ਛਤ੍ਰ ਕੇਤੁ ਨ੍ਰਿਪ ਭਏ ਅਧਿਕ ਹਿਤ ਮਾਨਿਯੈ ॥

Sie war bekannt als Soorchhat und der Name des Raja war Chatarket.

ਚੰਦ੍ਰਭਗਾ ਸਰਿਤਾ ਤਟ ਭੈਸ ਚਰਾਵਈ ॥

Die Büffel wurden an den Ufern des Chandrabhaga-Stroms geweidet.

ਹੋ ਜਹੀ ਰਾਵ ਨਾਵਨ ਹਿਤ ਨਿਤਪ੍ਰਤ ਆਵਈ ॥੪॥

Und der Raja kam täglich zum Baden dorthin. (4)

ਚੌਪਈ ॥

Chaupaee

ਗੋਰਸ ਦੁਹਨ ਤ੍ਰਿਯਹਿ ਤਹ ਲ੍ਯਾਵੈ ॥

Goras duhan triyahi tah lyavai ||

ਸਮੈ ਪਾਇ ਰਾਜਾ ਤਹ ਜਾਵੈ ॥

Sie brachte Büffel zum Melken dorthin und zur gleichen Zeit traf der Raja dort ein.

ਦੁਹਤ ਛੀਰਿ ਕਟਿਯਾ ਦੁਖ ਦੇਈ ॥

Sie brachte Büffel zum Melken dorthin und zur gleichen Zeit traf der Raja dort ein.

ਤ੍ਰਿਯ ਕਹ ਭਾਖਿ ਤਾਹਿ ਗਹਿ ਲੇਈ ॥੫॥

Immer wenn das Kalb den Melker beunruhigte, rief er sie, um es (das Kalb) zu halten. (5)

ਦੋਹਰਾ ॥

Dohira

ਜਬ ਵਹੁ ਚੋਵਤ ਭੈਸ ਕੋ ਕਰਿ ਕੈ ਨੀਚਾ ਸੀਸ ॥

Immer wenn der Melker seinen Kopf zum Melken nach unten hängte,

ਤੁਰਤ ਆਨਿ ਤ੍ਰਿਯ ਕੋ ਭਜੈ ਬਹੁ ਪੁਰਖਨ ਕੋ ਈਸ ॥੬॥

Kam der Raja sofort und bedrängte die Frau. (6)

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਰਾਜਾ ਭਜੈ ਤਾ ਕਹ ਮੋਦ ਬਢਾਇ ॥

Der Raja ergötzte sich tapfer und genoss die Lust.

ਚਿਮਟਿ ਚਿਮਟਿ ਸੁੰਦਰਿ ਰਮੈ ਲਪਟਿ ਲਪਟਿ ਤ੍ਰਿਯ ਜਾਇ ॥੭॥

Durch inniges Umarmen genoss sie es ebenfalls. (7)

ਚੋਟ ਲਗੇ ਮਹਿਖੀ ਕੰਪੈ ਦੁਘਦ ਪਰਤ ਛਿਤ ਆਇ ॥

Als die Büffelkuh verletzt wurde, zuckte sie und Milch verschüttete sich,

ਸੰਗ ਅਹੀਰ ਅਹੀਰਨੀ ਬੋਲਤ ਕੋਪ ਬਢਾਇ ॥੮॥

Der Melker schalt sie voller Zorn. (8)

ਅੜਿਲ ॥

Arril

ਸੁਨਹੁ ਅਹੀਰਨ ਬੈਨ ਕਹਾ ਤੁਮ ਕਰਤ ਹੋ ॥

„Höre, Melkerin, was tust du?

ਭੂਮਿ ਗਿਰਾਵਤ ਦੂਧ ਨ ਮੋ ਤੇ ਡਰਤ ਹੋ ॥

„Du lässt Milch verschütten. Hast du keine Angst vor mir?“

ਕਹਿਯੋ ਤ੍ਰਿਯਾ ਪਿਯ ਸਾਥ ਬਾਤ ਸੁਨਿ ਲੀਜਿਯੈ ॥

Die Frau sagte: „Höre, mein Liebster, höre mir zu,

ਹੋ ਕਟੀ ਦੁਖਾਵਤ ਯਾਹਿ ਪਿਯਨ ਪੈ ਦੀਜਿਯੈ ॥੯॥

„Das Kalb bereitet mir Schwierigkeiten. Lass es trinken. (9)

ਦੋਹਰਾ ॥

Dohira

ਰਾਵ ਅਹੀਰਨਿ ਦੁਇ ਤਰੁਨ ਭੋਗ ਕਰਹਿ ਸੁਖ ਪਾਇ ॥

So verkehrten Raja und die Melkerin und genossen das Vergnügen,

ਲਪਟਿ ਲਪਟਿ ਰਾਜਾ ਰਮੈ ਚਿਮਟਿ ਚਿਮਟਿ ਤ੍ਰਿਯ ਜਾਇ ॥੧੦॥

Während die Frau den Raja umarmte und sich an ihn schmiegte. (10)

ਡੋਲਤ ਮਹਿਖੀ ਨ ਰਹੈ ਬੋਲ੍ਯੋ ਬਚਨ ਅਹੀਰ ॥

Als die Büffelkuh stark zuckte, sagte der Melker erneut:

ਕਹਾ ਕਰਤ ਹੋ ਗ੍ਵਾਰਨੀ ਬ੍ਰਿਥਾ ਗਵਾਵਤ ਛੀਰ ॥੧੧॥

„Was tust du, Melkerin, verschwendest die Milch umsonst. (11)

ਹੋ ਅਹੀਰ ਮੈ ਕ੍ਯਾ ਕਰੋ ਕਟਿਯਾ ਮੁਹਿ ਦੁਖ ਦੇਤ ॥

„Was kann ich tun, das Kalb bereitet mir große Schwierigkeiten.

