ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਕੀ ਚਰਚਾ ਸੰਗ ਸਾਸ ਘਰੀ ਪੁਨਿ ਜਾਮਨ ਟਾਰੈ ॥੨੪੪੩॥

In dieser Weise diskutierten sie stundenlang über Krishna.

ਭੂਪ ਦਿਜੋਤਮ ਕੀ ਅਤਿ ਹੀ ਹਰਿ ਜੂ ਮਨ ਮੈ ਜਬ ਪ੍ਰੀਤਿ ਬਿਚਾਰੀ ॥

Krishna spürte diese Liebe des Königs und des Brahmanen,

ਮੇਰੇ ਹੈ ਧਿਆਨ ਕੇ ਬੀਚ ਪਰੇ ਇਹ ਅਉਰ ਕਥਾ ਗ੍ਰਿਹ ਕੀ ਜੁ ਬਿਸਾਰੀ ॥

Er dachte, diese Menschen seien nur in seiner Meditation versunken und hätten andere häusliche Aufgaben vergessen.

ਦਾਰੁਕ ਕਉ ਕਹਿ ਸ੍ਯੰਦਨ ਪੈ ਜੁ ਕਰੀ ਪ੍ਰਭ ਜੀ ਤਿਹ ਓਰਿ ਸਵਾਰੀ ॥

Er rief seinen Wagenlenker Daruk und ließ seinen Wagen zu ihnen fahren.

ਸਾਧਨ ਜਾਇ ਸਨਾਥ ਕਰੋ ਅਬ ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਇਹੈ ਜੀਅ ਧਾਰੀ ॥੨੪੪੪॥

Er dachte, er solle sie erfreuen, indem er in Sichtweite dieser hilflosen Personen käme.

ਚੌਪਈ ॥

CHAUPAI

ਤਬ ਜਦੁਪਤਿ ਦੁਇ ਰੂਪ ਬਨਾਯੋ ॥

Dann erschuf Jadupat zwei Gestalten.

ਇਕ ਦਿਜ ਕੈ ਇਕ ਨ੍ਰਿਪ ਕੇ ਆਯੋ ॥

Dann erschien Krishna in zwei Formen, in einer Form ging er zum König und in der anderen zum Brahmanen.

ਦਿਜ ਨ੍ਰਿਪ ਅਤਿ ਸੇਵਾ ਤਿਹ ਕਰੀ ॥

Die Brahmanen und Könige erwiesen ihm große Dienste.

ਚਿਤ ਕੀ ਸਭ ਚਿੰਤਾ ਪਰਹਰੀ ॥੨੪੪੫॥

Sowohl der König als auch der Brahmane erwiesen ihm höchste Dienste und gaben alle Sorgen ihres Geistes auf.

ਦੋਹਰਾ ॥

DOHRA

ਚਾਰ ਮਾਸ ਹਰਿ ਜੂ ਤਹਾ ਰਹੇ ਬਹੁਤੁ ਸੁਖ ਪਾਇ ॥

Vier Monate verweilte Hari Ji dort und fand großen Frieden.

ਬਹੁਰੁ ਆਪੁਨੇ ਗ੍ਰਿਹ ਗਏ ਜਸ ਕੀ ਬੰਬ ਬਜਾਇ ॥੨੪੪੬॥

Krishna verweilte dort vier Monate glücklich und kehrte dann unter dem Klang seiner Trompeten in seine Heimat zurück.

ਇਕ ਕਹਿ ਗੇ ਦਿਜ ਭੂਪ ਕਉ ਬ੍ਰਿਜਪਤਿ ਕਰਿ ਇਸ ਨੇਹੁ ॥

Krishna sprach liebevoll zum König und dem Brahmanen: „So wie alle vier Veden meinen Namen wiederholen, so mögt auch ihr meinen Naam wiederholen und hören.“

ਬੇਦ ਚਾਰਿ ਜਿਉ ਮੁਹਿ ਜਪੈ ਤਿਉ ਮੁਹਿ ਜਪੁ ਸੁਨਿ ਲੇਹੁ ॥੨੪੪੭॥

Ende der Beschreibung der Episode des Königs von Mathila und des Brahmanen in Krishnavatara (basierend auf Dasham Skandh Purana) in Bachittar Natak.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਦਸਮ ਸਿਕੰਧ ਪੁਰਾਣੇ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕੇ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਰਾਜਾ ਤਥਾ ਦਿਜ ਕੋ ਦਰਸਨ ਦੇ ਕਰਿ ਗ੍ਰਿਹ ਕੋ ਜਾਤ ਭਏ ਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤੰ ॥

Nun beginnt die Beschreibung von Shukdev, der König Parikshat anspricht.

