Sri Dasam Granth Sahib — Page 1075 (hindi)
ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥
ਮਿਸਰੀ ਕੇ ਹੀਰਾ ਕਰ ਲਿਯੋ ॥
मिस्री के हीरा कर लियो ॥
ਲੈ ਹਜਰਤਿ ਕੇ ਹਾਜਰ ਕਿਯੋ ॥
लै हजरत के हाजर कियो ॥
ਸਾਹਜਹਾ ਤਿਹ ਕਛੂ ਨ ਚੀਨੋ ॥
साहजहा तिह कछू न चीनो ॥
ਤੀਸ ਹਜਾਰ ਰੁਪੈਯਾ ਦੀਨੋ ॥੮॥
तीस हजार रुपैया दीनो ॥८॥
ਇਹ ਛਲ ਸੌ ਸਾਹਹਿ ਛਲਿ ਗਈ ॥
यह छल सौ साहि छलि गई ॥
ਉਠੀ ਸਭਾ ਆਵਤ ਸੋਊ ਭਈ ॥
उठी सभा आवत सोऊ भई ॥
ਪੰਦ੍ਰਹ ਸਹਸ੍ਰ ਆਪੁ ਤ੍ਰਿਯ ਲੀਨੋ ॥
पंद्रह सहस्त्र आपु त्रिय लीनो ॥
ਪੰਦ੍ਰਹ ਸਹਸ੍ਰ ਮੀਤ ਕੋ ਦੀਨੋ ॥੯॥
पंद्रह सहस्त्र मीत को दीनो ॥९॥
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥
ਸਾਹਜਹਾ ਛਲਿ ਮੀਤ ਸੌ ਕਾਮ ਕਲੋਲ ਕਮਾਇ ॥
साहजहा छलि मीत सौ काम कलोल कमाय ॥
ਧਾਮ ਆਨਿ ਪਹੁਚਤ ਭਈ ਸਕਿਯੋ ਨ ਕੋਊ ਪਾਇ ॥੧੦॥
धाम आन पहूचत भई सकियो न कोऊ पाय ॥१०॥
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌ ਉਨਾਨਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੮੯॥੩੫੮੯॥ਅਫਜੂੰ॥
इति श्री चरित्र पाख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप सम्बादे एक सौ उनानवो चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥१८९॥३५८९॥अफजूं॥
ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥
ਇਕ ਦਿਨ ਬਾਗ ਚੰਚਲਾ ਗਈ ॥
एक दिन बाग चंचला गई ॥
ਹਸਿ ਹਸਿ ਬਚਨ ਬਖਾਨਤ ਭਈ ॥
हसि हसि बचन बखानत भई ॥
ਸ੍ਰੀ ਨਿਸਿ ਰਾਜ ਪ੍ਰਭਾ ਤ੍ਰਿਯ ਤਹਾ ॥
श्री निसि राज प्रभा त्रिय तहा ॥
ਐਸੀ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰਿਯੋ ਉਹਾ ॥੧॥
ऐसी भांति उचारियो उहा ॥१॥
ਜੌ ਰਾਜੇ ਤੇ ਬਾਰਿ ਭਿਰਾਊ ॥
जो राजे ते बार भिराऊ ॥
ਅਪਨੀ ਝਾਟੈ ਸਭੈ ਮੁੰਡਾਊ ॥
अपनी झांटै सबै मुंडाऊ ॥
ਤਬ ਤ੍ਰਿਯ ਹੋਡ ਸਕਲ ਤੁਮ ਹਾਰਹੁ ॥
तब त्रिय होड सकल तुम हारहु ॥
