ਉਹ ਕੋ ਬਹੁ ਅਸਤ੍ਰ ਸਹੈ ਤਨ ਮੈ ਅਪਨੇ ਉਹਿ ਊਪਰ ਸਸਤ੍ਰ ਕਰੈ ॥

Krishna rief laut in seine Armee: „Wer ist dieser Krieger, der gegen den Feind kämpfen wird? Wer wird die Schläge seiner Waffen ertragen und ihm mit seinen Waffen Schläge zufügen?“

ਨਿਜ ਪਾਨ ਮੈ ਪਾਨ ਧਰੇ ਘਨ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁ ਕੋਇ ਨ ਬੀਰਨ ਲਾਜ ਧਰੈ ॥

Nij paan mai paan dhare ghan shyaam su koi na beeran laaj dhare ||

ਰਨ ਮੈ ਜਸ ਕੋ ਸੋਊ ਟੀਕੋ ਲਹੈ ਸਮਰੇਸ ਕੇ ਜੁਧ ਤੇ ਨਾਹਿ ਟਰੈ ॥੧੨੯੦॥

Krishna hielt das Betelblatt in seiner Hand, damit ein Krieger diese Verantwortung übernehmen möge, aber keiner der Krieger dachte an seine Ehre und seinen Brauch. Das Stirnzeichen der Zustimmung wird nur dem zuteil, der im Kampf nicht davonläuft.

ਦੋਹਰਾ ॥

DOHRA

ਬਹੁਤੁ ਜੁਧੁ ਸੁਭਟਨਿ ਕਰਿਯੋ ਕਹਾ ਕਰੈ ਬਲਵਾਨ ॥

Bahut judh subhatan kariyo kaha karai balvaan ||

ਆਹਵ ਸਿੰਘ ਬਲੀ ਹੁਤੋ ਮਾਗ ਲੀਏ ਤਿਹ ਪਾਨ ॥੧੨੯੧॥

Viele Krieger haben viel gekämpft, und der mächtige Ahav Singh bat um dieses Betelblatt.1291.

ਕਬਿਯੋ ਬਾਚ ਦੋਹਰਾ ॥

Worte des Dichters: DOHRA

ਕੋਊ ਪ੍ਰਸਨ ਇਹ ਠਾ ਕਰੈ ਕਿਉ ਨ ਲਰੈ ਬ੍ਰਿਜ ਰਾਜ ॥

Kou prasann ih thaa karai kiu na larai Brij raaj ||

ਯਹ ਉਤਰ ਹੈ ਤਾਹਿ ਕੋ ਕਉਤੁਕ ਦੇਖਨ ਕਾਜ ॥੧੨੯੨॥

Die Antwort ist – Er tut dies nur, um das Spiel selbst zu sehen.1292.

ਸਵੈਯਾ ॥

SWAYYA

ਆਹਵ ਸਿੰਘ ਬਲੀ ਹਰਿ ਕੋ ਭਟ ਸੋ ਤਿਹ ਉਪਰ ਕੋਪ ਕੈ ਧਾਯੋ ॥

Ahav Singh, der Krieger Krishnas, stürzte in seinem Zorn auf Samar Singh und

ਸੰਘਰ ਸਿੰਘ ਹਠੀ ਹਠਿ ਸਿਉ ਨ ਹਟਿਯੋ ਸੁ ਤਹਾ ਅਤਿ ਜੁਧੁ ਮਚਾਯੋ ॥

Auf der anderen Seite war Samar Singh sehr beharrlich, er leistete ebenfalls einen schrecklichen Kampf

ਆਹਵ ਸਿੰਘ ਕੋ ਸੰਘਰ ਸਿੰਘ ਮਹਾ ਅਸਿ ਲੈ ਸਿਰ ਕਾਟਿ ਗਿਰਾਯੋ ॥

Mit seinem schweren Dolch zerhackte Samar Singh Ahav Singh und warf ihn zu Boden

ਐਸੇ ਪਰਿਯੋ ਧਰਿ ਪੈ ਧਰ ਮਾਨਹੁ ਬਜ੍ਰ ਪਰਿਯੋ ਭੂਅ ਕੰਪੁ ਜਨਾਯੋ ॥੧੨੯੩॥

Sein Rumpf fiel wie ein Vajra auf den Boden, was die Erde erzittern ließ.1293.