ਅਥ ਰਾਜਾ ਪਰੀਛਿਤ ਜੀ ਤਥਾ ਸੁਕਦੇਵ ਪਰਸਪਰ ਬਾਚ ॥

SWAYYA

ਸਵੈਯਾ ॥

Swayya

ਕਾ ਬਿਧਿ ਗਾਵਤ ਹੈ ਗੁਨ ਬੇਦ ਸੁਨੋ ਤੁਮ ਤੇ ਸੁਕ ਇਉ ਜੀਯ ਆਈ ॥

„O König! Höre, wie die Veden Ihn preisen und die Herrlichkeit des Herrn singen, was zur Aufgabe aller weltlichen Versuchungen führt.

ਤਿਆਗਿ ਸਭੈ ਫੁਨਿ ਧਾਮ ਕੇ ਲਾਲਚ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਜਸਤਾਈ ॥

Die Veden sagen, dass die Form und Farbe dieses Herrn unsichtbar sind. O König! Ich habe dir niemals eine solche Anweisung gegeben.

ਇਉ ਗੁਨ ਗਾਵਤ ਬੇਦ ਸੁਨੋ ਤੁਮ ਰੰਗ ਨ ਰੂਪ ਲਖਿਯੋ ਕਛੂ ਜਾਈ ॥

Daher möge diese Anweisung in deinem Herzen verweilen.“

ਇਉ ਸੁਕ ਬੈਨ ਕਹੈ ਨ੍ਰਿਪ ਸੋ ਨ੍ਰਿਪ ਸਾਚ ਰਿਦੇ ਅਪੁਨੇ ਠਹਰਾਈ ॥੨੪੪੮॥

Dieser Herr hat keine Form, keine Farbe, keine Kleidung und kein Ende.

ਰੰਗ ਨ ਰੇਖ ਅਭੇਖ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭ ਅੰਤ ਨ ਆਵਤ ਹੈ ਜੁ ਬਤਇਯੈ ॥

Seine Lobpreisungen werden in allen vierzehn Welten Tag und Nacht gesungen.

ਚਉਦਹੂ ਲੋਕਨ ਮੈ ਜਿਹ ਕੋ ਦਿਨਿ ਰੈਨਿ ਸਦਾ ਜਸੁ ਕੇਵਲ ਗਇਯੈ ॥

Seine Liebe möge im Herzen bewahrt werden in Meditation, spirituellen Bestrebungen und im Bad.

ਗਿਆਨ ਬਿਖੈ ਅਰੁ ਧਿਆਨ ਬਿਖੈ ਇਸਨਾਨ ਬਿਖੈ ਰਸ ਮੈ ਚਿਤ ਕਇਯੈ ॥

O König! Ihn, den die Veden gedenken, möge man stets gedenken.“

ਬੇਦ ਜਪੈ ਜਿਹ ਕੋ ਤਿਹ ਜਾਪ ਸਦਾ ਕਰੀਯੈ ਨ੍ਰਿਪ ਯੌ ਸੁਨਿ ਲਇਯੈ ॥੨੪੪੯॥

König, höre dies: Er, den die Veden preisen, sollte stets verehrt werden. 2449.

ਜਾਹਿ ਕੀ ਦੇਹ ਸਦਾ ਗੁਨ ਗਾਵਤ ਸ੍ਯਾਮ ਜੂ ਕੇ ਰਸ ਕੇ ਸੰਗ ਭੀਨੀ ॥

Der Herr, dessen Lobpreisungen von allen mit Liebe gesungen werden, auch mein Vater (Vyas) sang Seine Lobpreisungen, die ich gehört habe.

ਤਾਹਿ ਪਿਤਾ ਹਮਰੇ ਸੰਗ ਬਾਤ ਕਹੀ ਤਿਹ ਤੇ ਹਮ ਹੂ ਸੁਨਿ ਲੀਨੀ ॥

Mein Vater (Vyasa) sprach mit mir über Ihn, und ich hörte es.

ਜਾਪ ਜਪੈ ਸਭ ਹੀ ਹਰਿ ਕੋ ਸੁ ਜਪੈ ਨਹਿ ਹੈ ਜਿਹ ਕੀ ਮਤਿ ਹੀਨੀ ॥

Nur jene von sehr niedrigem Intellekt gedenken Ihm nicht. „Auf diese Weise sprach Shukdev zum König: „O König! Jenem Herrn möge man stets mit Liebe gedenken.“

ਤਾਹਿ ਸਦਾ ਰੁਚਿ ਸੋ ਜਪੀਐ ਨ੍ਰਿਪ ਕੋ ਸੁਕਦੇਵ ਇਹੈ ਮਤਿ ਦੀਨੀ ॥੨੪੫੦॥

Er, der nicht durch viele Leiden und das Tragen von verfilzten Haaren erkannt wird

