Sri Dasam Granth Sahib — Page 1068 (hindi)
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥
ਸੁਨਿ ਰਾਨੀ ਸ੍ਯਾਨੀ ਬਚਨ ਸੀਸ ਰਹੀ ਨਿਹੁਰਾਇ ॥
सुन रानी सयानी वचन, शीश रही निहुराय ॥
ਸੁਘਰ ਹੋਇ ਸੋ ਜਾਨਈ ਜੜ ਕੋ ਕਹਾ ਉਪਾਇ ॥੧੩॥
सुघर होय सो जानई, जड़ को कहा उपाय ॥१३॥
ਅੜਿਲ ॥
अड़िल ॥
ਜੋ ਚਤਰੋ ਨਰ ਹੋਇ ਸੁ ਭੇਵ ਪਛਾਨਈ ॥
जो चतुरो नर होय, सु भेद पछानई ॥
ਮੂਰਖ ਭੇਦ ਅਭੇਦ ਕਹਾ ਜਿਯ ਜਾਨਈ ॥
मूरख भेद अभेद कहा जिय जानई ॥
ਤਾ ਤੈ ਹੌਹੂੰ ਕਛੂ ਚਰਿਤ੍ਰ ਬਨਾਇ ਹੋ ॥
ता तैं हौं कछु चरित्र बनाय हो ॥
ਹੋ ਯਾ ਰਾਨੀ ਕੇ ਸਹਿਤ ਨ੍ਰਿਪਹਿ ਕੋ ਘਾਇ ਹੋ ॥੧੪॥
हो या रानी के सहित नृपहि को घाय हो ॥१४॥
ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥
ਮੂਰਖ ਕਛੂ ਭੇਦ ਨਹਿ ਪਾਯੋ ॥
मूरख कछु भेद नहिं पायो ॥
ਸਾਚੀ ਕੋ ਝੂਠੀ ਠਹਰਾਯੋ ॥
साँची को झूठी ठहरायो ॥
ਝੂਠੀ ਕੋ ਸਾਚੀ ਕਰਿ ਮਾਨ੍ਯੋ ॥
झूठी को साची करि मान्यौ ॥
ਭੇਦ ਅਭੇਦ ਕਛੂ ਨਹਿ ਜਾਨ੍ਯੋ ॥੧੫॥
भेद अभेद कछु नहिं जान्यौ ॥१५॥
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌ ਇਕਾਸੀਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੮੧॥੩੫੦੦॥ਅਫਜੂੰ॥
इति श्री चरित्र पाख्याने त्रिया चरित्र मंत्रि भूप सम्वादे एक सौ एकासीवो चरित्र समाप्त्म् सतु सुभम् सतु ॥१८१॥३५००॥अफजूं॥
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥
ਵਹੈ ਸਵਤਿ ਤਾ ਕੀ ਹੁਤੀ ਜਾ ਕੋ ਰੂਪ ਅਪਾਰ ॥
वहै सवति ता की हुती, जा को रूप अपार ॥
ਸੁਰਪਤਿ ਸੇ ਨਿਰਖਤ ਸਦਾ ਮੁਖ ਛਬਿ ਭਾਨ ਕੁਮਾਰਿ ॥੧॥
सुरपति से निरखत सदा, मुख छबि भान कुमारि ॥१॥
ਅੜਿਲ ॥
अड़िल ॥
ਭਾਨ ਕਲਾ ਐਸੇ ਬਹੁ ਬਰਖ ਬਿਤਾਇ ਕੈ ॥
भान कला ऐसे बहु बरख बिताइ कै ॥
ਨਿਸਿਸ ਪ੍ਰਭਾ ਕੀ ਬਾਤ ਗਈ ਜਿਯ ਆਇ ਕੈ ॥
निसिस प्रभा की बात गई जिय आइ कै ॥
ਸੋਤ ਰਾਵ ਤਿਹ ਸੰਗ ਬਿਲੋਕ੍ਯੋ ਜਾਇ ਕੈ ॥
सोत राव तिह संग बिलोक्यो जाइ कै ॥
ਹੋ ਫਿਰਿ ਆਈ ਘਰ ਮਾਝ ਦੁਹੁਨ ਕੋ ਘਾਇ ਕੈ ॥੨॥
हो फिरि आई घर माझ दुहुन को घाय कै ॥२॥
ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥
ਅਧਿਕ ਕੋਪ ਕਰਿ ਖੜਗ ਪ੍ਰਹਾਰਿਯੋ ॥
