Sri Dasam Granth Sahib — Page 191 (hindi)
ਅਥ ਮਧੁ ਕੈਟਬ ਬਧਨ ਕਥਨੰ ॥
अथ मधु कैटभ वध कथनम्।
ਸ੍ਰੀ ਭਗਉਤੀ ਜੀ ਸਹਾਇ ॥
श्री भगउती जी सहाय।
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा।
ਕਾਲ ਪੁਰਖ ਕੀ ਦੇਹਿ ਮੋ ਕੋਟਿਕ ਬਿਸਨ ਮਹੇਸ ॥
काल पुरुष की देह मो कोटिक बिशन महेस।
ਕੋਟਿ ਇੰਦ੍ਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕਿਤੇ ਰਵਿ ਸਸਿ ਕ੍ਰੋਰਿ ਜਲੇਸ ॥੧॥
कोटि इन्द्र ब्रह्मा किते रवि ससि क्रोरि जलेस॥१॥
ਚੌਪਈ ॥
चौपई।
ਸ੍ਰਮਿਤ ਬਿਸਨੁ ਤਹ ਰਹਤ ਸਮਾਈ ॥
श्रमित बिशनु तह रहत समाई।
ਸਿੰਧੁ ਬਿੰਧੁ ਜਹ ਗਨਿਯੋ ਨ ਜਾਈ ॥
सिंधु बिंधु जह गनियो न जाई।
ਸੇਸਨਾਗਿ ਸੇ ਕੋਟਿਕ ਤਹਾ ॥
सेसनागि से कोटिक तहा।
ਸੋਵਤ ਸੈਨ ਸਰਪ ਕੀ ਜਹਾ ॥੨॥
सोवत सैन सर्प की जहा॥२॥
ਸਹੰਸ੍ਰ ਸੀਸ ਤਬ ਧਰ ਤਨ ਜੰਗਾ ॥
सहस्र सीस तब धरि तन जंगा।
ਸਹੰਸ੍ਰ ਪਾਵ ਕਰ ਸਹੰਸ ਅਭੰਗਾ ॥
सहस्र पाव कर सहस अभंगा।
ਸਹੰਸਰਾਛ ਸੋਭਤ ਹੈ ਤਾ ਕੇ ॥
सहस्राछ सोभत है ता के।
ਲਛਮੀ ਪਾਵ ਪਲੋਸਤ ਵਾ ਕੇ ॥੩॥
लक्ष्मी पाव पलोसत वा के॥३॥
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा।
ਮਧੁ ਕੀਟਭ ਕੇ ਬਧ ਨਮਿਤ ਜਾ ਦਿਨ ਜਗਤ ਮੁਰਾਰਿ ॥
मधु कीटभ के बध निमित जा दिन जगत मुरारि।
ਸੁ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਤਾ ਕੋ ਕਹੈ ਚੌਦਸਵੋ ਅਵਤਾਰ ॥੪॥
सु कबि स्याम ता को कहै चौदसवो अवतार॥४॥
ਚੌਪਈ ॥
चौपई।
ਸ੍ਰਵਣ ਮੈਲ ਤੇ ਅਸੁਰ ਪ੍ਰਕਾਸਤ ॥
स्रवण मैल ते असुर प्रकाशत।
ਚੰਦ ਸੂਰ ਜਨੁ ਦੁਤੀਯ ਪ੍ਰਭਾਸਤ ॥
चंद सूर जनु दुतीये प्रभासत।
ਮਾਯਾ ਤਜਤ ਬਿਸਨੁ ਕਹੁ ਤਬ ਹੀ ॥
माया तजत बिशनु कहु तब ही।
ਕਰਤ ਉਪਾਧਿ ਅਸੁਰ ਮਿਲਿ ਜਬ ਹੀ ॥੫॥
करत उपाधि असुर मिलि जब ही॥५॥
ਤਿਨ ਸੋ ਕਰਤ ਬਿਸਨੁ ਘਮਸਾਨਾ ॥
तिन सो करत बिशनु घमसाना।
ਬਰਖ ਹਜਾਰ ਪੰਚ ਪਰਮਾਨਾ ॥
