Sri Dasam Granth Sahib — Page 1111 (hindi)
ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥
ਧੰਨ੍ਯ ਧੰਨ੍ਯ ਤਬ ਰਾਵ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥
धन्य धन्य तब राव उच्चारियो ॥
ਇਹ ਪਤਿਬ੍ਰਤਾ ਸੁਤਾ ਬੀਚਾਰਿਯੋ ॥
यह पतिव्रता सुता विचारियो ॥
ਜੋ ਇਹ ਚਹੈ ਵਹੈ ਇਹ ਦੀਜੈ ॥
जो यह चाहे वह यह दीजै ॥
ਤਿਹ ਕਰਿ ਰਾਵ ਰਾਕ ਤੇ ਲੀਜੈ ॥੨੦॥
तिह कर राव राक ते लीजै ॥२०॥
ਨ੍ਰਿਪ ਬਰ ਬੋਲ ਤਵਨ ਕਹਿ ਲਿਯੋ ॥
नृप वर बोल तवन कह लियो ॥
ਛੋਰਿ ਭੰਡਾਰ ਅਮਿਤ ਧਨ ਦਿਯੋ ॥
छोरि भंडार अमित धन दियो ॥
ਰੰਕ ਹੁਤੋ ਰਾਜਾ ਹ੍ਵੈ ਗਯੋ ॥
रंक हुतो राजा है गयो ॥
ਲੇਤ ਸੁਤਾ ਰਾਜਾ ਕੀ ਭਯੋ ॥੨੧॥
लेत सुता राजा की भयो ॥२१॥
ਅੜਿਲ ॥
अड़िल ॥
ਛੈਲ ਕੁਅਰ ਕੌ ਨ੍ਰਿਪ ਬਰ ਲਿਯੋ ਬੁਲਾਇ ਕੈ ॥
छैल कुँवर को नृप वर लियो बुलाय कै ॥
ਬੇਦ ਬਿਧਨ ਸੌ ਦੁਹਿਤਾ ਦਈ ਬਨਾਇ ਕੈ ॥
बेद बिधन सौ दुहिता दई बनाय कै ॥
ਛੈਲ ਛੈਲਨੀ ਇਹ ਛਲ ਛਲਿਯੋ ਸੁਧਾਰਿ ਕਰਿ ॥
छैल छैलनी यह छल छलियो सुधारि करि ॥
ਹੋ ਭੇਦ ਨ ਕਿਨਹੂੰ ਮੂਰਖ ਸਮਝਿਯੋ ਚਿਤ ਧਰਿ ॥੨੨॥
हो भेद न किनहूँ मूर्ख समझियो चित धरि ॥२२॥
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥
ਇਹ ਛਲ ਸੌ ਤਿਹ ਛੈਲਨੀ ਛੈਲ ਬਰਿਯੋ ਸੁਖ ਪਾਇ ॥
यह छल सौ तिह छैलनी छैल बरियो सुख पाय ॥
ਮੁਖ ਬਾਏ ਸਭ ਕੋ ਰਹਿਯੋ ਲਹਿਯੋ ਨ ਭੇਦ ਬਨਾਇ ॥੨੩॥
मुख बाये सब को रहयो लह्यो न भेद बनाय ॥२३॥
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਦੋਇ ਸੌ ਗਿਆਰਹ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੨੧੧॥੪੦੫੦॥ਅਫਜੂੰ॥
इति श्री चरित्र पाख्याने त्रिया चरित्र मंत्रो भूपा संबादे दोय सौ ग्यारह चरित्र समाप्तम सत शुभम सत ॥२११॥४०५०॥अफजूं॥
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥
ਸਹਿਰ ਬੁਖਾਰਾ ਮੈ ਰਹੈ ਏਕ ਰਾਵ ਮੁਚਕੰਦ ॥
सहर बुखारा मै रहै एक राव मुचकुंद ॥
ਸੂਰਤ ਕੇ ਭੀਤਰ ਗੜ੍ਰਯੋ ਜਨੁ ਦੂਜੋ ਬਿਧਿ ਚੰਦ ॥੧॥
सूरत के भीतर गड़्रयो जनु दूजो बिध चंद ॥१॥
ਹੁਸਨ ਜਹਾ ਤਾ ਕੀ ਤ੍ਰਿਯਾ ਜਾ ਕੋ ਰੂਪ ਅਪਾਰ ॥
हुसन जहा ता की त्रिया जा को रूप अपार ॥
