ਛੋਰ ਕੈ ਚੀਲ ਕੋ ਰੂਪ ਦਯੋ ਤ੍ਰੀਆ ਕੋ ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਬਨਾਯੋ ॥

Sie verließ dort den Körper des Geiers und nahm ihre eigene wunderschöne Gestalt einer Frau an, nachdem sie Pradyumna von ihrer Schulter abgesetzt hatte, ließ sie ihn gelbe Kleider tragen.

ਵਾਹਿ ਉਤਾਰ ਕੈ ਕੰਧਹਿ ਤੇ ਤਿਹ ਕੰਧਿ ਪਟੰਬਰ ਪੀਤ ਧਰਾਯੋ ॥

Sie verließ dort den Körper des Geiers und nahm ihre eigene wunderschöne Gestalt einer Frau an, nachdem sie Pradyumna von ihrer Schulter abgesetzt hatte, ließ sie ihn gelbe Kleider tragen.

ਸੋਰਹ ਹਜਾਰ ਤ੍ਰੀਆ ਸਭ ਥੀ ਜਹਿ ਠਾਢਿ ਤਿਨੈ ਇਹ ਰੂਪ ਦਿਖਾਯੋ ॥

Sechzehntausend Frauen sahen Pradyumna dort und dachten vorsichtig, dass vielleicht Krishna selbst gekommen war.

ਸੁ ਸੁਕਚੀ ਚਿਤ ਬੀਚ ਸਭੈ ਇਹ ਭਾਤਿ ਲਖਿਯੋ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਆਯੋ ॥੨੦੩੨॥

Sechzehntausend Frauen sahen Pradyumna dort und dachten vorsichtig, dass vielleicht Krishna selbst gekommen war.

ਸਵੈਯਾ ॥

SWAYYA

ਤਾਹਿ ਨਿਹਾਰਿ ਕੈ ਸ੍ਯਾਮ ਸੀ ਮੂਰਤਿ ਤ੍ਰੀਅ ਸਭੈ ਮਨ ਮੈ ਸੁਕਚਾਹੀ ॥

Als sie die Ähnlichkeit mit Krishna in Pradyumna sahen, sagten die Frauen in ihrer Schüchternheit, dass Krishna eine andere Jungfrau geheiratet und mitgebracht habe.

ਲਿਆਯੋ ਹੈ ਆਨਿ ਬਧੂ ਕੋਊ ਬ੍ਯਾਹਿ ਕਹੈ ਸਖੀ ਕੀ ਸੁ ਸਖੀ ਗਹਿ ਬਾਹੀ ॥

Als sie die Ähnlichkeit mit Krishna in Pradyumna sahen, sagten die Frauen in ihrer Schüchternheit, dass Krishna eine andere Jungfrau geheiratet und mitgebracht habe.

ਏਕ ਨਿਹਾਰਿ ਕਹੈ ਤਿਹ ਕੈ ਉਰਿ ਓਰਿ ਬਿਚਾਰ ਭਲੇ ਮਨ ਮਾਹੀ ॥

Eine Frau, die ihn ansah, sagte in ihrem Herzen: „Alle anderen Zeichen an seinem Körper ähneln Krishna, aber es gibt keine Markierung des Fußes des Weisen Bhrigu auf seiner Brust.“

ਲਛਨ ਅਉਰ ਸਭੈ ਹਰਿ ਕੇ ਇਹ ਏਕ ਲਤਾ ਭ੍ਰਿਗੁ ਕੀ ਉਰਿ ਨਾਹੀ ॥੨੦੩੩॥

Als Rukmani Pradyumna sah, füllten sich ihre Brüste mit Milch.

ਪੇਖਤ ਤਾਹਿ ਰੁਕਮਨਿ ਕੇ ਸੁ ਪਯੋਧਰ ਵਾ ਪਯ ਸੋ ਭਰਿ ਆਏ ॥

Als Rukmani Pradyumna sah, füllten sich ihre Brüste mit Milch.

ਮੋਹੁ ਬਢਿਯੋ ਅਤਿ ਹੀ ਚਿਤ ਮੈ ਕਰੁਨਾ ਰਸੁ ਸੋ ਢੁਰਿ ਬੈਨ ਸੁਨਾਏ ॥

„O Freundin! Mein Sohn war ihm ähnlich, o Herr! Gib mir meinen Sohn zurück.

ਐਸੇ ਸਖੀ ਕਹਿਓ ਮੋ ਸੁਤ ਥੋ ਪ੍ਰਭ ਦੈ ਹਮ ਕੋ ਹਮ ਤੇ ਜੁ ਛਿਨਾਏ ॥

„O Freundin! Mein Sohn war ihm ähnlich, o Herr! Gib mir meinen Sohn zurück.