अधिक कोप करि खड़ग प्रहारियो ॥
ਦੁਹੂਅਨ ਚਾਰਿ ਟੂਕ ਕਰਿ ਡਾਰਿਯੋ ॥
दुहुअन चारि टूक करि डारियो ॥
ਮੈ ਇਹ ਜੜ ਸੋ ਭੇਦ ਬਤਾਯੋ ॥
मै यह जड़ सो भेद बतायो ॥
ਇਹ ਮੋਹੁ ਝੂਠੀ ਠਹਰਾਯੋ ॥੩॥
यह मोहु झूठी ठहरायो ॥३॥
ਸਵਤਿ ਸਹਿਤ ਰਾਜਾ ਕੌ ਘਾਈ ॥
सवति सहित राजा कौ घाई ॥
ਪੌਛਿ ਖੜਗ ਬਹੁਰੋ ਘਰ ਆਈ ॥
पौंछ खड़ग बहुरो घर आई ॥
ਸੋਇ ਰਹੀ ਮਨ ਮੈ ਸੁਖ ਪਾਯੋ ॥
सोइ रही मन मै सुख पायो ॥
ਭਏ ਪ੍ਰਾਤ ਯੌ ਕੂਕਿ ਸੁਨਾਯੋ ॥੪॥
भये प्रात यौ कूक सुनायो ॥४॥
ਰੋਇ ਪ੍ਰਾਤ ਭੇ ਬਚਨ ਉਚਾਰੇ ॥
रोइ प्रात भे वचन उचारे ॥
ਬੈਠੇ ਕਹਾ ਰਾਵ ਜੂ ਮਾਰੇ ॥
बैठे कहा राव जू मारे ॥
ਹਮਰੇ ਸੁਖ ਸਭ ਹੀ ਬਿਧਿ ਖੋਏ ॥
हमरे सुख सब ही बिधि खोये ॥
ਯੌ ਸੁਨਿ ਬੈਨ ਸਕਲ ਭ੍ਰਿਤ ਰੋਏ ॥੫॥
यौ सुनि बैन सकल भृत रोये ॥५॥
ਮ੍ਰਿਤਕ ਰਾਵ ਤ੍ਰਿਯ ਸਹਿਤ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥
मृतक राव त्रिय सहित निहारियो ॥
ਤਬ ਰਾਨੀ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥
तब रानी यह भांति उचारियो ॥
ਮੋ ਕਹ ਸਾਥ ਰਾਵ ਕੇ ਜਾਰਹੁ ॥
मो कह साथ राव के जारहु ॥
ਮੋਰੇ ਛਤ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰ ਸਿਰ ਢਾਰਹੁ ॥੬॥
मोरे छत्र पुत्र सिर ढारहु ॥६॥
ਤਬ ਤਾ ਪੈ ਮੰਤ੍ਰੀ ਸਭ ਆਏ ॥
तब ता पै मंत्री सब आए ॥
ਰੋਇ ਰੋਇ ਯੌ ਬਚਨ ਸੁਨਾਏ ॥
रोइ रोइ यौ बचन सुनाए ॥
ਛਤ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰ ਕੇ ਸਿਰ ਪਰ ਢਾਰੋ ॥
छत्र पुत्र के सिर पर ढारो ॥
ਆਜ ਉਚਿਤ ਨਹਿ ਜਰਨ ਤਿਹਾਰੋ ॥੭॥
आज उचित नहिं जरन तिहारो ॥७॥
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥
ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਮਰਿਯੋ ਸਿਸੁ ਸੁਤ ਰਹਿਯੋ ਤੈ ਜਰਿ ਹੈ ਦੁਖ ਪਾਇ ॥
नृपति मरयो सिसु सुत रहियो, तै जरि है दुख पाय ॥
ਜਿਨਿ ਐਸੋ ਹਠ ਕੀਜਿਯੈ ਰਾਜ ਬੰਸ ਤੇ ਜਾਇ ॥੮॥
जिन ऐसो हठ कीजियै, राज बंस ते जाय ॥८॥
ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥
ਸਭਨ ਸੁਨਤ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰੀ ॥
सभन सुनत यह भांति उचारी ॥