ਹੋ ਪਾਥਰ ਜਾਣੁ ਚਲਾਈਐ ਕਰ ਸੋ ਝਟਕਿ ਕੈ ॥੧੦੭॥

Als Kansa erfuhr, dass Putana in Gokul getötet worden war, sagte er zu Tranavrata: „Geh dorthin und töte Nandas Sohn, indem du ihn wie einen Stein mit einem Ruck zerquetschst.“107.

ਸਵੈਯਾ ॥

SWAYYA

ਕੰਸਹਿ ਕੈ ਤਸਲੀਮ ਚਲਿਯੋ ਹੈ ਤ੍ਰਿਣਾਵਰਤ ਸੀਘਰ ਦੈ ਗੋਕੁਲ ਆਯੋ ॥

Vor Kansa verneigend, eilte Tranavrata schnell nach Gokul.

ਬਉਡਰ ਕੋ ਤਬ ਰੂਪ ਧਰਿਯੋ ਧਰਨੀ ਪਰ ਕੈ ਬਲ ਪਉਨ ਬਹਾਯੋ ॥

Dann nahm er die Gestalt eines Staubsturms an und begann mit großer Kraft über die Erde zu wehen.

ਆਗਮ ਜਾਨ ਕੈ ਭਾਰੀ ਭਯੋ ਹਰਿ ਮਾਰਿ ਤਬੈ ਵਹ ਭੂਮਿ ਪਰਾਯੋ ॥

aagam dschann kai bhari bhajo har maar tabai vah bhoom parajo ||

ਪੂਰ ਭਏ ਦ੍ਰਿਗ ਮੂੰਦ ਕੈ ਲੋਕਨ ਲੈ ਹਰਿ ਕੋ ਨਭਿ ਕੇ ਮਗ ਧਾਯੋ ॥੧੦੮॥

Krishna wurde extrem schwer und als er mit ihm kollidierte, fiel Tranavrata auf die Erde. Doch als die Augen der Menschen vom Staub verdeckt und geschlossen waren, flog er mit Krishna in den Himmel.108.

ਜਉ ਹਰਿ ਜੀ ਨਭਿ ਬੀਚ ਗਯੋ ਕਰ ਤਉ ਅਪਨੇ ਬਲ ਕੋ ਤਨ ਚਟਾ ॥

Als Hari im Himmel war, begann seine Kraft durch Krishnas Schläge nachzulassen.

ਰੂਪ ਭਯਾਨਕ ਕੋ ਧਰਿ ਕੈ ਮਿਲਿ ਜੁਧ ਕਰਿਯੋ ਤਬ ਰਾਛਸ ਫਟਾ ॥

Krishna nahm eine furchterregende Gestalt an, kämpfte mit dem Dämon und verwundete ihn.

ਫੇਰਿ ਸੰਭਾਰ ਦਸੋ ਨਖ ਆਪਨੇ ਕੈ ਕੈ ਤੁਰਾ ਸਿਰ ਸਤ੍ਰ ਕੋ ਕਟਾ ॥

Dann, mit seinen eigenen Händen und seinen zehn Nägeln, schlug er dem Feind den Kopf ab.

ਰੁੰਡ ਗਿਰਿਯੋ ਜਨੁ ਪੇਡਿ ਗਿਰਿਯੋ ਇਮ ਮੁੰਡ ਪਰਿਯੋ ਜਨੁ ਡਾਰ ਤੇ ਖਟਾ ॥੧੦੯॥

Der Rumpf Tranavratas fiel wie ein Baum auf die Erde und sein Kopf fiel wie eine Zitrone, die von einem Ast fällt.109.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਤ੍ਰਿਣਾਵਰਤ ਬਧਹ ਸਮਾਪਤਮ ॥

Ende der Beschreibung der Tötung von Tranavrata im Krishna Avatara im Bachittar Natak.

ਸਵੈਯਾ ॥

SWAYYA

ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਿਨਾ ਜਨ ਗੋਕੁਲ ਕੇ ਬਹੁ ਆਜਿਜ ਹੋਇ ਇਕਤ੍ਰ ਢੂੰਡਾਯੋ ॥

Die Bewohner von Gokul fühlten sich ohne Krishna hilflos, sie versammelten sich und suchten nach ihm.

