ਬ੍ਯਾਹੀ ਏਕ ਨਰੇਸ ਕੌ ਜਾ ਤੇ ਪੂਤ ਨ ਧਾਮ ॥੧॥

Ein König hatte keinen Sohn, der sein Erbe antreten konnte.

ਚੌਪਈ ॥

Chaupai ॥

ਰਾਜਾ ਜਤਨ ਕਰਤ ਬਹੁ ਭਯੋ ॥

Der König bemühte sich sehr,

ਪੂਤ ਨ ਧਾਮ ਬਿਧਾਤੈ ਦਯੋ ॥

doch der Schöpfer gab ihm keinen Sohn.

ਤਰੁਨ ਅਵਸਥਹਿ ਸਕਲ ਬਿਤਾਯੋ ॥

Seine Jugend verging gänzlich,

ਬਿਰਧਾਪਨੋ ਅੰਤ ਗਤਿ ਆਯੋ ॥੨॥

und das Alter kam schließlich. ॥2॥

ਤਬ ਤਰੁਨੀ ਰਾਨੀ ਸੋ ਭਈ ॥

Da wurde die Königin jung,

ਜਬ ਜ੍ਵਾਨੀ ਰਾਜਾ ਕੀ ਗਈ ॥

als das Alter des Königs kam.

ਤਾ ਸੌ ਭੋਗ ਰਾਵ ਨਹਿ ਕਰਈ ॥

Mit ihr trieb der König keinen Genuss,

ਯਾ ਤੇ ਅਤਿ ਅਬਲਾ ਜਿਯ ਜਰਈ ॥੩॥

daher litt die schwache Frau sehr. ॥3॥

ਦੋਹਰਾ ॥

Dohra ॥

ਏਕ ਪੁਰਖ ਸੌ ਦੋਸਤੀ ਰਾਨੀ ਕਰੀ ਬਨਾਇ ॥

Die Königin freundete sich mit einem Mann an,

ਕਾਮ ਭੋਗ ਤਾ ਸੌ ਕਰੈ ਨਿਤਿਪ੍ਰਤਿ ਧਾਮ ਬੁਲਾਇ ॥੪॥

und trieb mit ihm täglich sexuelle Freuden, indem sie ihn zu sich rief. ॥4॥

ਚੌਪਈ ॥

Chaupai ॥

ਤਾ ਕੌ ਧਰਮ ਭ੍ਰਾਤ ਠਹਰਾਯੋ ॥

Sie nannte ihn ihren "Bruder",

ਸਭ ਜਗ ਮਹਿ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਡਾਯੋ ॥

und machte dies in der ganzen Welt bekannt.

ਭਾਇ ਭਾਇ ਕਹਿ ਰੋਜ ਬੁਲਾਵੈ ॥

Sie rief ihn jeden Tag "Bruder",

ਕਾਮ ਕੇਲ ਰੁਚਿ ਮਾਨ ਕਮਾਵੈ ॥੫॥

und genoss die Freuden der Lust. ॥5॥

ਜੌ ਯਾ ਤੇ ਮੋ ਕੌ ਸੁਤ ਹੋਈ ॥

Wenn ich von ihm ein Kind bekäme,

ਨ੍ਰਿਪ ਕੋ ਪੂਤ ਲਖੈ ਸਭ ਕੋਈ ॥

würde jeder es als Sohn des Königs ansehen.

ਦੇਸ ਬਸੈ ਸਭ ਲੋਗ ਰਹੈ ਸੁਖ ॥

Das Land würde in Frieden leben,

ਹਮਰੋ ਮਿਟੈ ਚਿਤ ਕੋ ਸਭ ਦੁਖ ॥੬॥

und all mein Leid im Herzen würde verschwinden. ॥6॥

ਅੜਿਲ ॥

Aril ॥

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਕੇ ਭੋਗ ਕਰਤ ਤਾ ਸੋ ਭਈ ॥

Sie trieb mit ihm allerlei Freuden,

ਨ੍ਰਿਪ ਕੀ ਬਾਤ ਬਿਸਾਰਿ ਸਭੈ ਚਿਤ ਤੇ ਦਈ ॥

und vergaß den König gänzlich in ihrem Herzen.

