Sri Dasam Granth Sahib — Page 1293 (hindi)
ਸੁਨਹੁ ਬਾਤ ਤੁਮ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰਾ ॥
सुनो बात तुम राज कुमार।
ਰਤਨ ਮਤੀ ਤੁਮਰੀ ਜੋ ਰਾਨੀ ॥
रतन मति तुम्हारी जो रानी।
ਯਹ ਮੁਰਿ ਅਤਿ ਸੇਵਕੀ ਪ੍ਰਮਾਨੀ ॥੧੦॥
यह मेरी अति सेवकी प्रमाण है।
ਜੌ ਯਾ ਸੌ ਤੁਮ ਕਰਹੁ ਪ੍ਯਾਰਾ ॥
जो इससे तुम करो प्यार।
ਹ੍ਵੈ ਹੈ ਤੁਮਰੋ ਤਬੈ ਉਧਾਰਾ ॥
होगा तुम्हारा तब उद्धार।
ਸਤ੍ਰ ਹੋਇਗੋ ਨਾਸ ਤਿਹਾਰੋ ॥
शत्रु हो जाएगा नाश तुम्हारा।
ਤਬ ਜਾਨੌ ਤੂ ਭਗਤ ਹਮਾਰੋ ॥੧੧॥
तब जानो तुम भक्त हमारा।
ਯੌ ਕਹਿ ਲੋਕੰਜਨ ਦ੍ਰਿਗ ਡਾਰੀ ॥
यूँ कहकर लोक लोचन से दृष्टि डाली।
ਭਈ ਲੋਪ ਨਹਿ ਜਾਇ ਨਿਹਾਰੀ ॥
भई लोप नहिं जाई निहारी।
ਮੂੜ ਰਾਵ ਤਿਹ ਰੁਦ੍ਰ ਪ੍ਰਮਾਨਾ ॥
मूढ़ राजा ने उसे रुद्र प्रमाण माना।
ਭੇਦ ਅਭੇਦ ਕਛੁ ਪਸੂ ਨ ਜਾਨਾ ॥੧੨॥
भेद अभेद कुछ पशु न जाना।
ਤਬ ਤੇ ਤਾ ਸੌ ਕੀਆ ਪ੍ਯਾਰਾ ॥
तब से उससे किया प्यार।
ਤਜਿ ਕਰਿ ਸਕਲ ਸੁੰਦਰੀ ਨਾਰਾ ॥
त्याग कर सभी सुंदर नारियाँ।
ਇਹ ਛਲ ਛਲਾ ਚੰਚਲਾ ਰਾਜਾ ॥
यह छला छल चंचला राजा।
ਆਲੂਰੇ ਗੜ ਕੋ ਸਿਰਤਾਜਾ ॥੧੩॥
आलूरे गढ़ का सिरताज।
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਤੀਨ ਸੌ ਉਨਤਾਲੀਸ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੩੩੯॥੬੩੪੨॥ਅਫਜੂੰ॥
इति श्री चरित्र पाख्यान त्रिया चरित्र मंत्रि भूप संवाद तीन सौ उनचालीस चरित्र समाप्त। शुभम।
ਚੌਪਈ ॥
चौपाई।
ਮਥੁਰਾ ਨਾਮ ਹਮਾਰੇ ਰਹੈ ॥
मथुरा नाम हमारा रहता है।
ਜਗ ਤਿਹ ਤ੍ਰਿਯਹਿ ਗੁਲਾਬੇ ਕਹੈ ॥
जग उसे गुलाबे कहता है।
ਰਾਮ ਦਾਸ ਨਾਮਾ ਤਹ ਆਯੋ ॥
राम दास नामा वहाँ आया।
ਨਿਰਖਿ ਨਾਰਿ ਤਿਹ ਮਦਨ ਸਤਾਯੋ ॥੧॥
देख नारी उसे कामदेव ने सताया।
ਬਹੁਤ ਬਰਿਸ ਤਾ ਸੌ ਵਹੁ ਰਹਾ ॥
बहुत वर्ष उससे वह रहा।
