ਅਧਿਕ ਰੀਝਿ ਨਿਸਚਰਹਿ ਉਚਾਰੋ ॥

Mehr Vergnügen, sprach der Dämon.

ਦੇਉ ਵਹੈ ਜੋ ਹ੍ਰਿਦੈ ਬਿਚਾਰੋ ॥੯॥

„Was immer du dir wünschst und worum du bittest, wird dir gewährt.“ (9)

ਜਬ ਦੋ ਤੀਨਿ ਬਾਰ ਤਿਨ ਕਹਿਯੋ ॥

Als die beiden oder drei Mal fragten,

ਤਾ ਪੈ ਅਧਿਕ ਰੀਝਿ ਕੈ ਰਹਿਯੋ ॥

Dann, mit großer Anstrengung, blieb sie stehen.

ਕਹਿਯੋ ਅਸੁਰ ਲਾਗਯੋ ਇਕ ਤ੍ਰਿਯਾ ਕੋ ॥

Sprach der Dämon: „Ich habe mich in eine Frau verliebt.

ਸਕੈ ਦੂਰਿ ਕਰ ਤੂ ਨਹਿ ਤਾ ਕੋ ॥੧੦॥

„Du kannst mir nicht helfen, meine Leiden loszuwerden.“ (10)

ਤਬ ਤਿਨ ਜੰਤ੍ਰ ਤੁਰਤੁ ਲਿਖਿ ਲੀਨੋ ॥

Da schrieb er sofort einen Bann.

ਲੈ ਤਾ ਕੋ ਕਰ ਭੀਤਰ ਦੀਨੋ ॥

Und gab ihn ihr in die Hand.

ਜਾ ਕੋ ਤੂ ਇਕ ਬਾਰ ਦਿਖੈ ਹੈ ॥

„Sobald du ihn einmal jemandem zeigst,

ਜਰਿ ਬਰਿ ਢੇਰ ਭਸਮਿ ਸੋ ਹ੍ਵੈ ਹੈ ॥੧੧॥

„Wird diese Person vernichtet werden.“ (11)

ਤਾ ਕੈ ਕਰ ਤੇ ਜੰਤ੍ਰ ਲਿਖਾਯੋ ॥

Dann schrieb sie den Bann aus seiner Hand.

ਲੈ ਕਰ ਮੈ ਤਹਿ ਕੋ ਦਿਖਰਾਯੋ ॥

Und mit der Hand zeigte sie ihn ihm.

ਜਬ ਸੁ ਜੰਤ੍ਰ ਦਾਨੋ ਲਖਿ ਲਯੋ ॥

Als der Dämon die Schrift sah,

ਸੋ ਜਰਿ ਢੇਰ ਭਸਮ ਹ੍ਵੈ ਗਯੋ ॥੧੨॥

Verbrannte er zu Asche. (12)

ਦੋਹਰਾ ॥

Dohira

ਦੇਵਰਾਜ ਜਿਹ ਦੈਤ ਕੌ ਜੀਤ ਸਕਤ ਨਹਿ ਜਾਇ ॥

Der Dämon, der nicht von überlegenen Wesen besiegt werden konnte,

ਸੋ ਅਬਲਾ ਇਹ ਛਲ ਭਏ ਜਮ ਪੁਰ ਦਯੋ ਪਠਾਇ ॥੧੩॥

Wurde durch die List der Frau in das Reich des Todes geschickt. (13)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌਵੌ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੦੦॥੧੮੫੬॥ਅਫਜੂੰ॥

Chaupaee

ਚੌਪਈ ॥

Am Ufer des Flusses Ravi lebte ein Jat.

ਰਾਵੀ ਤੀਰ ਜਾਟ ਇਕ ਰਹੈ ॥

Mahinwal nannten ihn die Leute in der Welt.

ਮਹੀਵਾਲ ਨਾਮ ਜਗ ਕਹੈ ॥

Als er die schöne Sohani sah, war er gefesselt.

ਨਿਰਖਿ ਸੋਹਨੀ ਬਸਿ ਹ੍ਵੈ ਗਈ ॥

Sie verliebte sich in ihn und kam unter seine Herrschaft. (1)

ਤਾ ਪੈ ਰੀਝਿ ਸੁ ਆਸਿਕ ਭਈ ॥੧॥

Wenn die Sonne unterging,

ਜਬ ਹੀ ਭਾਨ ਅਸਤ ਹ੍ਵੈ ਜਾਵੈ ॥

Dann kam sie zum Fluss.