ਲਪਟਿ ਲਪਟਿ ਗਈ ਨੈਨਨ ਨੈਨ ਮਿਲਾਇ ਕੈ ॥

Sie schmiegte sich an ihn, Auge in Auge,

ਹੋ ਫਸਤ ਹਿਰਨ ਜ੍ਯੋ ਹਿਰਨਿ ਬਿਲੋਕਿ ਬਨਾਇ ਕੈ ॥੭॥

wie eine Hirschkuh, die von einem Hirsch gefangen wird. ॥7॥

ਇਤਕ ਦਿਨਨ ਰਾਜਾ ਜੂ ਦਿਵ ਕੇ ਲੋਕ ਗੇ ॥

In diesen Tagen ging der König in die andere Welt,

ਨਸਟ ਰਾਜ ਲਖਿ ਲੋਗ ਅਤਿ ਆਕੁਲ ਹੋਤ ਭੈ ॥

als das Volk den Verlust des Königs sah, wurde es sehr unruhig.

ਤਬ ਰਾਨੀ ਮਿਤਵਾ ਕੌ ਲਯੋ ਬੁਲਾਇ ਕੈ ॥

Da rief die Königin ihren Liebhaber zu sich,

ਹੋ ਦਯੋ ਰਾਜ ਕੋ ਸਾਜੁ ਜੁ ਛਤ੍ਰੁ ਫਿਰਾਇ ਕੈ ॥੮॥

und gab ihm die königlichen Insignien und den Schirm. ॥8॥

ਚੌਪਈ ॥

Chaupai ॥

ਪੂਤ ਨ ਧਾਮ ਹਮਾਰੇ ਭਏ ॥

"Ich habe keine Kinder bekommen,"

ਰਾਜਾ ਦੇਵ ਲੋਕ ਕੌ ਗਏ ॥

"der König ist in die andere Welt gegangen."

ਰਾਜ ਇਹ ਭ੍ਰਾਤ ਹਮਾਰੋ ਕਰੋ ॥

"Dies ist nun dein Königreich,"

ਯਾ ਕੈ ਸੀਸ ਛਤ੍ਰ ਸੁਭ ਢਰੋ ॥੯॥

"und der Schirm soll über deinem Haupt schweben. ॥9॥

ਮੇਰੋ ਭ੍ਰਾਤ ਰਾਜ ਇਹ ਕਰੋ ॥

"Dies ist nun dein Königreich,"

ਅਤ੍ਰ ਪਤ੍ਰ ਯਾ ਕੇ ਸਿਰ ਢਰੋ ॥

"und der Schirm soll über deinem Haupt schweben."

ਸੂਰਬੀਰ ਆਗ੍ਯਾ ਸਭ ਕੈ ਹੈ ॥

"Die Krieger werden auf Befehl hören,"

ਜਹਾ ਪਠੈਯੈ ਤਹ ਤੇ ਜੈ ਹੈ ॥੧੦॥

"und dorthin gehen, wohin sie gesendet werden. ॥10॥

ਦੋਹਰਾ ॥

Dohra ॥

ਰਾਨੀ ਐਸੋ ਬਚਨ ਕਹਿ ਦਯੋ ਜਾਰ ਕੌ ਰਾਜ ॥

Die Königin sprach diese Worte zu ihrem Liebhaber und gab ihm das Königreich,

ਮਿਤਵਾ ਕੌ ਰਾਜਾ ਕਿਯਾ ਫੇਰਿ ਛਤ੍ਰ ਦੈ ਸਾਜ ॥੧੧॥

und machte ihren Liebhaber zum König und gab ihm den Schirm. ॥11॥

ਚੌਪਈ ॥

Chaupai ॥

ਸੂਰਬੀਰ ਸਭ ਪਾਇ ਲਗਾਏ ॥

Alle Krieger verneigten sich,

ਗਾਉ ਗਾਉ ਚੌਧਰੀ ਬੁਲਾਏ ॥

und die Dorfoberhäupter wurden gerufen.

ਦੈ ਸਿਰਪਾਉ ਬਿਦਾ ਕਰਿ ਦੀਨੇ ॥

Sie erhielten Geschenke und wurden entlassen,

ਆਪਨ ਭੋਗ ਜਾਰ ਸੌ ਕੀਨੈ ॥੧੨॥

und sie trieb mit ihrem Liebhaber Freuden. ॥12॥

ਮੇਰੋ ਰਾਜ ਸੁਫਲ ਸਭ ਭਯੋ ॥

"Mein Königreich ist nun erfolgreich,"

ਸਭ ਧਨ ਰਾਜ ਮਿਤ੍ਰ ਕੌ ਦਯੋ ॥

"Ich habe all meinen Reichtum meinem Freund gegeben."