ਯੌ ਕਹਿ ਸਾਸ ਉਸਾਸ ਲਯੋ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਦੋਊ ਨੈਨ ਬਹਾਏ ॥੨੦੩੪॥

Krishna kam von dieser Seite und alle begannen ihn anzustarren.

ਇਤਿ ਤੇ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਆਇ ਗਯੋ ਇਹ ਮੂਰਤਿ ਓਰਿ ਰਹੇ ਟਕ ਲਾਈ ॥

Krishna kam von dieser Seite und alle begannen ihn anzustarren.

ਤਉ ਹੀ ਲਉ ਨਾਰਦ ਆਇ ਗਯੋ ਬਿਰਥਾ ਸਭ ਹੀ ਤਿਨਿ ਭਾਖਿ ਸੁਨਾਈ ॥

Er sagte: „O Krishna! Er ist dein Sohn“, als er dies hörte, wurden Freudenlieder in der ganzen Stadt gesungen.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਪੂਤ ਤਿਹਾਰੋ ਈ ਹੈ ਇਹ ਯੌ ਸੁਨਿ ਕੈ ਪੁਰ ਬਾਜੀ ਬਧਾਈ ॥

Es schien, dass Krishna einen Ozean des Glücks erlangt hatte.

ਭਾਗਨ ਕੀ ਨਿਧਿ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਜਦੁਬੀਰ ਮਨੋ ਇਹ ਦਿਵਸਹਿ ਪਾਈ ॥੨੦੩੫॥

Ende der Beschreibung von Pradumna, der Krishna nach der Tötung des Dämons Shambar in Krishnavatara im Bachittar Natak trifft, basierend auf dem Dasam Skandh.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਦਸਮ ਸਕੰਧੇ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਪਰਦੁਮਨ ਸੰਬਰ ਦੈਤ ਬਧ ਕੈ ਰੁਕਮਿਨਿ ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਕੋ ਆਈ ਮਿਲਤ ਭਏ ॥

Nun beginnt die Beschreibung der Mitnahme des Juwels durch Satrajit von Surya und der Tötung von Jamwant.

ਅਥ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਸੂਰਜ ਤੇ ਮਨਿ ਲਿਆਏ ਜਾਮਵੰਤ ਬਧ ਕਥਨੰ ॥

DOHRA

ਦੋਹਰਾ ॥

DOHRA ॥

ਇਤ ਸੂਰਜ ਸੇਵਾ ਕਰੀ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਬਲਵਾਨ ॥

Der mächtige Satrajit (ein Yadava) diente dem Gott Surya, und er schenkte ihm das Juwel, das so hell wie er selbst war.

ਰਵਿ ਤਿਹ ਕੋ ਤਬ ਮਨਿ ਦਈ ਉਜਲ ਆਪ ਸਮਾਨ ॥੨੦੩੬॥

SWAYYA

ਸਵੈਯਾ ॥

Satrajit nahm das Juwel von Surya und kam nach Hause.

ਲੈ ਮਨਿ ਸੂਰਜ ਤੇ ਅਰਿ ਜੀਤ ਜੁ ਤਾ ਦਿਨ ਆਪਨੇ ਧਾਮਹਿ ਆਯੋ ॥

Und er hatte Surya nach äußerst treuer Dienstleistung erfreut.

ਜੋ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਕਰਿ ਸੇਵ ਘਨੋ ਰਵਿ ਕੋ ਚਿਤ ਤਾ ਰਿਝਵਾਯੋ ॥

Nun vollzog er viele strenge Selbstkasteiungen und sang die Loblieder des Herrn.

ਅਉ ਕਰਿ ਕੈ ਤਪਸ੍ਯਾ ਅਤਿ ਹੀ ਤਿਹ ਕੀ ਹਿਤ ਸੋ ਤਿਹ ਕਉ ਜਬ ਗਾਯੋ ॥

Als die Bürger ihn in diesem Zustand sahen, gaben sie Krishna eine Beschreibung von ihm.

ਸੋ ਸੁਨਿ ਕੈ ਸੁ ਬ੍ਰਿਥਾ ਪੁਰ ਲੋਗਨ ਯੌ ਜਦੁਬੀਰ ਪੈ ਜਾਇ ਸੁਨਾਯੋ ॥੨੦੩੭॥

Sprache Krishnas:

ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਬਾਚ ॥

SWAYYA

ਸਵੈਯਾ ॥

Krishna rief Satrajit und sagte zu ihm: „Das Reichtum des Juwels, das du von Surya erhalten hast, gib es dem König.“

ਕਾਨ੍ਰਹ ਬੁਲਾਇ ਅਰੰਜਿਤ ਕਉ ਹਸਿ ਕੈ ਮੁਖ ਤੇ ਇਹ ਆਇਸ ਦੀਨੋ ॥

Es gab einen Blitz in seinem Geist und er tat nicht, wie Krishna es wünschte.

