ਮੈ ਰੀਝੀ ਲਖਿ ਪ੍ਰਭਾ ਤਿਹਾਰੀ ॥

Ich bin entzückt, Deine Herrlichkeit zu sehen.

ਮੈ ਤਵ ਹੇਰਿ ਦਿਵਾਨੀ ਭਈ ॥

Ich bin von Deinem Anblick berauscht geworden.

ਮੋ ਕਹ ਬਿਸਰ ਸਕਲ ਸੁਧਿ ਗਈ ॥੫॥

All mein Bewusstsein ist mir verloren gegangen. 5.

ਦੋਹਰਾ ॥

Dohra.

ਸੁਧਿ ਭੂਲੀ ਮੋਰੀ ਸਭੈ ਬਿਰਹ ਬਿਕਲ ਭਯੋ ਅੰਗ ॥

Mein Verstand ist verloren, mein ganzer Körper ist vor Sehnsucht verzerrt.

ਕਾਮ ਕੇਲ ਮੋ ਸੌ ਕਰੌ ਗਹਿ ਗਹਿ ਰੇ ਸਰਬੰਗ ॥੬॥

Verbinde Dich mit mir in sinnlichen Spielen, umfasse mich ganz. 6.

ਚੌਪਈ ॥

Chaupai.

ਜਬ ਰਾਜੈ ਐਸੇ ਸੁਨਿ ਪਾਯੋ ॥

Als der König dies hörte,

ਤਾ ਕੋ ਭੋਗ ਹੇਤ ਲਲਚਾਯੋ ॥

wurde er von Begierde nach Vergnügen ergriffen.

ਲਪਟਿ ਲਪਟਿ ਤਾ ਸੌ ਰਤਿ ਕਰੀ ॥

Er umarmte und liebte sie leidenschaftlich.

ਚਿਮਟਿ ਚਿਮਟਿ ਆਸਨ ਤਨ ਧਰੀ ॥੭॥

Er hielt seinen Körper fest an sie gedrückt. 7.

ਚਿਮਿਟ ਚਿਮਿਟ ਤਾ ਸੌ ਰਤਿ ਮਾਨੀ ॥

Er genoss die Liebe, sich an sie schmiegend,

ਕਾਮਾਤੁਰ ਹ੍ਵੈ ਤ੍ਰਿਯ ਲਪਟਾਨੀ ॥

die Frau, vom Verlangen überwältigt, schmiegte sich an ihn.

ਨ੍ਰਿਪ ਬਰ ਛਿਨਿਕ ਨ ਛੋਰਿਯੋ ਭਾਵੈ ॥

Der König ließ ihn keinen Moment los,

ਗਹਿ ਗਹਿ ਤਾਹਿ ਗਰੇ ਸੌ ਲਾਵੈ ॥੮॥

er umarmte ihn fest an seinen Hals. 8.

ਦੋਹਰਾ ॥

Dohra.

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਆਸਨ ਲਏ ਚੁੰਬਨ ਕਰੇ ਬਨਾਇ ॥

Er nahm verschiedene Stellungen ein und küsste sie immer wieder.

ਚਿਮਟਿ ਚਿਮਟਿ ਭੋਗਤ ਭਯੋ ਗਨਨਾ ਗਨੀ ਨ ਜਾਇ ॥੯॥

Sich aneinander schmiegend, genossen sie sich unzählige Male. 9.

ਸਵੈਯਾ ॥

Savaiyya.

ਖਾਇ ਬੰਧੇਜਨ ਕੀ ਬਰਿਯੈ ਨ੍ਰਿਪ ਭਾਗ ਚਬਾਇ ਅਫੀਮ ਚੜਾਈ ॥

Der König, der von Opium berauscht war, genoss die Freuden der Gefangenen.

ਪੀਤ ਸਰਾਬ ਬਿਰਾਜਤ ਸੁੰਦਰ ਕਾਮ ਕੀ ਰੀਤਿ ਸੌ ਪ੍ਰੀਤ ਮਚਾਈ ॥

Er trank Wein und genoss die schönen Freuden der Liebe.

ਆਸਨ ਔਰ ਅਲਿੰਗਨ ਚੁੰਬਨ ਭਾਤਿ ਅਨੇਕ ਲੀਏ ਸੁਖਦਾਈ ॥

Er nahm verschiedene Stellungen ein, umarmte und küsste sie auf vielfältige Weise, was ihm Freude bereitete.

ਯੌ ਤਿਹ ਤੋਰਿ ਕੁਚਾਨ ਮਰੋਰਿ ਸੁ ਭੋਰ ਲਗੇ ਝਕਝੋਰਿ ਬਜਾਈ ॥੧੦॥

So drückte er ihre Brüste, rieb sie und spielte mit ihnen. 10.

ਅੜਿਲ ॥

Aril.

