ਦਿਜ ਬਾਚ ॥

Der Brahmin sprach:

ਚੌਪਈ ॥

Chaupai:

ਤਬ ਦਿਜ ਅਧਿਕ ਕੋਪ ਹ੍ਵੈ ਗਯੋ ॥

Da erwachte der Brahmin voller Zorn.

ਭਰਭਰਾਇ ਠਾਢਾ ਉਠਿ ਭਯੋ ॥

Erschrocken erhob er sich.

ਅਬ ਮੈ ਇਹ ਰਾਜਾ ਪੈ ਜੈਹੌ ॥

Nun werde ich zum König gehen.

ਤਹੀ ਬਾਧਿ ਕਰਿ ਤੋਹਿ ਮੰਗੈ ਹੌ ॥੧੧੯॥

Dort werde ich dich gefesselt vorführen. 119.

ਕੁਅਰਿ ਬਾਚ ॥

Die Prinzessin sprach:

ਤਬ ਤਿਨ ਕੁਅਰਿ ਦਿਜਹਿ ਗਹਿ ਲਿਆ ॥

Da ergriff die Prinzessin den Brahmin.

ਡਾਰ ਨਦੀ ਕੇ ਭੀਤਰ ਦਿਯਾ ॥

Und warf ihn in den Fluss.

ਗੋਤਾ ਪਕਰਿ ਆਠ ਸੈ ਦੀਨਾ ॥

Sie nahm ihn beim Kopf und gab ihn den Achthundert.

ਤਾਹਿ ਪਵਿਤ੍ਰ ਭਲੀ ਬਿਧਿ ਕੀਨਾ ॥੧੨੦॥

Sie machte ihn auf vortreffliche Weise rein. 120.

ਕਹੀ ਕੁਅਰਿ ਪਿਤੁ ਪਹਿ ਮੈ ਜੈ ਹੌਂ ॥

Sprach die Prinzessin: Ich werde zu meinem Vater gehen.

ਤੈ ਮੁਹਿ ਡਾਰਾ ਹਾਥ ਬਤੈ ਹੌਂ ॥

Du hast mich fallen gelassen, ich sage es dir.

ਤੇਰੇ ਦੋਨੋ ਹਾਥ ਕਟਾਊਾਂ ॥

Ich werde dir beide Hände abhacken lassen.

ਤੌ ਰਾਜਾ ਕੀ ਸੁਤਾ ਕਹਾਊਾਂ ॥੧੨੧॥

Dann werde ich als Königstochter gelten. 121.

ਦਿਜ ਵਾਚ ॥

Der Brahmin sprach:

ਇਹ ਸੁਨਿ ਬਾਤ ਮਿਸ੍ਰ ਡਰ ਪਯੋ ॥

Als der Misra dies hörte, geriet er in Furcht.

ਲਾਗਤ ਪਾਇ ਕੁਅਰਿ ਕੇ ਭਯੋ ॥

Er fiel der Prinzessin zu Füßen.

ਸੋਊ ਕਰੋ ਜੁ ਮੋਹਿ ਉਚਾਰੋ ॥

Tue, was du mir sagst.

ਤੁਮ ਨਿਜੁ ਜਿਯ ਤੇ ਕੋਪ ਨਿਵਾਰੋ ॥੧੨੨॥

Beruhige deinen Zorn in deinem Herzen. 122.

ਕੁਅਰਿ ਬਾਚ ॥

Die Prinzessin sprach:

ਤੁਮ ਕਹਿਯਹੁ ਮੈ ਪ੍ਰਥਮ ਅਨਾਯੋ ॥

Du sagst, ich hätte dich zuerst geholt.

ਧਨ ਨਿਮਿਤਿ ਮੈ ਦਰਬੁ ਲੁਟਾਯੋ ॥

Ich habe das Geld für den Reichtum verschwendet.

ਪਾਹਨ ਕੀ ਪੂਜਾ ਨਹਿ ਕਰਿਯੈ ॥

Man soll keine Steine anbeten.

ਮਹਾ ਕਾਲ ਕੇ ਪਾਇਨ ਪਰਿਯੈ ॥੧੨੩॥

Man soll sich zu den Füßen des großen Kala werfen. 123.

