Sri Dasam Granth Sahib — Page 1162 (hindi)
ਅਜਿਤ ਮੰਜਰੀ ਗ੍ਰਿਹ ਜਾ ਕੇ ਤ੍ਰਿਯ ॥
अजित मंजरी गृह जा के त्रिय।
ਮਨ ਕ੍ਰਮ ਬਚ ਜਿਨ ਬਸਿ ਕੀਨਾ ਪਿਯ ॥੧॥
मन क्रम बच जिन्ह बस कीना पिय।१।
ਭੁਜੰਗ ਮਤੀ ਤਾ ਕੀ ਦੁਹਿਤਾ ਇਕ ॥
भुजंग मति ता की दुहिता एक।
ਪੜੀ ਕੋਕ ਬ੍ਯਾਕਰਨ ਸਾਸਤ੍ਰਨਿਕ ॥
पढ़ी कोक व्याकरण शास्त्रानिक।
ਭਾਗਵਾਨ ਸੁੰਦਰਿ ਅਤਿ ਗੁਨੀ ॥
भागवान सुंदरी अति गुनी।
ਜਾ ਸਮ ਲਖੀ ਨ ਕਾਨਨ ਸੁਨੀ ॥੨॥
जा सम लखी न कानन सुनी।२।
ਸਾਹ ਪੁਤ੍ਰ ਬ੍ਰਿਖਭ ਧੁਜਿ ਇਕ ਤਹਿ ॥
शाह पुत्र वृषभ ध्वज एक तहँ।
ਰੂਪ ਸੀਲ ਸੁਚਿ ਬ੍ਰਤਤਾ ਜਾ ਮਹਿ ॥
रूप शील सुचि व्रता जा महि।
ਤੇਜਮਾਨ ਬਲਵਾਨ ਬਿਕਟ ਮਤਿ ॥
तेजवान बलवान विकट मति।
ਅਲਖ ਕਰਮ ਲਖਿ ਤਾਹਿ ਰਿਸ੍ਰਯੋ ਰਤਿ ॥੩॥
अलख कर्म लखि ताहि रिस्रयो रति।३।
ਵਹੈ ਕੁਅਰ ਨ੍ਰਿਪ ਸੁਤਾ ਨਿਹਾਰਾ ॥
वहै कुँवर नृप सुता निहारा।
ਸੂਰਬੀਰ ਬਲਵਾਨ ਬਿਚਾਰਾ ॥
सूरवीर बलवान बिचारा।
ਹਿਤੂ ਸਹਚਰਿ ਇਕ ਨਿਕਟਿ ਬੁਲਾਇਸਿ ॥
हितू सहचरि एक निकटि बुलाईसि।
ਭੇਦ ਭਾਖਿ ਤਿਹ ਤੀਰ ਪਠਾਇਸਿ ॥੪॥
भेद भाखि तिह तीर पठाईसि।४।
ਅੜਿਲ ॥
अड़िल।
ਪਵਨ ਭੇਸ ਕਰਿ ਸਖੀ ਤਹਾ ਤੁਮ ਜਾਇਯਹੁ ॥
पवन भेष करि सखी तहाँ तुम जाइयहु।
ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਕਰਿ ਬਿਨਤੀ ਤਾਹਿ ਰਿਝਾਇਯਹੁ ॥
भाँति भाँति करि बिनती ताहि रिझाइयहु।
ਕੈ ਅਬ ਹੀ ਤੈ ਹਮਰੀ ਆਸ ਨ ਕੀਜਿਯੈ ॥
कै अब ही तै हमरी आस न कीजिऐ।
ਹੋ ਨਾਤਰ ਮੋਹਿ ਮਿਲਾਇ ਸਜਨ ਕੌ ਦੀਜਿਯੈ ॥੫॥
हो नातर मोहि मिलाइ सजन कौ दीजिऐ।५।
ਪਵਨ ਭੇਸ ਹ੍ਵੈ ਸਖੀ ਤਹਾ ਤੇ ਤਹ ਗਈ ॥
पवन भेष ह्वै सखी तहाँ ते तह गई।
ਭਾਤਿ ਅਨੇਕ ਪ੍ਰਬੋਧ ਕਰਤ ਤਾ ਕੌ ਭਈ ॥
भाँति अनेक प्रबोध करत ता कौ भई।
ਉਤਿਮ ਭੇਸ ਸੁ ਧਾਰ ਲ੍ਯਾਈ ਤਿਹ ਤਹਾ ॥
उत्तम भेष सु धार ल्याई तिह तहाँ।
ਹੋ ਭੁਜੰਗ ਮਤੀ ਨ੍ਰਿਪ ਸੁਤਾ ਬਹਿਠੀ ਥੀ ਜਹਾ ॥੬॥
हो भुजंग मति नृप सुता बैठी थी जहाँ।६।
ਉਠਿ ਸੁ ਕੁਅਰਿ ਤਿਨ ਲੀਨ ਗਰੇ ਸੌ ਲਾਇ ਕਰਿ ॥
उठि सु कुँवरि तिन लीन गरे सौ लाय करि।
ਅਲਿੰਗਨ ਕਰਿ ਚੁੰਬਨ ਹਰਖ ਉਪਜਾਇ ਕਰਿ ॥
आलिंगन करि चुंबन हरख उपजाए करि।
ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਤਿਹ ਭਜਾ ਪਰਮ ਰੁਚਿ ਮਾਨਿ ਕੈ ॥
भाँति भाँति तिह भजा परम रुचि मानि कै।
ਹੋ ਪ੍ਰਾਨਨ ਤੇ ਪ੍ਯਾਰੋ ਸਜਨ ਪਹਿਚਾਨਿ ਕੈ ॥੭॥
हो प्राणन ते प्यारो सजन पहिचानि कै।७।
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा।
ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਤਰੁਨੀ ਤਰਨ ਭਰਿਯੋ ਪਰਮ ਸੁਖ ਪਾਇ ॥
भाँति भाँति तरुणी तरन भरियो परम सुख पाय।
ਇਹੀ ਬਿਖੈ ਤਾ ਕੋ ਪਿਤਾ ਤਹੀ ਨਿਕਸਿਯੋ ਆਇ ॥੮॥
इही बिषै ता को पिता तही निक्सियो आय।८।
ਚੌਪਈ ॥
चौपई।
ਪਿਤੁ ਆਵਤ ਅੰਚਰ ਮੁਖ ਡਰਾ ॥
पितु आवत अंचल मुख डरा।
ਲਾਗਿ ਗਰੇ ਰੋਦਨ ਬਹੁ ਕਰਾ ॥
लागि गरे रोदन बहु करा।
ਕਹਿਯੋ ਦਰਸੁ ਬਹੁ ਦਿਨ ਮੋ ਪਾਯੋ ॥
कहिओ दरसु बहु दिन मो पायौ।
ਤਾ ਤੇ ਮੋਰ ਉਮਗਿ ਹਿਯ ਆਯੋ ॥੯॥
ता ते मोरि उमगि हिय आयौ।९।
ਜਬ ਤੇ ਮੈ ਸਸੁਰਾਰ ਸਿਧਾਈ ॥
जब ते मै ससुरार सिधाई।
ਤਹ ਤੇ ਜਾਇ ਬਹੁਰਿ ਘਰ ਆਈ ॥
तहँ ते जाइ बहुरि घर आई।
ਤਬ ਤੇ ਅਬ ਮੈ ਤਾਤ ਨਿਹਾਰਾ ॥
तब ते अब मै तात निहारौ।
ਤਾ ਤੇ ਉਪਜਾ ਮੋਹ ਅਪਾਰਾ ॥੧੦॥
ता ते उपजा मोह अपारौ।१०।
ਅਜਿਤ ਸਿੰਘ ਜਬ ਯੌ ਸੁਨਿ ਲਯੋ ॥
अजित सिंह जब यौ सुनि लयो।
ਰੋਦਨ ਕਰਤ ਗਰੇ ਮਿਲਿ ਭਯੋ ॥
रोदन करत गरे मिलि भयो।
ਤਬ ਤਿਹ ਘਾਤ ਭਲੀ ਕਰ ਆਈ ॥
तब तिह घात भली कर आई।
ਸਖੀ ਦਯੋ ਗ੍ਰਿਹ ਮੀਤ ਪਠਾਈ ॥੧੧॥
सखी दयो गृह मीत पठाई।११।
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा।
ਪਿਤੁ ਕੇ ਅੰਚਰ ਡਾਰਿ ਸਿਰ ਆਂਖੈ ਲਈ ਦੁਰਾਇ ॥
पितु के अंचल डारि सिर आँखें लीं दुराय।
ਮੋਹਿਤ ਭਯੋ ਰੋਵਤ ਰਹਿਯੋ ਮੀਤ ਦਿਯਾ ਪਹੁਚਾਇ ॥੧੨॥
मोहित भयो रोवत रह्यो मीत दिया पहूँचाय।१२।
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਦੋਇ ਸੌ ਪਚਾਸ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੨੫੦॥੪੭੦੮॥ਅਫਜੂੰ॥
इति श्री चरित्र व्याख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप सम्बादे दोइ सौ पचास चरित्र समाप्त्म्।
ਚੌਪਈ ॥
चौपई।