ਰਤਿ ਮਾਨੀ ਤਿਹ ਸੰਗ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਹਰਖਾਇ ਕੈ ॥

Der König genoss die Liebe mit ihr und freute sich,

ਕਾਮਾਤੁਰ ਹ੍ਵੈ ਜਾਤ ਤ੍ਰਿਯਾ ਲਪਟਾਇ ਕੈ ॥

vom Verlangen überwältigt, schmiegte er sich an die Frau,

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਕੇ ਆਸਨ ਲਏ ਬਨਾਇ ਕਰਿ ॥

er nahm verschiedene Stellungen ein und formte sie,

ਹੋ ਭੋਰ ਹੋਤ ਲੌ ਭਜੀ ਹਿਯੇ ਸੁਖ ਪਾਇ ਕਰਿ ॥੧੧॥

bis zum Morgengrauen genoss er sie mit Freude im Herzen. 11.

ਚੌਪਈ ॥

Chaupai.

ਬਿਤਈ ਰੈਨ ਭੋਰ ਜਬ ਭਈ ॥

Die Nacht verging, und als der Morgen graute,

ਚੇਰੀ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਬਿਦਾ ਕਰ ਦਈ ॥

entließ der König die Dienerin.

ਬਿਹਬਲ ਭਈ ਬਿਸਰਿ ਸਭ ਗਯੋ ॥

Sie war überwältigt und alles war vergessen,

ਤਾ ਕਾ ਓਡਿ ਉਪਰਨਾ ਲਯੋ ॥੧੨॥

sie zog die Decke über sich. 12.

ਦੋਹਰਾ ॥

Dohra.

ਕ੍ਰਿਸਨ ਕਲਾ ਰਤਿ ਮਾਨਿ ਕੈ ਤਹਾ ਪਹੂਚੀ ਜਾਇ ॥

Nachdem sie die Freuden der Liebe genossen hatte, erreichte sie den Ort.

ਰੁਕਮ ਕਲਾ ਪੂਛਿਤ ਭਈ ਤਾ ਕਹ ਨਿਕਟਿ ਬੁਲਾਇ ॥੧੩॥

Rukmani fragte sie und rief sie zu sich. 13.

ਪ੍ਰਤਿ ਉਤਰ ॥

Antwort.

ਸਵੈਯਾ ॥

Savaiyya.

ਕਾਹੇ ਕੌ ਲੇਤ ਹੈ ਆਤੁਰ ਸ੍ਵਾਸ ਗਈ ਹੀ ਉਤਾਇਲ ਦੌਰੀ ਇਹਾ ਤੇ ॥

Warum atmest du so schwer und eilst du so herbei?

ਕਾਹੇ ਕੌ ਕੇਸ ਖੁਲੇ ਲਟ ਛੂਟਿਯੇ ਪਾਇ ਪਰੀ ਤਵ ਨੇਹ ਕੇ ਨਾਤੇ ॥

Warum sind deine Haare offen und deine Locken zerzaust? Ich falle dir zu Füßen aus Liebe.

ਓਠਨ ਕੀ ਅਰੁਨਾਈ ਕਹਾ ਭਈ ਤੇਰੀ ਬਡਾਈ ਕਰੀ ਬਹੁ ਭਾਤੇ ॥

Was ist mit der Röte deiner Lippen passiert? Du wurdest auf vielfältige Weise gepriesen.

ਕੌਨ ਕੌ ਅੰਬਰ ਓਢਿਯੋ ਅਲੀ ਪਰਤੀਤਿ ਕੌ ਲਾਈ ਹੌ ਲੇਹੁ ਉਹਾ ਤੇ ॥੧੪॥

Welches Gewand hast du angezogen, mein Freund? Ich habe dir mein Vertrauen geschenkt, nimm es von dort. 14.

ਦੋਹਰਾ ॥

Dohra.

ਸੁਨਿ ਬਚ ਰਾਨੀ ਚੁਪ ਰਹੀ ਜਾ ਕੇ ਰੂਪ ਅਪਾਰ ॥

Als die Königin die Worte hörte, schwieg sie, deren Schönheit unermesslich war.

ਛਲ ਕੋ ਛਿਦ੍ਰ ਨ ਕਿਛੁ ਲਖਿਯੋ ਇਮ ਛਲਗੀ ਬਰ ਨਾਰਿ ॥੧੫॥

Sie erkannte keine Spur von Täuschung, so listig war die edle Frau. 15.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌ ਸਠਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੬੦॥੩੧੭੧॥ਅਫਜੂੰ॥

Ende des Charakters von Triya Charitra, im Dialog mit dem Minister und dem König, das 160. Charitra, das 16. Charitra, Ende, Segen, Segen. 160. 3171. Afajun.

ਦੋਹਰਾ ॥

Dohra.

ਨਰਵਰ ਕੋ ਰਾਜਾ ਬਡੋ ਬੀਰ ਸੈਨ ਤਿਹ ਨਾਮ ॥

Ein großer König, ein edler Mann, dessen Name Bair Sain war.