ਸ੍ਰੀ ਸੁਕੁਮਾਰ ਮਤੀ ਰਹੈ ਦੁਹਿਤਾ ਤਿਹ ਸੁਭ ਕਾਰ ॥੨॥
श्री सुकुमार मति रहै दुहिता तिह शुभ कार ॥२॥
ਏਕ ਪੂਤ ਤਾ ਤੇ ਭਯੋ ਸ੍ਰੀ ਸੁਭ ਕਰਨ ਸੁਜਾਨੁ ॥
एक पूत ता ते भयो श्री सुभ करन सुजान ॥
ਸੂਰਬੀਰ ਸੁੰਦਰ ਸਰਸ ਜਾਨਤ ਸਕਲ ਜਹਾਨ ॥੩॥
सूरवीर सुंदर सरस जानत सकल जहान ॥३॥
ਚਲਨ ਚਾਤੁਰੀ ਕੇ ਬਿਖੈ ਚੰਚਲ ਚਾਰ ਪ੍ਰਬੀਨ ॥
चलन चातुरी के बिखै चंचल चार प्रबीन ॥
ਜਨੁਕ ਚਿਤ੍ਰ ਕੀ ਪੁਤ੍ਰਕਾ ਗੜਿ ਬਿਧਿ ਔਰ ਨ ਕੀਨ ॥੪॥
जनुक चित्र की पुतरिका गड़ बिध और न कीन ॥४॥
ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥
ਤਰੁਨ ਭ੍ਰਾਤ ਭਗਨੀ ਭੇ ਦੋਊ ॥
तरुन भ्रात भगनी भे दोऊ ॥
ਰਾਜ ਕਰਤ ਨ੍ਰਿਪ ਮਰਿ ਗਯੋ ਸੋਊ ॥
राज करत नृप मरि गयो सोऊ ॥
ਹੁਸਨ ਜਹਾ ਬਿਧਵਾ ਰਹਿ ਗਈ ॥
हुसन जहा बिधवा रह गई ॥
ਪਤਿ ਬਿਨੁ ਅਧਿਕ ਦੁਖਾਤੁਰ ਭਈ ॥੫॥
पति बिनु अधिक दुखातुर भई ॥५॥
ਮਿਲਿ ਸਾਊਅਨ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰੋ ॥
मिलि साउअन यह भाति उचारो ॥
ਰਾਜ ਕਰੋ ਸੁਤ ਤਰੁਨ ਤਿਹਾਰੋ ॥
राज करो सुत तरुन तिहारो ॥
ਮਨ ਕੋ ਸੋਕ ਨਿਵਾਰਨ ਕੀਜੈ ॥
मन को सोक निवारन कीजै ॥
ਹੇਰਿ ਹੇਰਿ ਸੁਤ ਕੀ ਛਬਿ ਜੀਜੈ ॥੬॥
हेरि हेरि सुत की छबि जीजै ॥६॥
ਕੇਤਿਕ ਦਿਵਸ ਬੀਤਿ ਜਬ ਗਏ ॥
केतिक दिवस बीति जब गए ॥
ਰਾਜ ਕਰਤ ਸੁਖ ਸੌ ਤੇ ਭਏ ॥
राज करत सुख सौ ते भये ॥
ਸੁਤ ਸੁੰਦਰ ਮਾਤਾ ਲਖਿ ਪਾਯੋ ॥
सुत सुंदर माता लखि पायो ॥
ਰਾਜਾ ਕੋ ਚਿਤ ਤੇ ਬਿਸਰਾਯੋ ॥੭॥
राजा को चित ते बिसरायो ॥७॥
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥
ਨਰੀ ਗੰਧ੍ਰਬੀ ਨਾਗਨੀ ਪ੍ਰਭਾ ਬਿਲੋਕਿਤ ਆਇ ॥
नारी गंधर्वी नागनी प्रभा बिलोकित आय ॥
ਸੁਰੀ ਆਸੁਰੀ ਕਿੰਨ੍ਰਨੀ ਹੇਰਿ ਰਹਤ ਉਰਝਾਇ ॥੮॥
सुरी आसुरी किन्नरनी हेर रहत उरझाय ॥८॥
ਹੇਰਿ ਕੁਅਰ ਕੀ ਛਬਿ ਸਭੈ ਧੰਨਿ ਧੰਨਿ ਕਹੈ ਪੁਕਾਰਿ ॥
हेर कुँवर की छबि सबै धन्य धन्य कहै पुकार ॥
ਮਨਿ ਮੋਤੀ ਕੁੰਡਲ ਕਨਕ ਦੇਤ ਤਵਨ ਪਰ ਵਾਰਿ ॥੯॥
मन मोति कुंडल कनक देत तवन पर वार ॥९॥
ਅੜਿਲ ॥
अड़िल ॥
ਐਸੋ ਕੁਅਰ ਏਕ ਦਿਨ ਜੌ ਸਖਿ ਪਾਇਯੈ ॥
ऐसो कुँवर एक दिन जौ सखि पाइयै ॥
ਜਨਮ ਜਨਮ ਇਹ ਊਪਰ ਬਲਿ ਬਲਿ ਜਾਇਯੈ ॥
जन्म जन्म यह ऊपर बल बल जाइयै ॥