ਮਿਤ੍ਰ ਅਰੁ ਮੋ ਮੈ ਭੇਦ ਨ ਹੋਈ ॥

"Zwischen meinem Freund und mir gibt es keinen Unterschied,"

ਬਾਲ ਬ੍ਰਿਧ ਜਾਨਤ ਸਭ ਕੋਈ ॥੧੩॥

"das wissen alle, jung und alt. ॥13॥

ਸਕਲ ਪ੍ਰਜਾ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰੈ ॥

Alle Untertanen sprachen so,

ਬੈਠਿ ਸਦਨ ਮੈ ਮੰਤ੍ਰ ਬਿਚਾਰੈ ॥

und saßen in ihren Häusern und berieten sich.

ਨਸਟ ਰਾਜ ਰਾਨੀ ਲਖਿ ਲਯੋ ॥

Sie sahen, dass das Königreich verloren war und die Königin,

ਤਾ ਤੇ ਰਾਜ ਭ੍ਰਾਤ ਕੋ ਦਯੋ ॥੧੪॥

daher gab sie das Königreich ihrem Liebhaber. ॥14॥

ਦੋਹਰਾ ॥

Dohra ॥

ਕੇਲ ਕਰਤ ਰੀਝੀ ਅਧਿਕ ਹੇਰਿ ਤਰਨਿ ਤਰੁਨੰਗ ॥

Verliebt in die Freuden, sah sie den jungen Mann,

ਰਾਜ ਸਾਜ ਤਾ ਤੇ ਦਯੋ ਇਹ ਚਰਿਤ੍ਰ ਕੇ ਸੰਗ ॥੧੫॥

und gab ihm die königlichen Insignien in dieser Geschichte. ॥15॥

ਨਸਟ ਹੋਤ ਤ੍ਰਿਯ ਰਾਜਿ ਲਖਿ ਕਿਯੋ ਭ੍ਰਾਤ ਕੌ ਦਾਨ ॥

Als sie sah, dass das Königreich verloren ging, gab sie es ihrem Liebhaber,

ਲੋਗ ਮੂੜ ਐਸੇ ਕਹੈ ਸਕੈ ਨ ਭੇਦ ਪਛਾਨ ॥੧੬॥

die dummen Leute sprachen so und konnten den Unterschied nicht erkennen. ॥16॥

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਦੋਇ ਸੌ ਆਠਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੨੦੮॥੩੯੩੪॥ਅਫਜੂੰ॥

Ende des Charakters von Triya Charitra, im Dialog zwischen Minister und König, Kapitel 208 ist beendet. Segen sei. ॥208॥3934॥

ਦੋਹਰਾ ॥

Dohra ॥

ਧਾਰਾ ਨਗਰੀ ਕੋ ਰਹੈ ਭਰਥਰਿ ਰਾਵ ਸੁਜਾਨ ॥

In der Stadt Dhara lebte ein weiser König namens Bharthari,

ਦੋ ਦ੍ਵਾਦਸ ਬਿਦ੍ਯਾ ਨਿਪੁਨ ਸੂਰਬੀਰ ਬਲਵਾਨ ॥੧॥

der in zwei Dutzend Wissenschaften bewandert war, ein starker Krieger. ॥1॥

ਚੌਪਈ ॥

Chaupai ॥

ਭਾਨ ਮਤੀ ਤਾ ਕੇ ਬਰ ਨਾਰੀ ॥

Bhanmati war seine geliebte Frau,

ਪਿੰਗੁਲ ਦੇਇ ਪ੍ਰਾਨਨਿ ਤੇ ਪ੍ਯਾਰੀ ॥

die ihm lieber war als sein Leben.

ਅਪ੍ਰਮਾਨ ਭਾ ਰਾਨੀ ਸੋਹੈ ॥

Die Königin war von unermesslicher Schönheit,

ਦੇਵ ਅਦੇਵ ਸੁਤਾ ਢਿਗ ਕੋ ਹੈ ॥੨॥

sie war wie eine Tochter der Götter. ॥2॥

ਦੋਹਰਾ ॥

Dohra ॥

ਭਾਨ ਮਤੀ ਕੀ ਅਧਿਕ ਛਬਿ ਜਲ ਥਲ ਰਹੀ ਸਮਾਇ ॥

Die Schönheit von Bhanmati erfüllte Himmel und Erde,