ਕਾ ਕੇ ਕਹੇ ਹਮ ਸੋ ਹਰਿ ਜੂ ਸਮੁਹਾਇ ਭਯੋ ਨ ਫਿਰਿਓ ਰਨ ਹੇਰੇ ॥

O Krishna! Wer hat dich angestiftet, mit mir zu kämpfen? Und du weichst nicht vom Schlachtfeld zurück.

ਮਾਰੋ ਕਹਾ ਅਬ ਤੋ ਕਹੁ ਹਉ ਕਰੁਨਾ ਅਤਿ ਹੀ ਜੀਯ ਆਵਤ ਮੇਰੇ ॥

Warum sollte ich dich töten? Die Barmherzigkeit ist in meinem Herzen erwacht.

ਤੋ ਕਉ ਮਰਿਓ ਸੁਨਿ ਕੈ ਛਿਨ ਮੈ ਮਰਿ ਜੈ ਹੈ ਸਖਾ ਹਰਿ ਜੇਤਕ ਤੇਰੇ ॥੧੬੪੭॥

„Wenn ich höre, dass du gestorben bist, werden all deine Freunde augenblicklich sterben.“ 1647.

ਹਰਿ ਇਉ ਸੁਨਿ ਕੈ ਧਨੁ ਬਾਨ ਲਯੋ ਰਿਸਿ ਕੈ ਖੜਗੇਸ ਕੇ ਸਾਮੁਹੇ ਧਾਯੋ ॥

Als Krishna dies hörte, nahm er seinen Bogen und stürmte zornig auf Kharag Singh zu.

ਆਵਤ ਹੀ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਘਟਿਕਾ ਜੁਗ ਬਾਨਨ ਜੁਧੁ ਮਚਾਯੋ ॥

Der Dichter sagt, dass sie zwei Ghari (eine sehr kurze Zeit) lang Krieg führten.

ਸ੍ਯਾਮ ਗਿਰਾਵਤ ਭਯੋ ਨ੍ਰਿਪ ਕਉ ਨ੍ਰਿਪ ਹੂੰ ਰਥ ਤੇ ਹਰਿ ਭੂਮਿ ਗਿਰਾਯੋ ॥

Manchmal fiel Krishna vom Wagen, manchmal der König.

ਕਉਤਕ ਹੇਰਿ ਸਰਾਹਤ ਭੇ ਭਟ ਸ੍ਰੀ ਹਰਿ ਕੋ ਨ੍ਰਿਪ ਕੋ ਜਸੁ ਗਾਯੋ ॥੧੬੪੮॥

Als die Minnesänger dieses Schauspiel sahen, begannen sie, den König und Krishna zu preisen. 1648.

ਇਤਿ ਸ੍ਯਾਮ ਚਢਿਯੋ ਰਥ ਆਪਨ ਪੈ ਰਥ ਪੈ ਉਤ ਸ੍ਰੀ ਖੜਗੇਸ ਚਢਿਓ ॥

Auf dieser Seite bestieg Krishna seinen Wagen, und auf der anderen Seite bestieg König Kharag Singh sein Fahrzeug.

ਅਤਿ ਕੋਪ ਬਢਾਇ ਮਹਾ ਚਿਤ ਮੈ ਤਿਹ ਮਯਾਨਹੁ ਤੇ ਕਰਵਾਰ ਕਢਿਓ ॥

Der König zog voller Zorn sein Schwert aus der Scheide.

ਸੁ ਘਨੋ ਦਲ ਪੰਡੁ ਕੇ ਪੁਤ੍ਰਨ ਕੋ ਰਿਸਿ ਤੇਜ ਕੀ ਪਾਵਕ ਸੰਗ ਡਢਿਓ ॥

Die Armee der Pandavas entflammte ebenfalls vor Zorn.