ਪੁਨਿ ਐਸੇ ਤਿਹ ਤ੍ਰਿਯ ਸੌ ਕਹਾ ॥
फिर ऐसे उसे स्त्री से कहा।
ਆਉ ਹੋਹਿ ਹਮਰੀ ਤੈ ਨਾਰੀ ॥
आओ हो जाओ मेरी तुम नारी।
ਕਸਿ ਦੈ ਹੈ ਤੁਹਿ ਯਹ ਮੁਰਦਾਰੀ ॥੨॥
कस दूँगा तुम्हें यह मुर्दारी।
ਭਲੀ ਭਲੀ ਅਬਲਾ ਤਿਨ ਭਾਖੀ ॥
भली भली अबला उसने कही।
ਚਿਤ ਮਹਿ ਰਾਖਿ ਨ ਕਾਹੂ ਆਖੀ ॥
चित्त में रखकर किसी से न कही।
ਜਬ ਮਥੁਰਾ ਆਯੋ ਤਿਹ ਧਾਮਾ ॥
जब मथुरा आया उसके धाम।
ਤਬ ਅਸਿ ਬਚਨ ਬਖਾਨ੍ਯੋ ਬਾਮਾ ॥੩॥
तब ऐसा वचन कहा वामा।
ਹਰੀ ਚੰਦ ਰਾਜਾ ਜਗ ਭਯੋ ॥
हरी चंद राजा जग हुआ।
ਅੰਤ ਕਾਲ ਸੋ ਭੀ ਮਰਿ ਗਯੋ ॥
अंत काल सो भी मर गया।
ਮਾਨਧਾਤ ਪ੍ਰਭ ਭੂਪ ਬਢਾਯੋ ॥
मानधाता प्रभ भूप बढ़ाया।
ਅੰਤ ਕਾਲ ਸੋਊ ਕਾਲ ਖਪਾਯੋ ॥੪॥
अंत काल सोऊ काल खा गया।
ਜੋ ਨਰ ਨਾਰਿ ਭਯੋ ਸੋ ਮਰਾ ॥
जो नर नारी हुआ सो मरा।
ਯਾ ਜਗ ਮਹਿ ਕੋਊ ਨ ਉਬਰਾ ॥
इस जग में कोई न उबरा।
ਇਹ ਜਗ ਥਿਰ ਏਕੈ ਕਰਤਾਰਾ ॥
यह जग स्थिर एक ही कर्ता।
ਔਰ ਮ੍ਰਿਤਕ ਇਹ ਸਗਲ ਸੰਸਾਰਾ ॥੫॥
और मृतक यह सकल संसार।
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा।
ਯਾ ਜਗ ਮਹਿ ਸੋਈ ਜਿਯਤ ਪੁੰਨ੍ਯ ਦਾਨ ਜਿਨ ਕੀਨ ॥
इस जग में सोई जियत पुण्य दान जिसने किया।
ਸਿਖਿਯਨ ਕੀ ਸੇਵਾ ਕਰੀ ਜੋ ਮਾਗੈ ਸੋ ਦੀਨ ॥੬॥
सिखों की सेवा की जो मांगे सो दिया।
ਚੌਪਈ ॥
चौपाई।
ਯਹ ਉਪਦੇਸ ਸੁਨਤ ਜੜ ਢਰਿਯੋ ॥
यह उपदेश सुन जड़ ढल गया।
ਬਹੁਰਿ ਨਾਰਿ ਸੌ ਬਚਨ ਉਚਰਿਯੋ ॥
फिर नारी से वचन उच्चारित किया।
ਜੋ ਉਪਜੈ ਜਿਯ ਭਲੀ ਤਿਹਾਰੈ ॥
जो उत्पन्न हो उसमें भलाई तुम्हारी।
ਵਹੈ ਕਾਮ ਮੈ ਕਰੌ ਸਵਾਰੈ ॥੭॥
वही काम मैं करूँ सँवारि।
ਤ੍ਰਿਯ ਬਾਚ ॥
स्त्री बोली।
ਫਟਾ ਬਸਤ੍ਰ ਜਾ ਕਾ ਲਖਿ ਲੀਜੈ ॥
फटा वस्त्र जिसका देख लो।
ਬਸਤ੍ਰ ਨਵੀਨ ਤੁਰਤ ਤਿਹ ਦੀਜੈ ॥
वस्त्र नवीन तुरंत उसे दे दो।
ਜਾ ਕੈ ਘਰਿ ਮਹਿ ਹੋਇ ਨ ਦਾਰਾ ॥
जिसके घर में न हो दारा।
ਤਾ ਕਹ ਦੀਜੈ ਅਪਨੀ ਨਾਰਾ ॥੮॥