ਕਬਿਯੋ ਬਾਚ ॥

Der Dichter sprach:

ਤਬ ਦਿਜ ਮਹਾ ਕਾਲ ਕੋ ਧ੍ਯਾਯੋ ॥

Da meditierte der Brahmin über den großen Kala.

ਸਰਿਤਾ ਮਹਿ ਪਾਹਨਨ ਬਹਾਯੋ ॥

Er warf die Steine in den Fluss.

ਦੂਜੇ ਕਾਨ ਨ ਕਿਨਹੂੰ ਜਾਨਾ ॥

Niemand erfuhr etwas von der zweiten Sache.

ਕਹਾ ਮਿਸ੍ਰ ਪਰ ਹਾਲ ਬਿਹਾਨਾ ॥੧੨੪॥

Was dem Misra widerfuhr, ist nicht bekannt. 124.

ਦੋਹਰਾ ॥

Dohra:

ਇਹ ਛਲ ਸੌ ਮਿਸਰਹਿ ਛਲਾ ਪਾਹਨ ਦਏ ਬਹਾਇ ॥

Mit diesem Trick täuschte er den Misra, indem er die Steine davontreiben ließ.

ਮਹਾ ਕਾਲ ਕੋ ਸਿਖ੍ਯ ਕਰਿ ਮਦਰਾ ਭਾਗ ਪਿਵਾਇ ॥੧੨੫॥

Er machte ihn zum Schüler des großen Kala und gab ihm Wein zu trinken. 125.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਦੋਇ ਸੌ ਛਿਆਸਠਿ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੨੬੬॥੫੧੯੫॥ਅਫਜੂੰ॥

Ende des Charakters des Ministers und des Königs im weiblichen Charakter, 266. 5195. Afajun.

ਚੌਪਈ ॥

Chaupai:

ਰੂਪ ਸੈਨ ਇਕ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਸੁਲਛਨ ॥

Rup Sain war ein König mit guten Eigenschaften.

ਤੇਜਵਾਨ ਬਲਵਾਨ ਬਿਚਛਨ ॥

Strahlend, stark und weise.

ਸਕਲ ਮਤੀ ਤਾ ਕੇ ਘਰ ਦਾਰਾ ॥

Alle Reichtümer waren in seinem Haus und bei seiner Frau.

ਜਾ ਸਮ ਕਹੂੰ ਨ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰਾ ॥੧॥

Es gab keinen Prinzen wie ihn. 1.

ਤਹਿ ਇਕ ਬਸੈ ਤੁਰਕਨੀ ਨਾਰੀ ॥

Dort lebte eine türkische Frau.

ਤਿਹ ਸਮ ਰੂਪ ਨ ਮੈਨ ਦੁਲਾਰੀ ॥

Ihre Schönheit war unübertroffen, eine Geliebte des Kamadeva.

ਤਿਨ ਰਾਜਾ ਕੀ ਛਬਿ ਨਿਰਖੀ ਜਬ ॥

Als diese Frau die Schönheit des Königs sah.

ਮੋਹਿ ਰਹੀ ਤਰੁਨੀ ਤਾ ਪਰ ਤਬ ॥੨॥

Verliebte sich die junge Frau in ihn. 2.

ਰੂਪ ਸੈਨ ਪਹਿ ਸਖੀ ਪਠਾਈ ॥

Rup Sain schickte eine Freundin zu ihr.

ਲਗੀ ਲਗਨ ਤੁਹਿ ਸਾਥ ਜਤਾਈ ॥

Sie drückte ihre Liebe zu ihm aus.

ਇਕ ਦਿਨ ਮੁਰਿ ਕਹਿਯੋ ਸੇਜ ਸੁਹੈਯੈ ॥

Eines Tages sagte sie zu ihm: Das Bett ist schön.

ਨਾਥ ਸਨਾਥ ਅਨਾਥਹਿ ਕੈਯੈ ॥੩॥

Mache den Herrn zum Herrn und den Herrnlosen zum Herrnlosen. 3.

ਇਮਿ ਦੂਤੀ ਪ੍ਰਤਿ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਉਚਾਰਾ ॥

So sprach der König zur Botin.