ਧੁਨਿ ਬੇਦ ਕੀ ਅਸਤ੍ਰਨਿ ਸਸਤ੍ਰਨਿ ਕੀ ਬਿਧਿ ਮਾਨਹੁ ਪਾਰਥ ਸਾਥ ਪਢਿਓ ॥੧੬੪੯॥

Das Geräusch der Waffen und Waffen schien die Rezitation vedischer Mantras zu sein. 1649.

ਸ੍ਰੀ ਦੁਰਜੋਧਨ ਕੇ ਦਲ ਕੋ ਲਖਿ ਭੂਪ ਤਬੈ ਅਤਿ ਬਾਨ ਚਲਾਏ ॥

Als der König die Armee von Duryodhana sah, schoss er viele Pfeile.

ਬਾਕੇ ਕੀਏ ਬਿਰਥੀ ਤਹ ਬੀਰ ਘਨੇ ਤਬ ਹੀ ਜਮ ਧਾਮਿ ਪਠਾਏ ॥

Er beraubte viele Krieger ihrer Wagen und schickte sie in das Reich von Yama.

ਭੀਖਮ ਦ੍ਰਉਣ ਤੇ ਆਦਿਕ ਸੂਰ ਭਜੇ ਰਣ ਮੈ ਨ ਕੋਊ ਠਹਰਾਏ ॥

Die Krieger wie Bhishma und Drona flohen vom Schlachtfeld.

ਜੀਤ ਕੀ ਆਸ ਤਜੀ ਬਹੁਰੋ ਖੜਗੇਸ ਕੇ ਸਾਮੁਹੇ ਨਾਹਿਨ ਆਏ ॥੧੬੫੦॥

Sie gaben jede Hoffnung auf Sieg auf und wagten es nicht, wieder vor Kharag Singh zu erscheinen. 1650.

ਦੋਹਰਾ ॥

DOHRA

ਦ੍ਰਉਣਜ ਭਾਨੁਜ ਕ੍ਰਿਪਾ ਭਜਿ ਗਏ ਨ ਬਾਧੀ ਧੀਰ ॥

Der Sohn von Drona, der Sohn von Surya und Kripacharya flohen ohne Ausdauer. Bhurshrva und Duryodhana flohen ebenfalls angesichts der schrecklichen Schlacht. 1651.

ਭੂਰਸ੍ਰਵਾ ਕੁਰਰਾਜ ਸਬ ਟਰੇ ਲਖੀ ਰਨ ਭੀਰ ॥੧੬੫੧॥

SWAYYA

ਸਵੈਯਾ ॥

Als Yudhishtar alle fliehen sah, sagte er zu Krishna:

ਭਾਜੇ ਸਬੈ ਲਖਿ ਕੈ ਸੁ ਜੁਧਿਸਟਰਿ ਸ੍ਰੀਪਤਿ ਕੇ ਤਟਿ ਐਸੇ ਉਚਾਰਿਓ ॥

„Dieser König ist sehr mächtig und weicht vor niemandem zurück.

ਭੂਪ ਬਡੋ ਬਲਵੰਤ ਕ੍ਰਿਪਾਨਿਧਿ ਕਾਹੂੰ ਤੇ ਪੈਗ ਟਰਿਓ ਨਹੀ ਟਾਰਿਓ ॥

Wir haben einen schrecklichen Krieg mit ihm geführt, mit Karan, Bhisham, Drone, Kripacharya, Arjuna, Bhima usw. Aber er wich nicht einmal geringfügig vom Krieg ab, und wir alle mussten uns ergeben. 1652.

ਭਾਨੁਜ ਭੀਖਮ ਦ੍ਰਉਣ ਕ੍ਰਿਪਾ ਹਮ ਪਾਰਥ ਭੀਮ ਘਨੋ ਰਨ ਪਾਰਿਓ ॥

„Bhisham, Karan, Duryodhana, Bhim usw. führten einen hartnäckigen Kampf, und Balram, Kratvarma, Satyak usw. wurden ebenfalls sehr wütend in ihren Herzen.

