Sri Dasam Granth Sahib — Page 155 (hindi)
ਇਤਿ ਪੰਚਮੋ ਰਾਜ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥
इति पंचमो राज समाप्तम्। शुभम् शुभम्॥
ਤੋਮਰ ਛੰਦ ॥ ਤ੍ਵਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
तोमर छंद॥ त्वप्रसाद॥
ਪੁਨ ਭਏ ਮੁਨੀ ਛਿਤ ਰਾਇ ॥
पुन भये मुनि छित राय॥
ਇਹ ਲੋਕ ਕੇਹਰਿ ਰਾਇ ॥
यह लोक केहरि राय॥
ਅਰਿ ਜੀਤਿ ਜੀਤਿ ਅਖੰਡ ॥
अरि जीति जीति अखंड॥
ਮਹਿ ਕੀਨ ਰਾਜੁ ਪ੍ਰਚੰਡ ॥੧॥੩੨੦॥
महि कीन राजु प्रचंड॥१॥३२०॥
ਅਰਿ ਘਾਇ ਘਾਇ ਅਨੇਕ ॥
अरि घाय घाय अनेक॥
ਰਿਪੁ ਛਾਡੀਯੋ ਨਹੀਂ ਏਕ ॥
रिपु छाडीयो नहीं एक॥
ਅਨਖੰਡ ਰਾਜੁ ਕਮਾਇ ॥
अनखंड राजु कमाय॥
ਛਿਤ ਛੀਨ ਛਤ੍ਰ ਫਿਰਾਇ ॥੨॥੩੨੧॥
छित छीनि छत्र फिराय॥२॥३२१॥
ਅਨਖੰਡ ਰੂਪ ਅਪਾਰ ॥
अनखंड रूप अपार॥
ਅਨਮੰਡ ਰਾਜ ਜੁਝਾਰ ॥
अनमंड राज जुझार॥
ਅਬਿਕਾਰ ਰੂਪ ਪ੍ਰਚੰਡ ॥
अबिकार रूप प्रचंड॥
ਅਨਖੰਡ ਰਾਜ ਅਮੰਡ ॥੩॥੩੨੨॥
अनखंड राज अमंड॥३॥३२२॥
ਬਹੁ ਜੀਤਿ ਜੀਤਿ ਨ੍ਰਿਪਾਲ ॥
बहु जीति जीति नृपाल॥
ਬਹੁ ਛਾਡਿ ਕੈ ਸਰ ਜਾਲ ॥
बहु छाडि कै सर जाल॥
ਅਰਿ ਮਾਰਿ ਮਾਰਿ ਅਨੰਤ ॥
अरि मारि मारि अनंत॥
ਛਿਤ ਕੀਨ ਰਾਜ ਦੁਰੰਤ ॥੪॥੩੨੩॥
छित कीन राज दुरांत॥४॥३२३॥
ਬਹੁ ਰਾਜ ਭਾਗ ਕਮਾਇ ॥
बहु राज भाग कमाय॥
ਇਮ ਬੋਲੀਓ ਨ੍ਰਿਪਰਾਇ ॥
इम बोलीओ नृपराय॥
ਇਕ ਕੀਜੀਐ ਮਖਸਾਲ ॥
इक कीजीऐ मखसाल॥
ਦਿਜ ਬੋਲਿ ਲੇਹੁ ਉਤਾਲ ॥੫॥੩੨੪॥
दिज बोलि लेहु उताल॥५॥३२४॥
ਦਿਜ ਬੋਲਿ ਲੀਨ ਅਨੇਕ ॥
दिज बोलि लीन अनेक॥
ਗ੍ਰਿਹ ਛਾਡੀਓ ਨਹੀ ਏਕ ॥
गिह छाडीओ नही एक॥
ਮਿਲਿ ਮੰਤ੍ਰ ਕੀਨ ਬਿਚਾਰ ॥
मिलि मंत्र कीन बिचार॥
ਮਤਿ ਮਿਤ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ॥੬॥੩੨੫॥
मति मित्र मंत्र उचार॥६॥३२५॥
