Sri Dasam Granth Sahib — Page 1078 (hindi)
ਦਾਸਨਿ ਕੈ ਸੰਗ ਦੋਸਤੀ ਮਤਿ ਕਰਿਯਹੁ ਮਤਿਹੀਨ ॥੧੭॥
दास के संग दोस्ती मत करो, बुद्धिहीन बन जाओगे॥१७॥
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌ ਬਾਨਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੯੨॥੩੬੨੮॥ਅਫਜੂੰ॥
इति श्री चरित्र पाख्यान त्रिया चरित्र मंत्रि भूप सम्वाद एक सौ बानवे चरित्र समाप्त शुभम शुभ॥१९२॥३६२८॥अफजूं॥
ਚੌਪਈ ॥
चौपाई॥
ਤਿਰਦਸਿ ਕਲਾ ਏਕ ਬਰ ਨਾਰੀ ॥
त्रयदश कला एक स्त्री की (चाल)॥
ਚੋਰਨ ਕੀ ਅਤਿ ਹੀ ਹਿਤਕਾਰੀ ॥
चोरों की बहुत ही हितकारी॥
ਜਹਾ ਕਿਸੂ ਕਾ ਦਰਬੁ ਤਕਾਵੈ ॥
जहाँ किसी का धन देखती है॥
ਹੀਂਗ ਲਗਾਇ ਤਹਾ ਉਠਿ ਆਵੈ ॥੧॥
हींग लगाकर वहाँ उठ आती है॥१॥
ਹੀਂਗ ਬਾਸ ਤਸਕਰ ਜਹ ਪਾਵੈ ॥
हींग की गंध चोर जहाँ पाता है॥
ਤਿਸੀ ਠੌਰ ਕਹ ਸਾਧਿ ਲਗਾਵੈ ॥
उसी स्थान पर उसे लगा देती है॥
ਤਿਹ ਠਾ ਰਹੈ ਸਾਹੁ ਇਕ ਭਾਰੀ ॥
उस स्थान पर एक सेठ रहता है॥
ਤ੍ਰਿਦਸਿ ਕਲਾ ਤਾਹੂ ਸੋ ਬਿਹਾਰੀ ॥੨॥
त्रयदश कला (स्त्री) उससे विहार करती है॥२॥
ਹੀਂਗ ਲਗਾਇ ਤ੍ਰਿਯ ਚੋਰ ਲਗਾਏ ॥
हींग लगाकर स्त्री ने चोरों को लगाया॥
ਕਰਤੇ ਕੇਲ ਸਾਹੁ ਚਿਤ ਆਏ ॥
खेल करते हुए सेठ के मन में आया॥
ਤਾ ਸੌ ਤੁਰਤ ਖਬਰਿ ਤ੍ਰਿਯ ਕਰੀ ॥
उससे तुरंत स्त्री ने खबर की॥
ਮੀਤ ਤਿਹਾਰੀ ਮਾਤ੍ਰਾ ਹਰੀ ॥੩॥
मित्र ने तेरा धन हर लिया॥३॥
ਚੋਰ ਚੋਰ ਤਬ ਸਾਹੁ ਪੁਕਾਰਿਯੋ ॥
चोर, चोर तब सेठ पुकारा॥
ਅਰਧ ਆਪਨੋ ਦਰਬੁ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥
अपना आधा धन कहा॥
ਦੁਹੂੰਅਨ ਤਾਹਿ ਹਿਤੂ ਕਰਿ ਮਾਨ੍ਯੋ ॥
दोनों ने उसे हितकारी माना॥
ਮੂਰਖ ਭੇਦ ਨ ਕਾਹੂ ਜਾਨ੍ਯੋ ॥੪॥
मूर्ख ने भेद किसी ने नहीं जाना॥४॥
ਅਰਧ ਬਾਟਿ ਚੋਰਨ ਤਿਹ ਦੀਨੋ ॥
आधा बाँटकर चोरों को दे दिया॥
ਆਧੋ ਦਰਬੁ ਸਾਹੁ ਤੇ ਲੀਨੋ ॥
आधा धन सेठ से ले लिया॥
ਦੁਹੂੰਅਨ ਤਾਹਿ ਲਖਿਯੋ ਹਿਤਕਾਰੀ ॥
दोनों ने उसे हितकारी समझा॥
ਮੂਰਖ ਕਿਨੂੰ ਨ ਬਾਤ ਬਿਚਾਰੀ ॥੫॥
मूर्ख ने बात पर विचार नहीं किया॥५॥
ਚੋਰ ਲਾਇ ਪਾਹਰੂ ਜਗਾਏ ॥
चोर ने पहरेदार जगा दिए॥
ਇਹ ਚਰਿਤ੍ਰ ਤੇ ਦੋਊ ਭੁਲਾਏ ॥
इस चरित्र से दोनों भूल गए॥
ਤਸਕਰ ਕਹੈ ਹਮਾਰੀ ਨਾਰੀ ॥
चोर कहता है, हमारी स्त्री॥
ਸਾਹੁ ਲਖ੍ਯੋ ਮੋਰੀ ਹਿਤਕਾਰੀ ॥੬॥