बरख हजार पंच परमाना।
ਕਾਲ ਪੁਰਖ ਤਬ ਹੋਤ ਸਹਾਈ ॥
काल पुरुष तब होइत सहाई।
ਦੁਹੂੰਅਨਿ ਹਨਤ ਕ੍ਰੋਧ ਉਪਜਾਈ ॥੬॥
दुहुंअन हंत क्रोधि उपजाइ॥६॥
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा।
ਧਾਰਤ ਹੈ ਐਸੋ ਬਿਸਨੁ ਚੌਦਸਵੋ ਅਵਤਾਰ ॥
धारत है ऐसो बिशनु चौदसवो अवतार।
ਸੰਤ ਸੰਬੂਹਨਿ ਸੁਖ ਨਮਿਤ ਦਾਨਵ ਦੁਹੂੰ ਸੰਘਾਰ ॥੭॥
संत संबूहन सुख निमित दानव दुहुं संहार॥७॥
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਮਧੁ ਕੈਟਭ ਬਧਹ ਚਤਰਦਸਵੋ ਅਵਤਾਰ ਬਿਸਨੁ ਸਮਾਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੪॥
इति श्री बचित्र नाटक ग्रंथे मधु कैटभ वध चतुर्दसवो अवतार बिशनु समात्म सतु सुभम सतु॥१४॥
ਅਥ ਅਰਿਹੰਤ ਦੇਵ ਅਵਤਾਰ ਕਥਨੰ ॥
अथ अरिहंत देव अवतार कथनम्।
ਸ੍ਰੀ ਭਗਉਤੀ ਜੀ ਸਹਾਇ ॥
श्री भगउती जी सहाय।
ਚੌਪਈ ॥
चौपई।
ਜਬ ਜਬ ਦਾਨਵ ਕਰਤ ਪਾਸਾਰਾ ॥
जब जब दानव करत पसारा।
ਤਬ ਤਬ ਬਿਸਨੁ ਕਰਤ ਸੰਘਾਰਾ ॥
तब तब बिशनु करत संहारा।
ਸਕਲ ਅਸੁਰ ਇਕਠੇ ਤਹਾ ਭਏ ॥
सकल असुर इकठे तहा भए।
ਸੁਰ ਅਰਿ ਗੁਰੁ ਮੰਦਰਿ ਚਲਿ ਗਏ ॥੧॥
सुर अरि गुरु मंदिर चलि गए॥१॥
ਸਬਹੂੰ ਮਿਲਿ ਅਸ ਕਰਿਯੋ ਬਿਚਾਰਾ ॥
सबहुं मिलि अस करियो बिचारा।
ਦਈਤਨ ਕਰਤ ਘਾਤ ਅਸੁਰਾਰਾ ॥
दईतन करत घात असुरा।
ਤਾ ਤੇ ਐਸ ਕਰੌ ਕਿਛੁ ਘਾਤਾ ॥
ता ते ऐस करौ किछु घाता।
ਜਾ ਤੇ ਬਨੇ ਹਮਾਰੀ ਬਾਤਾ ॥੨॥
जा ते बने हमारी बाता॥२॥
ਦਈਤ ਗੁਰੂ ਇਮ ਬਚਨ ਬਖਾਨਾ ॥
दईत गुरु इम बचन बखान।
ਤੁਮ ਦਾਨਵੋ ਨ ਭੇਦ ਪਛਾਨਾ ॥
तुम दानवो न भेद पछाना।
ਵੇ ਮਿਲਿ ਜਗ ਕਰਤ ਬਹੁ ਭਾਤਾ ॥
वे मिलि जग करत बहु भाता।
ਕੁਸਲ ਹੋਤ ਤਾ ਤੇ ਦਿਨ ਰਾਤਾ ॥੩॥
कुसल होत ता ते दिन राता॥३॥
ਤੁਮ ਹੂੰ ਕਰੋ ਜਗ ਆਰੰਭਨ ॥
तुम हुं करो जग आरम्भन।
ਬਿਜੈ ਹੋਇ ਤੁਮਰੀ ਤਾ ਤੇ ਰਣ ॥
बिजय होइ तुमरी ता ते रण।
ਜਗ ਅਰੰਭ੍ਯ ਦਾਨਵਨ ਕਰਾ ॥
जग अरभ्य दानवन करा।