ਕਸਟ ਕੀਏ ਜੋ ਨ ਆਵਤ ਹੈ ਕਰਿ ਸੀਸ ਜਟਾ ਧਰੇ ਹਾਥਿ ਨ ਆਵੈ ॥

Der nicht durch Bildung, das Ausführen von Entbehrungen und das Schließen der Augen erkannt wird

ਬਿਦਿਆ ਪੜੇ ਨ ਕੜੇ ਤਪ ਸੋ ਅਰੁ ਜੋ ਦ੍ਰਿਗ ਮੂੰਦ ਕੋਊ ਗੁਨ ਗਾਵੈ ॥

Und der nicht durch das Spielen verschiedener Musikinstrumente und Tanzen erfreut werden kann

ਬੀਨ ਬਜਾਇ ਸੁ ਨ੍ਰਿਤ ਦਿਖਾਇ ਬਤਾਇ ਭਲੇ ਹਰਿ ਲੋਕ ਰਿਝਾਵੈ ॥

Ohne Liebe kann Er nicht erlangt werden, selbst Brahma kann Ihn nicht ohne Liebe erkennen.

ਪ੍ਰੇਮ ਬਿਨਾ ਕਰ ਮੋ ਨਹੀ ਆਵਤ ਬ੍ਰਹਮ ਹੂ ਸੋ ਜਿਹ ਭੇਦ ਨ ਪਾਵੈ ॥੨੪੫੧॥

Er wird von Surya und Chandra gesucht, aber sie konnten sein Geheimnis nicht ergründen.

ਖੋਜ ਰਹੇ ਰਵਿ ਸੇ ਸਸਿ ਸੇ ਤਿਹ ਕੋ ਤਿਹ ਕੋ ਕਛੁ ਅੰਤ ਨ ਆਯੋ ॥

Selbst ein Asket wie Rudra (Shiva) und auch die Veden konnten Sein Geheimnis nicht ergründen.

ਰੁਦ੍ਰ ਕੇ ਪਾਰ ਨ ਪਇਯਤ ਜਾਹਿ ਕੇ ਬੇਦ ਸਕੈ ਨਹਿ ਭੇਦ ਬਤਾਯੋ ॥

Narada singt auch Seine Lobpreisungen auf seiner Vina (Laute), aber nach dem Dichter Shyam

ਨਾਰਦ ਤੂੰਬਰ ਲੈ ਕਰਿ ਬੀਨ ਭਲੇ ਬਿਧਿ ਸੋ ਹਰਿ ਕੋ ਗੁਨ ਗਾਯੋ ॥

Ohne Liebe kann niemand Krishna als den Herrn-Gott erkennen.

ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਬਿਨੁ ਪ੍ਰੇਮ ਕੀਏ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਸੋ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਪਾਯੋ ॥੨੪੫੨॥

DOHRA

ਦੋਹਰਾ ॥

Als Shukdev dies zum König sprach, fragte der König Shukdev: „Wie kann es sein, dass der Herr in seiner Geburt in Qualen verbleibt

ਜਬ ਨ੍ਰਿਪ ਸੋ ਸੁਕ ਯੌ ਕਹਿਯੋ ਤਬ ਨ੍ਰਿਪ ਸੁਕ ਕੇ ਸਾਥ ॥

Und Shiva selbst in Komfort verbleibt? Bitte erleuchte mich mit dieser Geschichte.“

ਹਰਿ ਜਨ ਦੁਖੀ ਸੁਖੀ ਸੁ ਸਿਵ ਰਹੈ ਸੁ ਕਹੁ ਮੁਹਿ ਗਾਥ ॥੨੪੫੩॥

CHAUPAI

ਚੌਪਈ ॥

Chaupai

ਜਬ ਸੁਕ ਸੋ ਯਾ ਬਿਧ ਕਹਿਯੋ ॥

Als Suk diese Worte sprach.

ਦੀਬੋ ਤਬ ਸੁਕ ਉਤਰ ਚਹਿਯੋ ॥

Da wollte Suk antworten.

ਇਹੈ ਜੁਧਿਸਟਰ ਕੈ ਜੀਅ ਆਯੋ ॥

Dann sprach der König dies zu Shukdev, woraufhin Shukdev antwortete: „Dasselbe geschah auch im Herzen von Yudhishtar, und er hatte Krishna dasselbe gefragt, und Krishna hatte Yudhishtar dieses Geheimnis ebenfalls erklärt.“

ਹਰਿ ਪੂਛਿਓ ਹਰਿ ਭੇਦ ਸੁਨਾਯੋ ॥੨੪੫੪॥

Rede von Shukdev:

ਸੁਕੋ ਬਾਚ ॥

DOHRA

ਦੋਹਰਾ ॥

Dohra