उसको दे दो अपनी नारा।
ਰਾਮ ਦਾਸ ਤਬ ਤਾਹਿ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥
राम दास तब उसे निहारा।
ਧਨ ਬਿਹੀਨ ਬਿਨੁ ਨਾਰਿ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥
धन विहीन बिना नारी बिचारा।
ਧਨ ਹੂੰ ਦੀਯਾ ਨਾਰਿ ਹੂੰ ਦੀਨੀ ॥
धन भी दिया नारी भी दीनी।
ਭਲੀ ਬੁਰੀ ਜੜ ਕਛੂ ਨ ਚੀਨੀ ॥੯॥
भली बुरी जड़ कुछ न चीनी।
ਇਹ ਛਲ ਗਈ ਜਾਰ ਕੇ ਨਾਰਾ ॥
यह छल गई जार की नारी।
ਬਸਤ੍ਰ ਦਰਬ ਲੈ ਸਾਥ ਅਪਾਰਾ ॥
वस्त्र द्रव्य लेकर साथ अपारा।
ਇਹ ਆਪਨ ਅਤਿ ਸਾਧ ਪਛਾਨਾ ॥
यह अपना अति साधु पहचाना।
ਭਲੀ ਬੁਰੀ ਕਾ ਭੇਵ ਨ ਜਾਨਾ ॥੧੦॥
भली बुरी का भेद न जाना।
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਤੀਨ ਸੌ ਚਾਲੀਸ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੩੪੦॥੬੩੫੨॥ਅਫਜੂੰ॥
इति श्री चरित्र पाख्यान त्रिया चरित्र मंत्रि भूप संवाद तीन सौ चालीस चरित्र समाप्त। शुभम।
ਚੌਪਈ ॥
चौपाई।
ਸੁਕ੍ਰਿਤਾਵਤੀ ਨਗਰ ਇਕ ਸੁਨਾ ॥
सुकृतावती नगर एक सुना।
ਸੁਕ੍ਰਿਤ ਸੈਨ ਰਾਜਾ ਬਹੁ ਗੁਨਾ ॥
सुकृत सैन राजा बहु गुणा।
ਸੁਭ ਲਛਨਿ ਦੇ ਨਾਰਿ ਬਿਰਾਜੈ ॥
शुभ लक्षणनि दे नारी विराजै।
ਚੰਦ੍ਰ ਸੂਰ ਕੀ ਲਖਿ ਦੁਤਿ ਲਾਜੈ ॥੧॥
चंद्र सूर्य की लखि द्युति लाजै।
ਸ੍ਰੀ ਅਪਛਰਾ ਦੇਇ ਸੁ ਬਾਲਾ ॥
श्री अप्सरा देई सु बाला।
ਮਾਨਹੁ ਸਕਲ ਰਾਗ ਕੀ ਮਾਲਾ ॥
मानहु सकल राग की माला।
ਕਹੀ ਨ ਜਾਤ ਤਵਨ ਕੀ ਸੋਭਾ ॥
कही न जात तवन की शोभा।
ਇੰਦ੍ਰ ਚੰਦ੍ਰ ਜਸ ਰਵਿ ਲਖਿ ਲੋਭਾ ॥੨॥
इंद्र चंद्र जस रवि लखि लोभा।
ਤਹ ਇਕ ਆਇ ਗਯੋ ਸੌਦਾਗਰ ॥
वहाँ एक आ गया सौदागर।
ਪੂਤ ਸਾਥ ਤਿਹ ਜਾਨੁ ਪ੍ਰਭਾਕਰ ॥
पुत्र साथ तिह जानु प्रभाकर।
ਰਾਜ ਸੁਤਾ ਤਿਹ ਊਪਰ ਅਟਕੀ ॥
राज सुता उस ऊपर अटकी।
ਚਟਪਟ ਲਾਜ ਲੋਕ ਕੀ ਸਟਕੀ ॥੩॥
चटपट लाज लोक की सटकी।