ਕਿਤੇ ਸੂਲ ਸੈਥੀ ਸੂਆ ਹਾਥ ਲੈ ਕੈ ॥

Mit Speeren und Schwertern in den Händen,

ਮੰਡੇ ਆਨਿ ਜੋਧਾ ਮਹਾ ਕੋਪ ਹ੍ਵੈ ਕੈ ॥੫੦॥

kamen die Krieger mit großem Zorn herbei. (50)

ਫਰੀ ਧੋਪ ਖਾਡੇ ਲਏ ਫਾਸ ਐਸੀ ॥

Mit geschwungenen Schwertern, die wie ein Netz fielen,

ਮਨੌ ਨਾਰਿ ਕੇ ਸਾਹੁ ਕੀ ਜੁਲਫ ਜੈਸੀ ॥

wie die Zöpfe einer Frau, die ihren Mann liebt.

ਕਰੀ ਮਤ ਕੀ ਭਾਤਿ ਮਾਰਤ ਬਿਹਾਰੈ ॥

Sie schlugen mit großer Kraft zu, als ob sie spielten,

ਜਿਸੇ ਕੰਠਿ ਡਾਰੈ ਤਿਸੈ ਐਚ ਮਾਰੈ ॥੫੧॥

und wen sie trafen, den töteten sie. (51)

ਚੌਪਈ ॥

Chaupaee

ਜਬ ਇਹ ਭਾਤਿ ਸਕਲ ਭਟ ਲਰੇ ॥

Als alle Krieger so kämpften,

ਟੂਕ ਟੂਕ ਰਨ ਮੈ ਹ੍ਵੈ ਪਰੇ ॥

fielen sie im Kampf in Stücke.

ਤਬ ਬਿਕ੍ਰਮ ਹਸਿ ਬੈਨ ਉਚਾਰੋ ॥

Da sprach Bikrim lächelnd und sagte:

ਕਾਮਸੈਨ ਸੁਨੁ ਕਹਿਯੋ ਹਮਾਰੋ ॥੫੨॥

Kam Sen, höre nun meine Worte. (52)

ਦੋਹਰਾ ॥

Dohira

ਦੈ ਬੇਸ੍ਵਾ ਇਹ ਬਿਪ੍ਰ ਕੌ ਸੁਨੁ ਰੇ ਬਚਨ ਅਚੇਤ ॥

„Diese Kurtisane, oh Tor, gib sie dem Brahmanen. Höre meine Worte.

ਬ੍ਰਿਥਾ ਜੁਝਾਰਤ ਕ੍ਯੋ ਕਟਕ ਏਕ ਨਟੀ ਕੇ ਹੇਤ ॥੫੩॥

Warum wird deine Armee für eine Kurtisane geopfert? (53)

ਚੌਪਈ ॥

Chaupaee

ਕਾਮਸੈਨ ਤਿਹ ਕਹੀ ਨ ਕਰੀ ॥

Kam Sen hörte nicht darauf und tat nicht, was gesagt wurde.

ਪੁਨਿ ਬਿਕ੍ਰਮ ਹਸਿ ਯਹੈ ਉਚਰੀ ॥

Da sprach Bikrim wieder lächelnd:

ਹਮ ਤੁਮ ਲਰੈ ਕਪਟ ਤਜਿ ਦੋਈ ॥

Lasst uns beide kämpfen, ohne Täuschung,

ਕੈ ਜੀਤੇ ਕੈ ਹਾਰੈ ਕੋਈ ॥੫੪॥

entweder gewinnt einer oder verliert einer. (54)

ਅਪਨੀ ਅਪਨੇ ਹੀ ਸਿਰ ਲੀਜੈ ॥

Jeder soll seine eigene Verantwortung tragen.

ਔਰਨ ਕੇ ਸਿਰ ਬ੍ਰਿਥਾ ਨ ਦੀਜੈ ॥

Lasst nicht die Köpfe anderer umsonst fallen.

ਬੈਠਿ ਬਿਗਾਰਿ ਆਪੁ ਜੋ ਕਰਿਯੈ ॥

Wenn man sich selbst zurückhält und es tut,

ਨਾਹਕ ਔਰ ਲੋਕ ਨਹਿ ਮਰਿਯੈ ॥੫੫॥

sterben unnötigerweise andere Menschen nicht. (55)

ਦੋਹਰਾ ॥

Dohira

ਕਾਮਸੈਨ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਨਿ ਅਧਿਕ ਉਠਿਯੋ ਰਿਸ ਖਾਇ ॥

Als Kam Sen diese Worte hörte, erhob sich sein Zorn noch mehr.

