Sri Dasam Granth Sahib — Page 1025 (hindi)
ਰੋਸ ਕਿਯੋ ਤਾ ਪੈ ਹਜਰਤਿ ਅਤਿ ॥
क्रोध किया उस पर हज़रत ने अति।
ਮੁਹਿੰਮ ਸੈਦ ਖਾ ਕਰੀ ਬਿਕਟ ਮਤਿ ॥
मुहिम सैद खां ने की विकट मति।
ਤਾਹਿ ਮਿਲਾਇ ਬਹੁਰਿ ਗਹਿ ਲੀਨੋ ॥
उसको मिला कर फिर पकड़ लिया।
ਮੁਲਤਾਨ ਓਰ ਪਯਾਨੋ ਕੀਨੋ ॥੨॥
मुल्तान की ओर प्रस्थान किया।
ਬੰਧ੍ਰਯੋ ਰਾਵ ਬਾਲਨ ਸੁਨਿ ਪਾਯੋ ॥
बंधन को राव बाल ने सुन पाया।
ਸਕਲ ਪੁਰਖ ਕੋ ਭੇਖ ਬਨਾਯੋ ॥
सब पुरुषों का भेष बनाया।
ਬਾਲੋਚੀ ਸੈਨਾ ਸਭ ਜੋਰੀ ॥
बालोची सेना सब जोड़ी।
ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਅਰਿ ਪ੍ਰਤਿਨਾ ਤੋਰੀ ॥੩॥
भाँति-भाँति से शत्रु की प्रतिज्ञा तोड़ी।
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा।
ਘੇਰਿ ਸੈਦ ਖਾ ਕੌ ਤ੍ਰਿਯਨ ਐਸੇ ਕਹਿਯੋ ਸੁਨਾਇ ॥
चारों ओर से सैद खां को स्त्रियों ने ऐसे कहा सुनाया।
ਕੈ ਹਮਰੋ ਪਤਿ ਛੋਰਿਯੈ ਕੈ ਲਰਿਯੈ ਸਮੁਹਾਇ ॥੪॥
या तो हमारे पति को छोड़ दो या लड़ो सम्मुख।
ਅੜਿਲ ॥
अड़िल।
ਸੈਦ ਖਾਨ ਐਸੇ ਬਚਨਨ ਸੁਨਿ ਪਾਇ ਕੈ ॥
सैद खां ने ऐसे वचन सुन पाए।
ਚੜਿਯੋ ਜੋਰਿ ਦਲੁ ਪ੍ਰਬਲ ਸੁ ਕੋਪ ਬਢਾਇ ਕੈ ॥
चढ़ाई की प्रबल सेना कोप बढ़ा कर।
ਹੈ ਗੈ ਪੈਦਲ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਦਏ ਸੰਘਾਰਿ ਕੈ ॥
घोड़े, हाथी, पैदल बहुत विधि से संहार किए।
ਹੋ ਸੂਰਬੀਰ ਬਾਕਨ ਕੌ ਬਾਨ ਪ੍ਰਹਾਰਿ ਕੈ ॥੫॥
हो वीर, वाणों से प्रहार करके।
ਭੁਜੰਗ ਛੰਦ ॥
भुजंग छन्द।
ਬਜੀ ਭੇਰ ਭਾਰੀ ਮਹਾ ਸੂਰ ਗਾਜੇ ॥
बजी भेरी भारी, महा वीर गरज रहे।
ਬੰਧੇ ਬੀਰ ਬਾਨਾਨ ਬਾਕੇ ਬਿਰਾਜੇ ॥
बंधे वीर, वाणों से सुशोभित हो रहे।
ਕਿਤੇ ਸੂਲ ਸੈਥੀਨ ਕੇ ਘਾਇ ਘਾਏ ॥
कितने शूल, सैथीन के घाव से घायल।
ਮਰੇ ਜੂਝਿ ਜਾਹਾਨ ਮਾਨੋ ਨ ਆਏ ॥੬॥
मरे, जूझ कर, मानो जहान में आए नहीं।
ਗਜੈ ਰਾਜ ਜੂਝੈ ਕਿਤੇ ਬਾਜ ਮਾਰੇ ॥
गजता हुआ राजा, जूझता हुआ, कितने घोड़े मारे।
ਕਹੂੰ ਰਾਜ ਘੂਮੈ ਕਹੂੰ ਤਾਜ ਡਾਰੇ ॥