ਯਾ ਕਹ ਚੂੰਘਨ ਦੀਜਿਯੈ ਦੁਗਧ ਜਿਯਨ ਕੇ ਹੇਤ ॥੧੨॥

„Lass es saugen. Schließlich ist Milch für sie da. (l2)

ਅਧਿਕ ਮਾਨਿ ਸੁਖ ਘਰ ਗਯੋ ਰਾਵ ਅਹੀਰ ਨਿਸੰਗ ॥

„So verließen Raja und der Melker, beide zufrieden, ihre Wohnstätten,“

ਯੌ ਕਹਿ ਮੰਤ੍ਰੀ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਪਤਿ ਪੂਰਨ ਕੀਯੋ ਪ੍ਰਸੰਗ ॥੧੩॥

So schloss der Minister die Geschichte ab und erzählte sie dem Raja. (13)

ਭੇਦ ਅਹੀਰ ਨ ਕਛੁ ਲਹਿਯੋ ਆਯੋ ਅਪਨੇ ਗ੍ਰੇਹ ॥

Ohne das Geheimnis zu verstehen, kehrte der Melker nach Hause zurück,

ਰਾਮ ਭਨੈ ਤਿਨ ਤ੍ਰਿਯ ਭਏ ਅਧਿਕ ਬਢਾਯੋ ਨੇਹ ॥੧੪॥

Und der Dichter Ram sagt, die Dame genoss die Liebe in vollen Zügen. (14)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੋ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਅਠਾਈਸਮੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੨੮॥੫੫੪॥ਅਫਜੂੰ॥

Ende des 28. Charitars von Sri Charitra Pakhyan, im Dialog zwischen Minister und König, abgeschlossen mit Segen. (28)(554) Afjoo.

ਸੋਰਠਾ ॥

Sortha

ਬੰਦਸਾਲ ਕੇ ਮਾਹ ਨ੍ਰਿਪ ਬਰ ਦਿਯਾ ਉਠਾਇ ਸੁਤ ॥

Der Raja schickte seinen Sohn ins Gefängnis,

ਬਹੁਰੋ ਲਿਯਾ ਬੁਲਾਇ ਭੋਰ ਹੋਤ ਅਪਨੇ ਨਿਕਟਿ ॥੧॥

Und rief ihn am Morgen wieder zu sich. (1)

ਦੋਹਰਾ ॥

Dohira

ਦੁਤਿਯਾ ਮੰਤ੍ਰੀ ਬੁਧਿ ਬਰ ਰਾਜ ਰੀਤਿ ਕੀ ਖਾਨਿ ॥

Der gelehrte Minister, der sich in der Staatskunst auskannte,

ਚਿਤ੍ਰ ਸਿੰਘ ਰਾਜਾ ਨਿਕਟ ਕਥਾ ਬਖਾਨੀ ਆਨਿ ॥੨॥

Erzählte König Chiter Singh erneut die Geschichte. (2)

ਚੌਪਈ ॥

Chaupaee

ਸਰਿਤਾ ਨਿਕਟਿ ਰਾਵ ਇਕ ਰਹੈ ॥

Sarita nikati rav ik rahai ||

ਮਦਨ ਕੇਤੁ ਨਾਮਾ ਜਗ ਕਹੈ ॥

Es lebte ein Raja am Ufer eines Flusses namens Madan Ket.

ਮਦਨ ਮਤੀ ਤਿਯ ਤਹ ਇਕ ਬਸੀ ॥

Madan mati tiy tah ik basi ||

ਸੰਗ ਸੁ ਤਵਨ ਰਾਇ ਕੇ ਰਸੀ ॥੩॥

Auch dort lebte eine Dame namens Madan Mati, die sich in den Raja verliebt hatte. (3)

ਦੋਹਰਾ ॥

Dohira

ਪੈਰਿ ਨਦੀ ਕੋ ਪਾਰ ਕੋ ਉਠਿ ਨ੍ਰਿਪ ਤਿਹ ਪ੍ਰਤਿ ਜਾਇ ॥

Über den Fluss schwimmend, ging der König, um sie zu sehen, und

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਤਿਹ ਨਾਰਿ ਕੋ ਭਜਤ ਅਧਿਕ ਸੁਖ ਪਾਇ ॥੪॥

Er ergötzte sich auf vielfältige Weise mit dieser Frau. (4)

ਚੌਪਈ ॥

Chaupaee

ਕਬਹੂੰ ਪੈਰਿ ਨਦੀ ਨ੍ਰਿਪ ਜਾਵੈ ॥

Kabahu pairi nadi nrip javai ||