ਅਪਨੌ ਤੁਰੈ ਧਵਾਇ ਕੈ ਬਿਕ੍ਰਮ ਲਯੋ ਬੁਲਾਇ ॥੫੬॥

Er trieb sein Pferd vorwärts und rief Bikrim heraus. (56)

ਕਾਮਸੈਨ ਐਸੇ ਕਹਿਯੋ ਸੂਰ ਸਾਮੁਹੇ ਜਾਇ ॥

Kam Sen sprach so zu den Kriegern:

ਝਾਗਿ ਸੈਹਥੀ ਬ੍ਰਿਣ ਕਰੈ ਤੌ ਤੂ ਬਿਕ੍ਰਮ ਸਰਾਇ ॥੫੭॥

„Ich werde euch als Raja Bikrim betrachten, wenn ihr mich mit dem Schwert verwunden könnt.“ (57)

ਝਾਗਿ ਸੈਹਥੀ ਪੇਟ ਮਹਿ ਚਿਤ ਮਹਿ ਅਧਿਕ ਰਿਸਾਇ ॥

Mit großer Wut im Herzen und im Bauch,

ਆਨਿ ਕਟਾਰੀ ਕੋ ਕਿਯੋ ਕਾਮਸੈਨ ਕੋ ਘਾਇ ॥੫੮॥

kam Kam Sen und schlug mit dem Dolch zu.

ਐਸੇ ਕੌ ਐਸੋ ਲਹਤ ਜਿਯਤ ਨ ਛਾਡਤ ਔਰ ॥

Sie schlugen aufeinander ein mit aller Kraft,

ਮਾਰਿ ਕਟਾਰੀ ਰਾਖਿਯੋ ਜਿਯਤ ਰਾਵ ਤਿਹ ਠੌਰ ॥੫੯॥

und mit dem Dolch tötete er den Raja, der dort lebte. (59)

ਚੌਪਈ ॥

Chaupaee

ਜੀਤਿ ਤਾਹਿ ਸਭ ਸੈਨ ਬੁਲਾਈ ॥

Nachdem er ihn besiegt hatte, rief er die ganze Armee zusammen.

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਕੀ ਬਜੀ ਬਧਾਈ ॥

Es erklangen die verschiedensten Glückwünsche.

ਦੇਵਨ ਰੀਝਿ ਇਹੈ ਬਰੁ ਦਯੋ ॥

Die Götter waren erfreut und gaben diesen Segen:

ਬ੍ਰਣੀ ਹੁਤੋ ਅਬ੍ਰਣ ਹ੍ਵੈ ਗਯੋ ॥੬੦॥

Was verwundet war, wurde nun unversehrt. (60)

ਦੋਹਰਾ ॥

Dohira

ਅਥਿਤ ਭੇਖ ਸਜਿ ਆਪੁ ਨ੍ਰਿਪ ਗਯੋ ਬਿਪ੍ਰ ਕੇ ਕਾਮ ॥

Als Priester verkleidet ging der König selbst dorthin,

ਜਹ ਕਾਮਾ ਲੋਟਤ ਹੁਤੀ ਲੈ ਮਾਧਵ ਕੋ ਨਾਮ ॥੬੧॥

wo Kama in Erinnerung an Madhav lag. (61)

ਚੌਪਈ ॥

Chaupaee

ਜਾਤੈ ਇਹੈ ਬਚਨ ਤਿਨ ਕਹਿਯੋ ॥

Da sprach er diese Worte zu ihr:

ਮਾਧਵ ਖੇਤ ਹੇਤ ਤਵ ਰਹਿਯੋ ॥

„Madhava ist für dich im Krieg gefallen.“

ਸੁਨਤ ਬਚਨ ਤਬ ਹੀ ਮਰਿ ਗਈ ॥

Als sie die Worte hörte, starb sie sofort.

ਨ੍ਰਿਪ ਲੈ ਇਹੈ ਖਬਰਿ ਦਿਜ ਦਈ ॥੬੨॥

Der König brachte diese Nachricht dem Brahmanen. (62)

ਯਹ ਬਚ ਜਬ ਸ੍ਰੋਨਨ ਸੁਨਿ ਲੀਨੋ ॥

Als der König diese Worte hörte,

ਪਲਕ ਏਕ ਮਹਿ ਪ੍ਰਾਨਹਿ ਦੀਨੋ ॥

gab er innerhalb einer Sekunde sein Leben.

ਜਬ ਕੌਤਕ ਇਹ ਰਾਇ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥

Als der König dieses Schauspiel sah,