ਦੁਆਦਸ ਕੋਸ ਪੈ ਜਾਇ ਪਰਿਯੋ ਹੁਤੋ ਖੋਜਤ ਖੋਜਤ ਪੈ ਮਿਲਿ ਪਾਯੋ ॥

Während der Suche wurde er in einer Entfernung von zwölf Kos gefunden.

ਲਾਇ ਲੀਯੋ ਹੀਯ ਸੋ ਸਭ ਹੀ ਤਬ ਹੀ ਮਿਲਿ ਕੈ ਉਨ ਮੰਗਲ ਗਾਯੋ ॥

Alle umarmten ihn und sangen Freudenlieder.

ਤਾ ਛਬਿ ਕੋ ਜਸੁ ਉਚ ਮਹਾ ਕਬਿ ਨੇ ਮੁਖ ਤੇ ਇਮ ਭਾਖਿ ਸੁਨਾਯੋ ॥੧੧੦॥

Diese Szene hat der große Dichter wie folgt beschrieben:110.

ਦੈਤ ਕੋ ਰੂਪ ਭਯਾਨਕ ਦੇਖ ਕੈ ਗੋਪ ਸਭੌ ਮਨ ਮੈ ਡਰੁ ਕੀਆ ॥

Als die Gopas die furchterregende Gestalt des Dämons sahen, fürchteten sie sich im Herzen.

ਮਾਨਸ ਕੀ ਕਹ ਹੈ ਗਨਤੀ ਸੁਰ ਰਾਜਹਿ ਕੋ ਪਿਖਿ ਫਾਟਤ ਹੀਆ ॥

Was kann man von Menschen sagen, selbst Indra, der König der Götter, war voller Angst, als er den Körper des Dämons sah.

ਐਸੋ ਮਹਾ ਬਿਕਰਾਲ ਸਰੂਪ ਤਿਸੈ ਹਰਿ ਨੇ ਛਿਨ ਮੈ ਹਨਿ ਲੀਆ ॥

Krishna tötete diesen schrecklichen Dämon in einem Augenblick.

ਆਇ ਸੁਨਿਓ ਅਪੁਨੇ ਗ੍ਰਿਹ ਮੈ ਤਿਹ ਕੋ ਬਿਰਤਾਤ ਸਭੈ ਕਹਿ ਦੀਆ ॥੧੧੧॥

Dann kehrte er nach Hause zurück und alle Bewohner sprachen untereinander über dieses Ereignis.111.

ਦੈ ਬਹੁ ਬਿਪਨ ਕੋ ਤਬ ਦਾਨ ਸੁ ਖੇਲਤ ਹੈ ਸੁਤ ਸੋ ਫੁਨਿ ਮਾਈ ॥

dai bahu bipan ko tab dhaan su khelatt hai sut so phun maiee ||

ਅੰਗੁਲ ਕੈ ਮੁਖ ਸਾਮੁਹਿ ਹੋਤ ਹੀ ਲੇਤ ਭਲੇ ਹਰਿ ਜੀ ਮੁਸਕਾਈ ॥

Nachdem er den Brahmanen viele Almosen geschenkt hatte, spielt die Mutter Yashoda wieder mit ihrem Kind Krishna, der, die Finger an den Lippen, allmählich sanft lächelt.

ਆਨੰਦ ਹੋਤ ਮਹਾ ਜਸੁਦਾ ਮਨਿ ਅਉਰ ਕਹਾ ਕਹੋ ਤੋਹਿ ਬਡਾਈ ॥

Die Mutter Yashoda empfindet große Freude und ihr Glück kann nicht beschrieben werden.

ਤਾ ਛਬਿ ਕੀ ਉਪਮਾ ਅਤਿ ਪੈ ਕਬਿ ਕੇ ਮਨ ਮੈ ਤਨ ਤੇ ਅਤਿ ਭਾਈ ॥੧੧੨॥

Diese Szene gefiel dem Dichter außerordentlich gut.112.