ਸੋ ਨਹਿ ਨੈਕੁ ਟਰੈ ਰਨ ਤੇ ਹਮ ਹੂੰ ਸਬ ਹੂੰ ਪ੍ਰਭ ਪਉਰਖ ਹਾਰਿਓ ॥੧੬੫੨॥

„Alle Krieger werden besiegt.

ਭੀਖਮ ਭਾਨੁਜ ਅਉ ਦੁਰਜੋਧਨ ਭੀਮ ਘਨੋ ਹਠਿ ਜੁਧ ਮਚਾਯੋ ॥

Oh Herr! Was hast du jetzt vor? Alle Krieger fliehen, und wir haben keine Kontrolle mehr über sie.“ 1653.

ਸ੍ਰੀ ਮੁਸਲੀ ਬਰਮਾਕ੍ਰਿਤ ਸਾਤਕਿ ਕੋਪ ਘਨੋ ਚਿਤ ਮਾਝ ਬਢਾਯੋ ॥

Alle Ganas von Rudra usw. und alle anderen dort anwesenden Götter fielen gemeinsam über König Kharag Singh her.

ਹਾਰ ਰਹੇ ਰਨਧੀਰ ਸਬੈ ਅਬ ਕਾ ਪ੍ਰਭ ਜੂ ਤੁਮਰੇ ਮਨ ਆਯੋ ॥

Als dieser mächtige Krieger sie alle kommen sah, forderte er sie alle heraus, indem er seinen Bogen spannte.

ਭਾਗਤ ਪੈਗੁ ਨ ਸੋ ਰਨ ਤੇ ਤਿਹ ਸੋ ਹਮਰੋ ਸੁ ਕਛੂ ਨ ਬਸਾਯੋ ॥੧੬੫੩॥

Einige von ihnen fielen verwundet zu Boden, andere flohen voller Angst vom Schlachtfeld.

ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਆਦਿ ਜਿਤੇ ਗਨ ਦੇਵ ਤਿਤੇ ਮਿਲਿ ਕੈ ਨ੍ਰਿਪ ਊਪਰ ਧਾਏ ॥

Die Krieger, die furchtlos kämpften, wurden schließlich vom König getötet. 1654.

ਤੇ ਸਬ ਆਵਤ ਦੇਖਿ ਬਲੀ ਧਨੁ ਤਾਨ ਕੈ ਬਾਨ ਹਕਾਰਿ ਲਗਾਏ ॥

Nachdem er über Surya, Kuber, Garuda usw. triumphiert hatte, verwundete der König Ganesh und machte ihn bewusstlos.

ਏਕ ਗਿਰੇ ਤਹ ਘਾਇਲ ਹ੍ਵੈ ਇਕ ਤ੍ਰਾਸ ਭਰੇ ਤਜਿ ਜੁਧ ਪਰਾਏ ॥

Als Ganesh auf dem Boden liegen sah, flohen Varuna, Surya und Chandrama.

ਏਕ ਲਰੇ ਨ ਡਰੇ ਬਲਵਾਨ ਨਿਦਾਨ ਸੋਊ ਨ੍ਰਿਪ ਮਾਰਿ ਗਿਰਾਏ ॥੧੬੫੪॥

Der Held Shiva zog sich ebenfalls zurück und wagte es nicht, vor dem König zu erscheinen.

ਜੀਤਿ ਸੁਰੇਸ ਧਨੇਸ ਖਗੇਸ ਗਨੇਸ ਕੋ ਘਾਇਲ ਕੈ ਮੁਰਛਾਯੋ ॥

Wer auch immer sich dem König entgegenstellte, wurde von ihm zornig mit einem Schlag seiner Hand zu Boden geworfen. 1655.