सेठ ने समझा, मेरी हितकारी॥६॥
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा॥
ਚੰਚਲਾਨ ਕੇ ਚਰਿਤ ਕੌ ਸਕਤ ਨ ਕੋਊ ਪਾਇ ॥
चंचल स्त्रियों के चरित्र को कोई नहीं पा सकता॥
ਵਹ ਚਰਿਤ੍ਰ ਤਾ ਕੌ ਲਖੈ ਜਾ ਕੇ ਸ੍ਯਾਮ ਸਹਾਇ ॥੭॥
वह चरित्र उसको समझता है जिसके श्याम (श्री कृष्ण) सहायक हैं॥७॥
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌ ਤਿਰਾਨਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੯੩॥੩੬੩੫॥ਅਫਜੂੰ॥
इति श्री चरित्र पाख्यान त्रिया चरित्र मंत्रि भूप सम्वाद एक सौ तिरानवे चरित्र समाप्त शुभम शुभ॥१९३॥३६३५॥अफजूं॥
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा॥
ਦੇਵਰਾਨ ਹੰਡੂਰ ਕੋ ਰਾਜਾ ਏਕ ਰਹੈ ॥
देवरान हंडूर का राजा एक रहता था॥
ਨਾਰਾ ਕੋ ਹੋਛਾ ਘਨੋ ਸਭ ਜਗ ਤਾਹਿ ਕਹੈ ॥੧॥
नारायण का छोटा भाई, सब जग उसे कहता था॥१॥
ਏਕ ਦਿਸਾਰਿਨ ਸੌ ਰਹੈ ਤਾ ਕੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਅਪਾਰ ॥
एक दिशाओं से रहता था, उसकी प्रीति अपार थी॥
ਤਿਨ ਨ ਬੁਲਾਯੋ ਧਾਮ ਕੋ ਆਪੁ ਗਯੋ ਬਿਸੰਭਾਰ ॥੨॥
उसने नहीं बुलाया, घर पर स्वयं चला गया॥२॥
ਅੜਿਲ ॥
अड़िल॥
ਜਬ ਆਯੋ ਨ੍ਰਿਪ ਧਾਮ ਦਿਸਾਰਿਨਿ ਜਾਨਿਯੋ ॥
जब राजा घर आया, दिशाओं ने जान लिया॥
ਨਿਜੁ ਪਤਿ ਸੌ ਸਭ ਹੀ ਤਿਨ ਭੇਦ ਬਖਾਨਿਯੋ ॥
अपने पति से सब भेद बखान दिया॥
ਖਾਤ ਬਿਖੈ ਰਾਜਾ ਕੋ ਗਹਿ ਤਿਨ ਡਾਰਿਯੋ ॥
खाते में राजा को पकड़ कर उन्होंने डाल दिया॥
ਹੋ ਪਕਰਿ ਪਾਨਹੀ ਹਾਥ ਬਹੁਤ ਬਿਧਿ ਮਾਰਿਯੋ ॥੩॥
पकड़ कर हाथों से बहुत प्रकार से मारा॥३॥
ਪ੍ਰਥਮ ਕੇਲ ਕਰਿ ਨ੍ਰਿਪ ਕੌ ਧਾਮ ਬੁਲਾਇਯੋ ॥
पहले खेल करके राजा को घर बुलाया॥
ਬਨੀ ਨ ਤਾ ਸੌ ਪਤਿ ਸੋ ਭੇਦ ਜਤਾਇਯੋ ॥
जब बात नहीं बनी, पति से भेद बताया॥
ਪਨਿਨ ਮਾਰਿ ਖਤ ਡਾਰ ਉਪਰ ਕਾਟਾ ਦਏ ॥
जूतों से मार कर, खत के ऊपर काटा दिया॥
ਹੋ ਚਿਤ ਮੌ ਤ੍ਰਾਸ ਬਿਚਾਰਿ ਪੁਰਖੁ ਤ੍ਰਿਯ ਭਜਿ ਗਏ ॥੪॥
मन में भय विचार कर पुरुष और स्त्री भाग गए॥४॥
ਚੌਪਈ ॥
चौपाई॥
ਪ੍ਰਾਤ ਸਭੈ ਖੋਜਨ ਨ੍ਰਿਪ ਲਾਗੇ ॥
प्रातः सब खोजने राजा लगे॥
ਰਾਨਿਨ ਸਹਿਤ ਸੋਕ ਅਨੁਰਾਗੇ ॥
रानियों सहित शोक में अनुराग से॥
ਖਤਿਯਾ ਪਰੇ ਰਾਵ ਜੂ ਪਾਏ ॥
बिस्तर पर राजा जी पाए॥