ਕਬਿਤੁ ॥

KABIT

ਭੂਪ ਅਨਰੁਧ ਸਿੰਘ ਠਾਢੋ ਹੁਤੋ ਸ੍ਯਾਮ ਤੀਰ ਹਰਿ ਜੂ ਬਿਲੋਕ ਕੈ ਨਿਕਟਿ ਬੋਲਿ ਲਯੋ ਹੈ ॥

König Aniruddh Singh stand in der Nähe Krishnas. Als Krishna ihn sah, rief er ihn zu sich

ਕੀਨੋ ਸਨਮਾਨ ਘਨ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹਿਯੋ ਜਾਹੁ ਤੁਮ ਰਥਹਿ ਧਵਾਇ ਚਲਿਯੋ ਰਨ ਮਾਝ ਗਯੋ ਹੈ ॥

Mit großem Respekt bat er ihn, zum Kampf zu gehen. Nach dem Befehl betrat er die Kampfarena

ਤੀਰ ਤਰਵਾਰਨ ਕੋ ਸੈਥੀ ਜਮਦਾਰਨ ਕੋ ਘਟਕਾ ਦੁਇ ਤਿਹੀ ਠਉਰ ਮਹਾ ਜੁਧੁ ਭਯੋ ਹੈ ॥

Ein heftiger Krieg wurde dort mit Pfeilen, Schwertern und Lanzen geführt

ਜੈਸੇ ਸਿੰਘ ਮ੍ਰਿਗ ਕੋ ਸਿਚਾਨੋ ਜੈਸੇ ਚਿਰੀਆ ਕੋ ਤੈਸੇ ਹਰਿ ਬੀਰ ਕੋ ਸਮਰ ਸਿੰਘ ਹਯੋ ਹੈ ॥੧੨੯੪॥

So wie ein Löwe ein Reh tötet oder ein Falke einen Spatz, so wurde dieser Krieger Krishnas von Samar Singh getötet.1294.

ਜੈਸੇ ਕੋਊ ਅਉਖਦਿ ਕੇ ਬਲ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਦੂਰ ਕਰੇ ਸਤਿ ਬੈਦ ਰੋਗ ਸੰਨਿਪਾਤ ਕੋ ॥

Jaise kou aukhad ke bal kavi shyaam kahai door kare sat baid rog sannipaat ko ||

ਜੈਸੇ ਕੋਊ ਸੁਕਬਿ ਕੁਕਬਿ ਕੇ ਕਬਿਤ ਸੁਨਿ ਸਭਾ ਬੀਚ ਦੂਖਿ ਕਰਿ ਮਾਨਤ ਨ ਬਾਤ ਕੋ ॥

Der Dichter Shyam sagt, so wie jemand eine schwere Krankheit mit Hilfe von Medizin beseitigt oder ein guter Dichter bei der Anhörung eines Gedichts eines schlechten Dichters es in der Versammlung nicht schätzt,

ਜੈਸੇ ਸਿੰਘ ਨਾਗ ਕੋ ਹਨਤ ਜਲ ਆਗ ਕੋ ਅਮਲ ਸੁਰ ਰਾਗ ਕੋ ਸਚਿੰਤ ਨਰ ਗਾਤ ਕੋ ॥

So wie ein Löwe eine Schlange vernichtet und das Wasser das Feuer vernichtet oder berauschende Substanzen einen melodischen Hals zerstören,

ਤੈਸੇ ਤਤਕਾਲ ਹਰਿ ਬੀਰ ਮਾਰ ਡਾਰਿਯੋ ਜੈਸੇ ਲੋਭ ਹੂੰ ਤੇ ਮਹਾ ਗੁਨਿ ਨਾਸੈ ਤਮ ਪ੍ਰਾਤ ਕੋ ॥੧੨੯੫॥

Auf die gleiche Weise wurde auch dieser Krieger Krishnas von Samar Singh getötet, die Lebenskraft verließ seinen Körper, wie die Tugenden wegen der Gier davonrasen oder die Dunkelheit im Morgengrauen davonläuft.1295

ਬੀਰਭਦ੍ਰ ਸਿੰਘ ਬਾਸੁਦੇਵ ਸਿੰਘ ਬੀਰ ਸਿੰਘ ਬਲ ਸਿੰਘ ਕੋਪ ਕਰਿ ਅਰਿ ਸਮੁਹੇ ਭਏ ॥

Die Krieger namens Virbhadar Singh, Vasudev Singh, Vir Singh und Bal Singh stellten sich in ihrem Zorn dem Feind entgegen.