ਭੂਮਿ ਪਰਿਯੋ ਬਿਸੰਭਾਰਿ ਨਿਹਾਰਿ ਜਲੇਸ ਦਿਨੇਸ ਨਿਸੇਸ ਪਰਾਯੋ ॥

DOHRA

ਬੀਰ ਮਹੇਸ ਤੇ ਆਦਿਕ ਭਾਜ ਗਏ ਇਹ ਸਾਮੁਹੇ ਏਕ ਨ ਆਯੋ ॥

Brahma sagte zu Krishna: „Du bist der Meister des Dharma.

ਕੋਪ ਕ੍ਰਿਪਾਨਿਧਿ ਆਵਤ ਜੋ ਸੁ ਚਪੇਟ ਸੋ ਮਾਰ ਕੈ ਭੂਮਿ ਗਿਰਾਯੋ ॥੧੬੫੫॥

Und zur gleichen Zeit sagte Shiva lächelnd zu Brahma: 1656.

ਦੋਹਰਾ ॥

SWAYYA

ਸ੍ਰੀ ਹਰਿ ਸਿਉ ਹਰਿ ਏ ਕਹੀ ਬਾਤ ਧਰਮ ਕੇ ਤਾਤ ॥

„Viele mächtige Krieger wie wir haben heldenhaft mit dem König gekämpft, aber keiner konnte ihn töten.

ਤਿਹੀ ਸਮੈ ਸਿਵ ਜੂ ਕਹਿਯੋ ਬ੍ਰਹਮੇ ਸਿਉ ਮੁਸਕਾਤ ॥੧੬੫੬॥

Dann sagte Shiva weiter zu Brahma:

ਸਵੈਯਾ ॥

„Indra, Yama und wir alle haben einen schrecklichen Krieg mit dem König geführt.

ਆਪਨ ਸੋ ਸਬ ਹੀ ਭਟ ਜੂਝਿ ਰਹੈ ਕਰ ਕੈ ਨ ਮਰੈ ਨ੍ਰਿਪ ਮਾਰਿਓ ॥

Die Armee der vierzehn Welten wurde gefürchtet, aber die Macht des Königs ließ nicht einmal geringfügig nach.“ 1657.

ਤਉ ਚਤੁਰਾਨਨ ਸਿਉ ਸਿਵ ਜੂ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰਿਓ ॥

DOHRA

ਸਕ੍ਰ ਜਮਾਦਿਕ ਬੀਰ ਜਿਤੇ ਹਮ ਹੂੰ ਇਨ ਸੋ ਅਤਿ ਹੀ ਰਨ ਪਾਰਿਓ ॥

Indra, Yama und alle anderen haben mit dem König einen furchtbaren Krieg geführt.

ਏ ਤੋ ਨਹੀ ਬਲ ਹਾਰਤ ਰੰਚਕ ਚਉਦਹੂੰ ਲੋਕਨਿ ਕੋ ਦਲੁ ਹਾਰਿਓ ॥੧੬੫੭॥

Auf dieser Seite berieten sich Brahma und Shiva, und auf der anderen Seite ging die Sonne unter, der Mond ging auf und die Nacht brach herein. 1658.

ਦੋਹਰਾ ॥

CHAUPAI

ਦੋਊ ਕਰਤ ਬਿਚਾਰ ਇਤ ਪੰਕਜ ਪੂਤ ਤ੍ਰਿਨੈਨ ॥

(leer)

ਉਤ ਰਵਿ ਅਸਤਾਚਲਿ ਗਯੋ ਸਸਿ ਪ੍ਰਗਟਿਯੋ ਭਈ ਰੈਨ ॥੧੬੫੮॥

Auf dieser Seite hielten Brahma und Shiva Rat, und auf jener Seite ging die Sonne unter, der Mond erschien und die Nacht brach herein.1658.

ਚੌਪਈ ॥

CHAUPAI

ਦੋਊ ਦਲ ਅਤਿ ਹੀ ਅਕੁਲਾਨੇ ॥

(leer)