ਦੋਹਰਾ ॥

DOHRA

ਦੈ ਬਰੁ ਤਾ ਤ੍ਰੀਯ ਕੋ ਕ੍ਰਿਸਨ ਮੂੰਡ ਰਹੇ ਨਿਹੁਰਾਇ ॥

Krishna gewährte seiner Frau einen Segen und nickte mit dem Kopf, als er sich niederließ.

ਤਬ ਸੁਕ ਸੋ ਪੁਛਯੌ ਨ੍ਰਿਪੈ ਕਹੋ ਹਮੈ ਕਿਹ ਭਾਇ ॥੮੨੩॥

Da fragte König Parikshat Shuka: „O Weiser! Sage mir, warum tat Krishna dies?“ 823.

ਸੁਕ ਬਾਚ ਰਾਜਾ ਸੋ ॥

Shukas Antwort an den König:

ਸਵੈਯਾ ॥

SWAYYA

ਚਤੁਰਭੁਜ ਕੋ ਬਰੁ ਵਾਹਿ ਦਯੋ ਬਰੁ ਪਾਇ ਸੁਖੀ ਰਹੁ ਤਾਹਿ ਕਹੇ ॥

Der vierarmige Krishna segnete sie mit dem Segen des glücklichen Lebens.

ਹਰਿ ਬਾਕ ਕੇ ਹੋਵਤ ਪੈ ਤਿਨ ਹੂੰ ਅਮਰਾ ਪੁਰ ਕੇ ਫਲ ਹੈ ਸੁ ਲਹੇ ॥

Mit den Worten des Herrn werden die Früchte aller drei Welten erlangt.

ਬਹੁ ਦੈ ਕਰਿ ਲਜਿਤ ਹੋਤ ਬਡੇ ਇਮ ਲੋਕ ਏ ਨੀਤਿ ਬਿਖੈ ਹੈ ਕਹੇ ॥

Doch gemäß der Tradition wird der große Mann, nachdem er etwas gegeben hat, schüchtern, wenn er denkt, er habe nichts gegeben.

ਹਰਿ ਜਾਨਿ ਕਿ ਮੈ ਇਹ ਥੋਰੋ ਦਯੋ ਤਿਹ ਤੇ ਮੁੰਡੀਆ ਨਿਹੁਰਾਇ ਰਹੇ ॥੮੨੪॥

Krishna, wissend, dass er wenig gegeben hatte, bereute es und nickte mit dem Kopf. 824. Ende der Beschreibung von „Die Tötung des Waschers und die Gewährung des Segens an seine Frau“ in Bachittar Natak.

ਅਥ ਬਾਗਵਾਨ ਕੋ ਉਧਾਰ ॥

Nun beginnt die Beschreibung der Erlösung des Gärtners.

ਦੋਹਰਾ ॥

DOHRA

ਬਧ ਕੈ ਧੋਬੀ ਕੌ ਕ੍ਰਿਸਨ ਕਰਿ ਤਾ ਤ੍ਰੀਯ ਕੋ ਕਾਮ ॥

Nachdem er den Wascher getötet und seiner Frau einen Segen gewährt hatte, ließ Krishna den Wagen zum Palast des Königs fahren. 825.

ਰਥ ਧਵਾਇ ਤਬ ਹੀ ਚਲੇ ਨ੍ਰਿਪ ਕੇ ਸਾਮੁਹਿ ਧਾਮ ॥੮੨੫॥

SWAYYA

ਸਵੈਯਾ ॥

Der Gärtner war der Erste, der Krishna traf, und er schmückte ihn mit einer Girlande.

ਆਗੇ ਤੇ ਸ੍ਯਾਮ ਮਿਲਿਯੋ ਬਾਗਵਾਨ ਸੁ ਹਾਰ ਗਰੇ ਹਰਿ ਕੇ ਤਿਨਿ ਡਾਰਿਯੋ ॥

Er fiel Krishna viele Male zu Füßen und lud ihn ein, um ihm eine Mahlzeit zu servieren.

ਪਾਇ ਪਰਿਯੋ ਹਰਿ ਕੇ ਬਹੁ ਬਾਰਨ ਭੋਜਨ ਧਾਮ ਲਿਜਾਇ ਜਿਵਾਰਿਯੋ ॥

Krishna war ihm wohlgesonnen und bat ihn, sich einen Segen zu wünschen.

ਤਾ ਕੋ ਪ੍ਰਸੰਨਿ ਕੈ ਮਾਗਤ ਭਯੋ ਬਰੁ ਸਾਧ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਕੋ ਜੀਯ ਧਾਰਿਯੋ ॥

Der Gärtner dachte in seinem Herzen daran, die Gesellschaft eines Heiligen zu erbitten. Krishna erkannte dies und gewährte ihm diesen Segen. 826.

ਜਾਨ ਲਈ ਜੀਯ ਕੀ ਘਨ ਸ੍ਯਾਮ ਤਬੈ ਬਰੁ ਵਾ ਉਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥੮੨੬॥

DOHRA

ਦੋਹਰਾ ॥

Doharaa ||

ਬਰੁ ਜਬ ਮਾਲੀ ਕਉ ਦਯੋ ਰੀਝਿ ਮਨੈ ਘਨ ਸ੍ਯਾਮ ॥

Nachdem Krishna im Herzen erfreut dem Gärtner den Segen gewährt hatte, ging er in die Stadt, um Kubja zu helfen. 827.

ਫਿਰਿ ਪੁਰ ਹਾਟਨ ਪੈ ਗਏ ਕਰਨ ਕੂਬਰੀ ਕਾਮ ॥੮੨੭॥

Ende der Beschreibung der Erlösung des Gärtners.

ਇਤਿ ਬਾਗਵਾਨ ਕੋ ਉਧਾਰ ਕੀਆ ॥

Ende der Beschreibung der Erlösung von Kubja.

ਅਥ ਕੁਬਜਾ ਕੋ ਉਧਾਰ ਕਰਨੰ ॥

SWAYYA

ਸਵੈਯਾ ॥

Savai-yaa ||