜਾਵਤ ਹੈ ਬਹਸੈ ਤਹ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਸੁੰਦਰ ਗਾਰੀ ॥

जहाँ कान्हा मुरली बजा रहे हैं और गोपियाँ सुंदर गालियाँ (प्रेम भरी बातें) कर रही हैं,

ਤਾਹੀ ਤੇ ਤੋ ਸੋ ਕਹੋ ਚਲੀਐ ਕਛੁ ਸੰਕ ਕਰੋ ਨ ਮਨੈ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਰੀ ॥

“इसलिए, हे बृज की नारी! तुम निडर होकर वहाँ जाओ।

ਪਾਇਨ ਤੋਰੇ ਪਰੋ ਤਜਿ ਸੰਕ ਨਿਸੰਕ ਚਲੋ ਹਰਿ ਪਾਸਿਹ ਹਹਾ ਰੀ ॥੬੮੩॥

मैं तुम्हारे पैरों पर गिरती हूँ, संकोच छोड़कर निडर होकर हरि (कृष्ण) के पास जाओ।683।

ਸੰਕ ਕਛੂ ਨ ਕਰੋ ਮਨ ਮੈ ਤਜਿ ਸੰਕ ਨਿਸੰਕ ਚਲੋ ਸੁਨਿ ਮਾਨਨਿ ॥

“मन में कोई संकोच मत करो, संकोच छोड़कर निडर होकर जाओ और मेरी बात मानो।

ਤੇਰੇ ਮੈ ਪ੍ਰੀਤਿ ਮਹਾ ਹਰਿ ਕੀ ਤਿਹ ਤੇ ਹਉ ਕਹੋ ਤੁਹਿ ਸੰਗ ਗੁਮਾਨਨਿ ॥

“हे आदरणीय! कृष्ण का तुम पर बहुत प्रेम है, इसलिए मैं तुमसे कहती हूँ कि तुम गुमान (अभिमान) मत करो।

ਨੈਨ ਬਨੇ ਤੁਮਰੇ ਸਰ ਸੇ ਸੁ ਧਰੇ ਮਨੋ ਤੀਛਨ ਮੈਨ ਕੀ ਸਾਨਨਿ ॥

“तुम्हारी आँखें कामदेव के बाणों की तरह तीक्ष्ण हैं।

ਤੋ ਹੀ ਸੋ ਪ੍ਰੇਮ ਮਹਾ ਹਰਿ ਕੋ ਇਹ ਬਾਤ ਹੀ ਤੇ ਕਛੂ ਹਉ ਹੂੰ ਅਜਾਨਨਿ ॥੬੮੪॥

“कृष्ण का तुम पर बहुत प्रेम है, यह बात मैं स्वयं नहीं जानती।684।

ਮੁਰਲੀ ਜਦੁਬੀਰ ਬਜਾਵਤ ਹੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਠਉਰੈ ॥

कवि श्याम कहते हैं कि जदुवीर (कृष्ण) एक सुंदर स्थान पर खड़े मुरली बजा रहे हैं।

ਤਾਹੀ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਾਸਿ ਪਠੀ ਸੁ ਕਹਿਯੋ ਤਿਹ ਲਿਆਵ ਸੁ ਜਾਇ ਕੈ ਦਉਰੈ ॥

“इसलिए तुम्हें लेने के लिए मुझे भेजा है, तुम दौड़कर वहाँ जाओ।

ਨਾਚਤ ਹੈ ਜਹ ਚੰਦ੍ਰਭਗਾ ਅਰੁ ਗਾਇ ਕੈ ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਲੇਤ ਹੈ ਭਉਰੈ ॥

“जहाँ चंद्रभागा और अन्य गोपियाँ नाच रही हैं और गाकर कृष्ण के चारों ओर घूम रही हैं।

ਤਾਹੀ ਤੇ ਬੇਗ ਚਲੋ ਸਜਨੀ ਤੁਮਰੇ ਬਿਨ ਹੀ ਰਸ ਲੂਟਤ ਅਉਰੈ ॥੬੮੫॥

“इसलिए, हे सखी! जल्दी जाओ, तुम्हारे बिना वे सब रस लूट रहे हैं।685।

ਤਾਹੀ ਤੇ ਬਾਲ ਬਲਾਇ ਲਿਉ ਤੇਰੀ ਮੈ ਬੇਗ ਚਲੋ ਨੰਦ ਲਾਲ ਬੁਲਾਵੈ ॥

“इसलिए, हे सखी! मैं तुम पर बलिहारी जाती हूँ, जल्दी जाओ, नंदलाल तुम्हें बुला रहे हैं।

ਸ੍ਯਾਮ ਬਜਾਵਤ ਹੈ ਮੁਰਲੀ ਜਹ ਗ੍ਵਾਰਿਨੀਯਾ ਮਿਲਿ ਮੰਗਲ ਗਾਵੈ ॥

“श्याम (कृष्ण) जहाँ मुरली बजा रहे हैं और गोपियाँ मिलकर मंगल गीत गा रही हैं।