ਨਿਜੁ ਨੈਨਨ ਇਹ ਚਰਿਤ ਨਿਹਾਰਹੁ ॥੨॥
निज नैनन यह चरित्र निहारहु ॥२॥
ਯੌ ਕਹਿ ਕੈ ਸੁਭ ਭੇਸ ਬਨਾਯੋ ॥
यौ कहि कै सुभ भेष बनायो ॥
ਦੇਵ ਅਦੇਵਨ ਕੋ ਬਿਰਮਾਯੋ ॥
देव अदेवन को बिरमायो ॥
ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਿੰਘ ਰਾਜਾ ਜਬ ਆਯੋ ॥
चरित्र सिंह राजा जब आयो ॥
ਸੁਨਿ ਇਹ ਬਚਨ ਚੰਚਲਾ ਪਾਯੋ ॥੩॥
सुनि यह बचन चंचला पायो ॥३॥
ਬੈਠ ਝਰੋਖਾ ਦਈ ਦਿਖਾਈ ॥
बैठ झरोखा दई दिखाई ॥
ਰਾਜਾ ਰਹੇ ਰੂਪ ਉਰਝਾਈ ॥
राजा रहे रूप उरझाई ॥
ਏਕ ਬਾਰ ਇਹ ਕੌ ਜੌ ਪਾਊ ॥
एक बार यह कौ जो पाऊ ॥
ਜਨਮ ਸਹਸ੍ਰ ਲਗੇ ਬਲਿ ਜਾਊ ॥੪॥
जन्म सहस्त्र लगे बलि जाऊ ॥४॥
ਪਠੈ ਸਹਚਰੀ ਲਈ ਬੁਲਾਈ ॥
पठै सहेली ली बुलाई ॥
ਪ੍ਰੀਤਿ ਸਹਿਤ ਰਸ ਰੀਤੁਪਜਾਈ ॥
प्रीति सहित रस रीत उपजायी ॥
ਅਬਲਾ ਤਬ ਮੁਰਛਿਤ ਹ੍ਵੈ ਗਈ ॥
अबला तब मूर्छित ह्वै गई ॥
ਪਾਨਿ ਪਾਨਿ ਉਚਰਤ ਮੁਖ ਭਈ ॥੫॥
पानि पानि उचरत मुख भई ॥५॥
ਉਠ ਕਰਿ ਆਪੁ ਰਾਵ ਤਬ ਗਯੋ ॥
उठ कर आपु राव तब गयो ॥
ਤਾ ਕਹ ਪਾਨਿ ਪਯਾਵਤ ਭਯੋ ॥
ता कह पानि प्यावत भयो ॥
ਪਾਨਿ ਪਿਏ ਬਹੁਰੇ ਸੁਧਿ ਭਈ ॥
पानि पिए बहुुरे सुध भई ॥
ਰਾਜੈ ਫਿਰਿ ਚੁੰਬਨ ਤਿਹ ਲਈ ॥੬॥
राजै फिरि चुंबन तिह लई ॥६॥
ਜਬ ਸੁਧਿ ਮੈ ਅਬਲਾ ਕਛੁ ਆਈ ॥
जब सुध मै अबला कछु आई ॥
ਬਹੁਰਿ ਕਾਮ ਕੀ ਕੇਲ ਮਚਾਈ ॥
बहुरि काम की केल मचाई ॥
ਦੋਊ ਤਰਨ ਨ ਕੋਊ ਹਾਰੈ ॥
दौऊ तरन न कोऊ हारै ॥
ਯੌ ਰਾਜਾ ਤਿਹ ਸਾਥ ਬਿਹਾਰੈ ॥੭॥
यौ राजा तिह साथ बिहारै ॥७॥
ਬਹੁਰਿ ਬਾਲ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰੀ ॥
बहुरि बाल यह भांति उचारी ॥
ਸੁਨੋ ਰਾਵ ਤੁਮ ਬਾਤ ਹਮਾਰੀ ॥
सुनो राव तुम बात हमारी ॥
ਤ੍ਰਿਯ ਕੀ ਝਾਟਿ ਨ ਮੂੰਡੀ ਜਾਈ ॥
त्रिय की झांटि न मूंडी जाई ॥
ਬੇਦ ਪੁਰਾਨਨ ਮੈ ਸੁਨਿ ਪਾਈ ॥੮॥
बेद पुरानन मै सुनि पाई ॥८॥
ਹਸਿ ਕਰਿ ਰਾਵ ਬਚਨ ਯੌ ਠਾਨ੍ਰਯੋ ॥
हसि कर राव बचन यौ ठान्यो ॥
ਮੈ ਅਪੁਨੇ ਜਿਯ ਸਾਚ ਨ ਜਾਨ੍ਯੋ ॥
मै अपुने जिय साच न जान्यो ॥