ਤਬ ਬੋਲਿਓ ਨ੍ਰਿਪ ਰਾਇ ॥
तब बोलिओ नृप राय॥
ਕਰਿ ਜਗ ਕੋ ਚਿਤ ਚਾਇ ॥
करि जग को चित चाय॥
ਕਿਵ ਕੀਜੀਐ ਮਖਸਾਲ ॥
किव कीजीऐ मखसाल॥
ਕਹੁ ਮੰਤ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰ ਉਤਾਲ ॥੭॥੩੨੬॥
कहु मंत्र मित्र उताल॥७॥३२६॥
ਤਬ ਮੰਤ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰਨ ਕੀਨ ॥
तब मंत्र मित्रन कीन॥
ਨ੍ਰਿਪ ਸੰਗ ਯਉ ਕਹਿ ਦੀਨ ॥
नृप संग यौ कहि दीन॥
ਸੁਨਿ ਰਾਜ ਰਾਜ ਉਦਾਰ ॥
सुनि राज राज उदार॥
ਦਸ ਚਾਰਿ ਚਾਰਿ ਅਪਾਰ ॥੮॥੩੨੭॥
दस चारि चारि अपार॥८॥३२७॥
ਸਤਿਜੁਗ ਮੈ ਸੁਨਿ ਰਾਇ ॥
सतिजुग मै सुनि राय॥
ਮਖ ਕੀਨ ਚੰਡ ਬਨਾਇ ॥
मख कीन चंड बनाय॥
ਅਰਿ ਮਾਰ ਕੈ ਮਹਿਖੇਸ ॥
अरि मार कै महिखेस॥
ਬਹੁ ਤੋਖ ਕੀਨ ਪਸੇਸ ॥੯॥੩੨੮॥
बहु तोख कीन पसेस॥९॥३२८॥
ਮਹਿਖੇਸ ਕਉ ਰਣ ਘਾਇ ॥
महिखेस कउ रण घाय॥
ਸਿਰਿ ਇੰਦ੍ਰ ਛਤ੍ਰ ਫਿਰਾਇ ॥
सिरि इंद्र छत्र फिराय॥
ਕਰਿ ਤੋਖ ਜੋਗਨਿ ਸਰਬ ॥
करि तोख जोगिन सरब॥
ਕਰਿ ਦੂਰ ਦਾਨਵ ਗਰਬ ॥੧੦॥੩੨੯॥
करि दूर दानव गरब॥१०॥३२९॥
ਮਹਿਖੇਸ ਕਉ ਰਣਿ ਜੀਤਿ ॥
महिखेस कउ रण जिfti॥
ਦਿਜ ਦੇਵ ਕੀਨ ਅਭੀਤ ॥
दिज देव कीन अभित॥
ਤ੍ਰਿਦਸੇਸ ਲੀਨ ਬੁਲਾਇ ॥
त्रिदसेस लीन बुलाय॥
ਛਿਤ ਛੀਨ ਛਤ੍ਰ ਫਿਰਾਇ ॥੧੧॥੩੩੦॥
छित छीन छत्र फिराय॥११॥३३०॥
ਮੁਖਚਾਰ ਲੀਨ ਬੁਲਾਇ ॥
मुखचार लीन बुलाय॥
ਚਿਤ ਚਉਪ ਸਿਉ ਜਗ ਮਾਇ ॥
चित चौप सिउ जग माय॥
ਕਰਿ ਜਗ ਕੋ ਆਰੰਭ ॥
करि जग को आरम्भ॥
ਅਨਖੰਡ ਤੇਜ ਪ੍ਰਚੰਡ ॥੧੨॥੩੩੧॥
अनखंड तेज प्रचंड॥१२॥३३१॥
ਤਬ ਬੋਲੀਯੋ ਮੁਖ ਚਾਰ ॥
तब बोलीयो मुख चार॥
ਸੁਨਿ ਚੰਡਿ ਚੰਡ ਜੁਹਾਰ ॥
सुनि चंडि चंड जुहार॥
ਜਿਮ ਹੋਇ ਆਇਸ ਮੋਹਿ ॥
जिम होइ आयस मोहि॥
ਤਿਮ ਭਾਖਊ ਮਤ ਤੋਹਿ ॥੧੩॥੩੩੨॥
तिम भाखऊ मत तोहि॥१३॥३३२॥