कहीं राजा घूम रहा, कहीं ताज गिराए।
ਕਿਤੇ ਪਾਕ ਸਾਹੀਦ ਮੈਦਾਨ ਹੂਏ ॥
कितने पाक शहीद मैदान हुए।
ਬਸੇ ਸ੍ਵਰਗ ਮੋ ਜਾਇ ਮਾਨੋ ਨ ਮੂਏ ॥੭॥
स्वर्ग में बसे, मानो मरे नहीं।
ਚੌਪਈ ॥
चौपाई।
ਖੈਰੀ ਜਾਹਿ ਖਗ ਗਹਿ ਮਾਰੈ ॥
खैरियत से तलवार लेकर मार रहा।
ਗਿਰੈ ਭੂਮਿ ਨ ਰਤੀਕ ਸੰਭਾਰੈ ॥
गिरता है भूमि पर, जरा भी संभाल नहीं रहा।
ਸੰਮੀ ਨਿਰਖਿ ਜਾਹਿ ਸਰ ਛੋਰੈ ॥
तलवार को देखकर बाण छोड़ता है।
ਏਕੈ ਬਾਨ ਮੂੰਡ ਅਰਿ ਤੋਰੈ ॥੮॥
एक ही बाण से शत्रु का सिर तोड़ता है।
ਸਵੈਯਾ ॥
सवैया।
ਖਗ ਪਰੇ ਕਹੂੰ ਖੋਲ ਝਰੇ ਕਹੂੰ ਟੂਕ ਗਿਰੇ ਛਿਤ ਤਾਜਨ ਕੇ ॥
तलवारें कहीं गिरीं, कहीं खोल झरे, कहीं टुकड़े गिरे, ताज के।
ਅਰੁ ਬਾਨ ਕਹੂੰ ਬਰਛੀ ਕਤਹੂੰ ਕਹੂੰ ਅੰਗ ਕਟੇ ਬਰ ਬਾਜਨ ਕੇ ॥
और बाण कहीं, बर्छी कहीं, कहीं अंग कटे घोड़ों के।
ਕਹੂੰ ਬੀਰ ਪਰੈ ਕਹੂੰ ਚੀਰ ਦਿਪੈ ਕਹੂੰ ਸੂੰਡ ਗਿਰੇ ਗਜਰਾਜਨ ਕੇ ॥
कहीं वीर गिरे, कहीं चीर दिखे, कहीं सूंड गिरे हाथियों के।
ਅਤਿ ਮਾਰਿ ਪਰੀ ਨ ਸੰਭਾਰਿ ਰਹੀ ਸਭ ਭਾਜਿ ਚਲੇ ਸੁਤ ਰਾਜਨ ਕੇ ॥੯॥
अति मार पड़ी, संभाला नहीं, सब भाग चले पुत्र राजाओं के।
ਚੌਪਈ ॥
चौपाई।
ਕੇਤੇ ਬਿਕਟ ਸੁਭਟ ਕਟਿ ਡਾਰੇ ॥
कितने विकट शूरवीर काट डाले।
ਕੇਤੇ ਕਰੀ ਹਨੇ ਮਤਵਾਰੇ ॥
कितने मतवाले हाथी मारे।
ਦਲ ਪੈਦਲ ਕੇਤੇ ਰਨ ਘਾਏ ॥
पैदल सेना के कितने रण में घायल किए।
ਜਿਯਤ ਬਚੇ ਲੈ ਪ੍ਰਾਨ ਪਰਾਏ ॥੧੦॥
जीवित बचे, प्राण लेकर भागे।
ਖੈਰੀ ਸੰਮੀ ਜਾਤ ਭਈ ਤਹਾ ॥
खैरियत से तलवार चली वहाँ।
ਠਾਢੋ ਸੈਦ ਖਾਨ ਥੋ ਜਹਾ ॥
खड़ा सैद खां था जहाँ।
ਨਿਜੁ ਹਥਿਯਹਿ ਜੰਜੀਰਹਿ ਡਾਰੇ ॥
अपने हथियार, जंजीर डाली।
ਤਹੀ ਜਾਇ ਝਾਰੀ ਤਰਵਾਰੈ ॥੧੧॥
वहीं जाकर तलवार चलाई।
ਖੁਨਸਿ ਖਗ ਖਤ੍ਰਿਯਹਿ ਪ੍ਰਹਾਰਿਯੋ ॥
क्रोध से खड्ग क्षत्रिय पर प्रहार किया।
ਪ੍ਰਥਮ ਕਰੀ ਕਰ ਕੌ ਕਟਿ ਡਾਰਿਯੋ ॥
पहले हाथ को काटकर डाल दिया।
ਬਹੁਰਿ ਖਾਨ ਕੌ ਤੇਗ ਚਲਾਈ ॥
फिर खां पर तेग चलाई।
ਗ੍ਰੀਵਾ ਬਚੀ ਨਾਕ ਪਰ ਆਈ ॥੧੨॥
गर्दन बची नहीं, नाक पर आ गई।