Sri Dasam Granth Sahib — Page 1035 (hindi)
ਤਿਨ ਸਭਹਿਨ ਇਹ ਠੌਰ ਬੁਲਾਵਹੁ ॥
उन सभी को यहाँ बुलाओ।
ਕੰਚਨ ਦੇ ਕਰਿ ਹਾਥ ਬਿਜਾਵਹੁ ॥੨੧॥
सोने के हाथ बनाकर सजाओ।
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहा।
ਸਭ ਰਾਨੀ ਜੇਤਕ ਹੁਤੀ ਠਟਕਿ ਰਹੀ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥
सभी रानियाँ, जितनी भी थीं, मन में ठिठक कर रह गईं।
ਕਛੁ ਚਰਿਤ੍ਰ ਇਹ ਠਾਨਿ ਰਖਿ ਕੰਚਨ ਬੋਯੋ ਨਾਹਿ ॥੨੨॥
कुछ ऐसा चरित्र रचा कि सोना बोया ही नहीं।
ਚੌਪਈ ॥
चौपाई।
ਦਰਪ ਕਲਾ ਪੁਨ ਐਸ ਉਚਾਰੀ ॥
दर्प कला ने फिर ऐसा कहा।
ਜੋ ਤੁਮ ਰਾਵਹੁ ਨ ਬਿਭਚਾਰੀ ॥
यदि तुम व्यभिचारिणी नहीं हो।
ਤੌ ਤੁਮ ਆਇ ਕੰਚਨਹਿ ਬੋਵਹੁ ॥
तो तुम आकर सोना बोओ।
ਹਮਰੋ ਸਕਲ ਅਸੁਖ ਕਹ ਖੋਵਹੁ ॥੨੩॥
हमारे सारे दुःख दूर कर दो।
ਅੜਿਲ ॥
अड़िल।
ਤ੍ਰਿਯਾ ਪੁਰਖ ਸੁਨਿ ਬੈਨ ਮੂੰਦਿ ਮੁਖ ਰਹਤ ਭੇ ॥
स्त्रियाँ और पुरुष वचन सुनकर मुँह बंद करके रह गए।
ਕੰਚਨ ਬੋਵਨ ਕਾਜ ਨ ਟਰਿ ਤਿਤ ਕੌ ਗਏ ॥
सोना बोने के कार्य से वे पीछे नहीं हटे।
ਦਰਪ ਕਲਾ ਤਬ ਬਚਨ ਕਹੇ ਮੁਸਕਾਇ ਕੈ ॥
तब दर्प कला ने मुस्कराकर वचन कहे।
ਹੋ ਸੁਨੋ ਰਾਵ ਜੂ ਬਚਨ ਹਮਾਰੋ ਆਇ ਕੈ ॥੨੪॥
हे राजा, आकर मेरा वचन सुनो।
ਪੁਰਖ ਇਸਤ੍ਰਿਨ ਕੌ ਜੋ ਨ੍ਰਿਪ ਪ੍ਰਥਮ ਸੰਘਾਰਿਯੈ ॥
जो पुरुष स्त्रियों को राजा सबसे पहले संहार करेगा।
ਤੌ ਕਰ ਲੈ ਕੇ ਖੜਗ ਦੁਹੁਨ ਹੁਮ ਮਾਰਿਯੈ ॥
फिर तलवार लेकर दोनों को मार डालेगा।
ਬਿਨਸੇ ਬਿਨਾ ਨ ਰਹਿਯੋ ਕੋਊ ਜਗਤ ਮੈ ॥
बिना मरे कोई भी संसार में नहीं रहा।
ਹੋ ਛਮਾ ਕਰੋ ਅਪਰਾਧੁ ਜੁ ਕੀਨੋ ਆਜੁ ਮੈ ॥੨੫॥
हे आज मैंने जो अपराध किया है, उसे क्षमा करो।
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहा।
ਜਬ ਰਿਤੁ ਰਾਜ ਸਮੈ ਬਿਖੈ ਬੇਗ ਪਵਨ ਕੋ ਹੋਇ ॥
जब ऋतुराज के समय तेज हवा चले।
ਊਚ ਨੀਚ ਕਾਪੇ ਬਿਨਾ ਰਹਿਯੋ ਬਿਰਛ ਨ ਕੋਇ ॥੨੬॥
ऊँच-नीच काँपे बिना कोई वृक्ष नहीं रहा।
ਸੁਨਿ ਰਾਜਾ ਐਸੋ ਬਚਨ ਕੀਨੋ ਤਿਨੈ ਨਿਹਾਲ ॥
राजा ने यह वचन सुनकर उसे निहाल किया।
ਸਾਹੁ ਸੁਤਾ ਸੁਤ ਸਾਹੁ ਕੋ ਦੇਤ ਭਯੋ ਤਤਕਾਲ ॥੨੭॥