ਤਬ ਹੀ ਪੈਰਿ ਨਦੀ ਤਹ ਆਵੈ ॥

Mit einem irdenen Krug in der Hand,

ਦ੍ਰਿੜ ਗਹਿ ਘਟ ਉਰ ਕੇ ਤਰ ਧਰੈ ॥

Schwamm sie in einem Augenblick ans andere Ufer. (2)

ਛਿਨ ਮਹਿ ਪੈਰ ਪਾਰ ਤਿਹ ਪਰੈ ॥੨॥

Eines Tages, als sie aufstand und rannte,

ਏਕ ਦਿਵਸ ਉਠਿ ਕੈ ਜਬ ਧਾਈ ॥

Sah sie ihren Bruder, der dort schlief.

ਸੋਵਤ ਹੁਤੋ ਬੰਧੁ ਲਖਿ ਪਾਈ ॥

Er folgte ihr und wollte das Geheimnis erfahren.

ਪਾਛੈ ਲਾਗਿ ਭੇਦ ਤਿਹ ਚਹਿਯੋ ॥

Aber Sohani bemerkte nichts. (3)

ਕਛੂ ਸੋਹਨੀ ਤਾਹਿ ਨ ਲਹਿਯੋ ॥੩॥

Bhujang Chhand

ਭੁਜੰਗ ਛੰਦ ॥

Erfüllt von Liebe, eilte sie zu der Stelle,

ਛਕੀ ਪ੍ਰੇਮ ਬਾਲਾ ਤਿਸੀ ਠੌਰ ਧਾਈ ॥

Wo sie den Krug unter dem Busch versteckt hatte.

ਜਹਾ ਦਾਬਿ ਕੈ ਬੂਟ ਮੈ ਮਾਟ ਆਈ ॥

Sie nahm ihn in die Hand, sprang ins Wasser,

ਲੀਯੌ ਹਾਥ ਤਾ ਕੌ ਧਸੀ ਨੀਰ ਮ੍ਯਾਨੇ ॥

Und traf ihn, aber niemand kannte dieses Geheimnis. (4)

ਮਿਲੀ ਜਾਇ ਤਾ ਕੌ ਯਹੀ ਭੇਦ ਜਾਨੇ ॥੪॥

Sie traf ihn und kehrte wieder zurück, die Frau.

ਮਿਲੀ ਜਾਇ ਤਾ ਕੌ ਫਿਰੀ ਫੇਰਿ ਬਾਲਾ ॥

Sie erschien schön wie eine Flamme des Feuers.

ਦਿਪੈ ਚਾਰਿ ਸੋਭਾ ਮਨੋ ਆਗਿ ਜ੍ਵਾਲਾ ॥

Sie nahm den Krug in die Hand und kam zum Fluss.

ਲਏ ਹਾਥ ਮਾਟਾ ਨਦੀ ਪੈਰਿ ਆਈ ॥

Niemand kannte die Sache, die sie entdeckt hatte. (5)

ਕੋਊ ਨਾਹਿ ਜਾਨੈ ਤਿਨੀ ਬਾਤ ਪਾਈ ॥੫॥

Am Morgen kam er mit einem unfertigen Krug.

ਭਯੋ ਪ੍ਰਾਤ ਲੈ ਕਾਚ ਮਾਟਾ ਸਿਧਾਯੋ ॥

Er zerbrach den fertigen und legte den unfertigen an seinen Platz.

ਤਿਸੈ ਡਾਰਿ ਦੀਨੋ ਉਸੇ ਰਾਖਿ ਆਯੋ ॥

Als die Nacht hereinbrach, kam Sohani,

ਭਏ ਸੋਹਨੀ ਰੈਨਿ ਜਬ ਹੀ ਸਿਧਾਈ ॥

Und nahm diesen Krug, um ins Wasser zu tauchen. (6)

ਵਹੈ ਮਾਟ ਲੈ ਕੇ ਛਕੀ ਪ੍ਰੇਮ ਆਈ ॥੬॥

Dohira

ਦੋਹਰਾ ॥

Als sie die Hälfte des Flusses durchschwommen hatte, begann der Krug zu zerbrechen.

ਅਧਿਕ ਜਬ ਸਰਿਤਾ ਤਰੀ ਮਾਟਿ ਗਯੋ ਤਬ ਫੂਟਿ ॥

Als sie untertauchte, verließ ihr Körper ihre Seele. (7)

ਡੁਬਕੀ ਲੇਤੇ ਤਨ ਗਯੋ ਪ੍ਰਾਨ ਬਹੁਰਿ ਗੇ ਛੂਟਿ ॥੭॥

Chaupaee

ਚੌਪਈ ॥

Chaupaee ॥