ਜਗ ਜੀਅ ਜੰਤ ਅਪਾਰ ॥
जग जीअ जंत अपार॥
ਨਿਜ ਲੀਨ ਦੇਵ ਹਕਾਰ ॥
निज लीन देव हकार॥
ਅਰਿ ਕਾਟਿ ਕੈ ਪਲ ਖੰਡ ॥
अरि काटि कै पल खंड॥
ਪੜਿ ਬੇਦ ਮੰਤ੍ਰ ਉਦੰਡ ॥੧੪॥੩੩੩॥
पड़ि वेद मंत्र उदंड॥१४॥३३३॥
ਰੂਆਲ ਛੰਦ ॥ ਤ੍ਵਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
रुवाल छंद॥ त्वप्रसाद॥
ਬੋਲਿ ਬਿਪਨ ਮੰਤ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰਨ ਜਗ ਕੀਨ ਅਪਾਰ ॥
बोलि बिपन मंत्र मित्रन जग कीन अपार॥
ਇੰਦ੍ਰ ਅਉਰ ਉਪਿੰਦ੍ਰ ਲੈ ਕੈ ਬੋਲਿ ਕੈ ਮੁਖ ਚਾਰ ॥
इंद्र और उपिंद्र लै कै बोलि कै मुख चार॥
ਕਉਨ ਭਾਤਨ ਕੀਜੀਐ ਅਬ ਜਗ ਕੋ ਆਰੰਭ ॥
कउन भातन कीजीऐ अब जग को आरम्भ॥
ਆਜ ਮੋਹਿ ਉਚਾਰੀਐ ਸੁਨਿ ਮਿਤ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰ ਅਸੰਭ ॥੧॥੩੩੪॥
आज मोहि उचारीऐ सुनि मित्र मंत्र असंभ॥१॥३३४॥
ਮਾਸ ਕੇ ਪਲ ਕਾਟਿ ਕੈ ਪੜਿ ਬੇਦ ਮੰਤ੍ਰ ਅਪਾਰ ॥
मास के पल काटि कै पड़ि वेद मंत्र अपार॥
ਅਗਨਿ ਭੀਤਰ ਹੋਮੀਐ ਸੁਨਿ ਰਾਜ ਰਾਜ ਅਬਿਚਾਰ ॥
अगिनि भीतर होमीऐ सुनि राज राज अबिचार॥
ਛੇਦਿ ਚਿਛੁਰ ਬਿੜਾਰਾਸੁਰ ਧੂਲਿ ਕਰਣਿ ਖਪਾਇ ॥
छेदि छिछुर बिड़ारासुर धूलि करण खपाय॥
ਮਾਰ ਦਾਨਵ ਕਉ ਕਰਿਓ ਮਖ ਦੈਤ ਮੇਧ ਬਨਾਇ ॥੨॥੩੩੫॥
मार दानव कौ करिओ मख दैत मेध बनाय॥२॥३३५॥
ਤੈਸ ਹੀ ਮਖ ਕੀਜੀਐ ਸੁਨਿ ਰਾਜ ਰਾਜ ਪ੍ਰਚੰਡ ॥
तैस ही मख कीजीऐ सुनि राज राज प्रचंड॥
ਜੀਤਿ ਦਾਨਵ ਦੇਸ ਕੇ ਬਲਵਾਨ ਪੁਰਖ ਅਖੰਡ ॥
जिfti दानव देस के बलवान पुरख अखंड॥
ਤੈਸ ਹੀ ਮਖ ਮਾਰ ਕੈ ਸਿਰਿ ਇੰਦ੍ਰ ਛਤ੍ਰ ਫਿਰਾਇ ॥
तैस ही मख मार कै सिरि इंद्र छत्र फिराय॥
ਜੈਸ ਸੁਰ ਸੁਖੁ ਪਾਇਓ ਤਿਵ ਸੰਤ ਹੋਹੁ ਸਹਾਇ ॥੩॥੩੩੬॥
जैस सुर सुखु पायो तिब संत होहु सहाय॥३॥३३६॥
ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਬੋਧ ਸੰਪੂਰਨ ॥
ज्ञान प्रबोध सम्पूर्ण॥
ਚੌਬੀਸ ਅਵਤਾਰ ॥
चौबीस अवतार॥
ੴ ਸਤਿਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ੴ सतिगुरप्रसाद॥
ਸ੍ਰੀ ਭਗਉਤੀ ਜੀ ਸਹਾਇ ॥
श्री भगौती जी सहाय॥
ਅਥ ਚਉਬੀਸ ਅਉਤਾਰ ਕਥਨੰ ॥
अथ चौबीस औतार कथनं॥
ਪਾਤਿਸਾਹੀ ੧੦ ॥
पातिसाही १०॥
ਤ੍ਵਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ ਚੌਪਈ ॥
त्वप्रसाद॥ चौपाई॥
ਅਬ ਚਉਬੀਸ ਉਚਰੌ ਅਵਤਾਰਾ ॥
अब चौबीस उचरौ अवतार॥
ਜਿਹ ਬਿਧਿ ਤਿਨ ਕਾ ਲਖਾ ਅਖਾਰਾ ॥
जिह बिधि तिन का लखा अखारा॥
ਸੁਨੀਅਹੁ ਸੰਤ ਸਬੈ ਚਿਤ ਲਾਈ ॥
सुनीअहु संत सबै चित लाई॥
ਬਰਨਤ ਸ੍ਯਾਮ ਜਥਾਮਤਿ ਭਾਈ ॥੧॥
बरनत स्याम जथामति भाई॥१॥
ਜਬ ਜਬ ਹੋਤਿ ਅਰਿਸਟਿ ਅਪਾਰਾ ॥
जब जब होति अरिष्ट अपारा॥
ਤਬ ਤਬ ਦੇਹ ਧਰਤ ਅਵਤਾਰਾ ॥
तब तब देह ध्रत अवतारा॥
ਕਾਲ ਸਬਨ ਕੋ ਪੇਖਿ ਤਮਾਸਾ ॥
काल सबन को पेखि तमासा॥
ਅੰਤਹਕਾਲ ਕਰਤ ਹੈ ਨਾਸਾ ॥੨॥
अंतहकाल करत है नासा॥२॥
ਕਾਲ ਸਭਨ ਕਾ ਕਰਤ ਪਸਾਰਾ ॥
काल सबन का करत पसारा॥
ਅੰਤ ਕਾਲਿ ਸੋਈ ਖਾਪਨਿਹਾਰਾ ॥
अंत काल सोई खापनिहारा॥
ਆਪਨ ਰੂਪ ਅਨੰਤਨ ਧਰਹੀ ॥
आपन रूप अनंतन धरही॥
ਆਪਹਿ ਮਧਿ ਲੀਨ ਪੁਨਿ ਕਰਹੀ ॥੩॥
आपहि मधि लीन पुनि करही॥३॥
ਇਨ ਮਹਿ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸੁ ਦਸ ਅਵਤਾਰਾ ॥
इन महि स्रिष्टि सु दस अवतारा॥
ਜਿਨ ਮਹਿ ਰਮਿਆ ਰਾਮੁ ਹਮਾਰਾ ॥
जिन महि रमिया राम हमारा॥
ਅਨਤ ਚਤੁਰਦਸ ਗਨਿ ਅਵਤਾਰੁ ॥
अनत चतुर्दस गनि अवतारा॥
ਕਹੋ ਜੁ ਤਿਨ ਤਿਨ ਕੀਏ ਅਖਾਰੁ ॥੪॥
कहो जु तिन तिन कीए अखारा॥४॥
ਕਾਲ ਆਪਨੋ ਨਾਮ ਛਪਾਈ ॥
काल आपनो नाम छपाई॥
ਅਵਰਨ ਕੇ ਸਿਰਿ ਦੇ ਬੁਰਿਆਈ ॥
अवरन के सिरि दे बुरियाई॥