साहूकार की पुत्री को साहूकार के पुत्र ने तुरंत दे दिया।
ਅੜਿਲ ॥
अड़िल।
ਇਹ ਛਲ ਸੌ ਤ੍ਰਿਯ ਛੈਲ ਸਭਨ ਕੌ ਛਲਿ ਗਈ ॥
इस छल से वह छलिया स्त्री सभी को छल गई।
ਕੇਲ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਕੇ ਧਾਮ ਮਾਸ ਦਸ ਕਰਤ ਭੀ ॥
राजा के महल में दस महीने तक क्रीड़ा करती रही।
ਬਹੁਰ ਸਭਨ ਕੋ ਐਸੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦਿਖਾਇ ਕਰਿ ॥
फिर सभी को ऐसा चरित्र दिखाकर।
ਹੋ ਮਨ ਭਾਵਤ ਕੋ ਮੀਤ ਬਰਿਯੋ ਸੁਖ ਪਾਇ ਕਰਿ ॥੨੮॥
मनभावन को प्रियतम मानकर सुख पाया।
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌ ਚੌਵਨੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੫੪॥੩੦੭੯॥ਅਫਜੂੰ॥
इति श्री चरित्र पाख्यान त्रिया चरित्र मन्त्री भूप सम्वाद एक सौ चौवनो चरित्र समाप्त। शुभम्।
ਚੌਪਈ ॥
चौपाई।
ਸਾਹਿਜਹਾ ਕੀ ਏਕ ਬਰ ਨਾਰੀ ॥
शाहजहाँ की एक रानी।
ਪ੍ਰਾਨਮਤੀ ਤਿਹ ਨਾਮ ਉਚਾਰੀ ॥
प्राणमती उसका नाम था।
ਤਿਨਿਕ ਸਾਹੁ ਕੋ ਪੂਤ ਬਿਲੋਕਿਯੋ ॥
उसने साहूकार के पुत्र को देखा।
ਤਬ ਹੀ ਆਨਿ ਕਾਮੁ ਤਿਹ ਰੋਕਿਯੋ ॥੧॥
तब उसने आकर काम को रोका।
ਅੜਿਲ ॥
अड़िल।
ਪਠੈ ਸਹਿਚਰੀ ਤਾ ਕੋ ਲਿਯੋ ਬੁਲਾਇ ਕੈ ॥
सहेली को भेजकर उसे बुलवाया।
ਲਪਟਿ ਲਪਟਿ ਰਤਿ ਕਰੀ ਹਰਖ ਉਪਜਾਇ ਕੈ ॥
लिपट-लिपट कर प्रेम किया, हर्ष उत्पन्न करके।
ਕੇਲ ਕਰਤ ਦੋਹੂੰ ਬਚਨ ਕਹੇ ਮੁਸਕਾਇ ਕੈ ॥
क्रीड़ा करते हुए दोनों ने मुस्कराकर वचन कहे।
ਹੋ ਚੌਰਾਸੀ ਆਸਨ ਲੀਨੇ ਸੁਖ ਪਾਇ ਕੈ ॥੨॥
चौरासी आसन लेकर सुख पाया।
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहा।
ਬਹੁਤ ਦਿਵਸ ਤਾ ਸੋ ਰਮੀ ਪੁਨਿ ਯੌ ਕਹਿਯੋ ਬਨਾਇ ॥
बहुत दिनों तक उससे रमण किया, फिर ऐसा कहकर बनाया।
ਯਾਹਿ ਮਾਰਿ ਕਰਿ ਡਾਰਿਯੈ ਜਿਨਿ ਕੋਊ ਲਖਿ ਜਾਇ ॥੩॥
इसे मारकर डाल दो, जिससे कोई देख न पाए।
ਚੌਪਈ ॥
चौपाई।
ਪ੍ਰਾਨਮਤੀ ਆਗ੍ਯਾ ਤਿਹ ਦਈ ॥
प्राणमती ने आज्ञा दी।
ਮਾਰਨ ਸਖੀ ਤਾਹਿ ਲੈ ਗਈ ॥
मारने के लिए सहेली उसे ले गई।
ਆਪੁ ਭੋਗ ਤਿਹ ਸਾਥ ਕਮਾਯੋ ॥
स्वयं उसके साथ भोग किया।
ਪੁਨਿ ਤਾ ਸੋ ਇਹ ਭਾਤਿ ਸੁਨਾਯੋ ॥੪॥
फिर उससे इस प्रकार कहा।