ਭੂਪ ਕਉ ਦੈ ਤੁ ਕਹਿਓ ਅਬ ਹੀ ਰਵਿ ਤੇ ਜੁ ਰਿਝਾਇ ਕੈ ਤੈ ਧਨੁ ਲੀਨੋ ॥

Er saß schweigend da und gab auch keine Antwort auf Krishnas Worte.

ਜੋ ਚਹਿ ਕੈ ਚਿਤ ਮੈ ਚਪਲਾ ਦੁਤਿ ਯਾਹਿ ਕਹਿਯੋ ਇਨ ਨੈਕੁ ਨ ਕੀਨੋ ॥

Der Herr sprach die besagten Worte und saß schweigend da, aber sein Bruder ging zur Jagd in den Wald.

ਮੋਨ ਹੀ ਠਾਨ ਕੇ ਬੈਠਿ ਰਹਿਯੋ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਕੋ ਉਤਰੁ ਨੈਕੁ ਨ ਦੀਨੋ ॥੨੦੩੮॥

Er trug das Juwel auf dem Kopf und es schien, als wäre eine zweite Sonne aufgegangen.

ਪ੍ਰਭ ਯੌ ਬਤੀਆ ਕਹਿ ਬੈਠਿ ਰਹਿਯੋ ਤਿਹ ਭ੍ਰਾਤ ਅਖੇਟ ਕੇ ਕਾਜ ਪਧਾਰਿਯੋ ॥

Als er in den Wald ging, sah er dort einen Löwen.

ਬਾਧ ਭਲੇ ਮਨਿ ਕਉ ਸਿਰ ਪੈ ਸਭ ਹੂੰ ਜਨ ਦੂਸਰ ਭਾਨੁ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥

Er feuerte mehrere Pfeile nacheinander auf den Löwen ab.

ਕਾਨਨ ਕੇ ਜਬ ਬੀਚ ਗਯੋ ਮ੍ਰਿਗਰਾਜ ਬਡੋ ਇਕ ਯਾਹਿ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥

CHAUPAI

ਤਾਨ ਕੈ ਬਾਨ ਚਲਾਵਤ ਭਯੋ ਸਰ ਵਾ ਸਹਿ ਕੈ ਇਹ ਕੋ ਫਿਰਿ ਮਾਰਿਯੋ ॥੨੦੩੯॥

Dort schoss er Pfeil um Pfeil auf den Löwen.2039.

ਚੌਪਈ ॥

Als der Pfeil auf den Kopf des Löwen geschossen wurde, behielt der Löwe seine Kraft.

ਜਬ ਤਿਨਿ ਕੇ ਹਰਿ ਕੇ ਸਰਿ ਮਾਰਿਯੋ ॥

(leer)

ਤਬ ਕੇ ਹਰਿ ਪੁਰਖਤ ਸੰਭਾਰਿਯੋ ॥

Er gab einen Schlag und ließ seinen Turban zusammen mit dem Juwel fallen.

ਏਕ ਚਪੇਟ ਚਉਕਿ ਤਿਹ ਮਾਰੀ ॥

DOHRA

ਮਨਿ ਸਮੇਤ ਲਈ ਪਾਗ ਉਤਾਰੀ ॥੨੦੪੦॥

Er gab ihm einen Schlag und riss ihm samt dem Juwel die Turbanbinde herunter.2040.

ਦੋਹਰਾ ॥

Nachdem er ihn getötet und seinen Turban und sein Juwel genommen hatte, ging der Löwe in den Wald, wo er einen großen Bären sah.

ਤਿਹ ਬਧ ਕੈ ਮਨਿ ਪਾਗ ਲੈ ਸਿੰਘ ਧਸਿਯੋ ਬਨਿ ਜਾਇ ॥

SWAYYA

ਭਾਲਕ ਏਕ ਬਡੋ ਹੁਤੋ ਤਿਹਿ ਹੇਰਿਓ ਮਿਰਗਰਾਇ ॥੨੦੪੧॥

Als der Bär die Helligkeit des Juwels sah, dachte er, dass der Löwe eine Frucht brachte.

ਸਵੈਯਾ ॥

Er überlegte, dass er hungrig sei, und stürzte sich deshalb darauf, die Frucht zu fressen.

ਭਾਲਕ ਦੇਖਿ ਮਨੀ ਦੁਤਿ ਕਉ ਸੁ ਲਖਿਯੋ ਕੋਊ ਕੇਹਰਿ ਲੈ ਫਲੁ ਆਯੋ ॥

Als der Bär das Juwel sah, dachte er, der Löwe bringe eine Frucht.

ਯਾ ਫਲ ਕਉ ਅਬ ਭਛ ਕਰੋ ਸੁ ਛੁਧਾਤਰੁ ਹ੍ਵੈ ਤਹ ਭਛਨ ਧਾਯੋ ॥

Er überlegte, dass er hungrig sei und diese Frucht fressen würde.