ਚੌਪਈ ॥

Chaupaee

ਆਪ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਸੋ ਬਚਨ ਉਚਾਰੋ ॥

Le roi dit alors ces mots :

ਸੁਨ ਨਾਥ ਇਹ ਸ੍ਵਾਨ ਤਿਹਾਰੋ ॥

« Écoute, mon Maître, ce chien qui est à toi.

ਮੋ ਕੌ ਅਧਿਕ ਪ੍ਰਾਨ ਤੇ ਪ੍ਯਾਰੋ ॥

Il m'est plus cher que ma propre vie.

ਯਾ ਕੌ ਜਿਨਿ ਪਾਹਨ ਤੁਮ ਮਾਰੋ ॥੬॥

S'il te plaît, ne le tue pas avec une pierre. »(6)

ਦੋਹਰਾ ॥

Dohira

ਸਤਿ ਸਤਿ ਤਬ ਨ੍ਰਿਪ ਕਹਿਯੋ ਤਾਹਿ ਟੂਕਰੋ ਡਾਰਿ ॥

« Je te crois », dit le roi, « C'est vrai », et il lui donna un morceau de pain.

ਆਗੇ ਹ੍ਵੈ ਕੈ ਨਿਕਸਿਯੋ ਸਕਿਯੋ ਨ ਮੂੜ ਬਿਚਾਰਿ ॥੭॥

Il passa juste devant ses yeux, mais le roi insensé ne comprit pas.(7)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਸਤਾਸੀਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੮੭॥੧੫੩੭॥ਅਫਜੂੰ॥

Fin du quatre-vingt-septième Charitra du recueil de Charitras des femmes, dans la conversation du ministre et du roi. Achèvement et bénédiction. (87)(1537)

ਦੋਹਰਾ ॥

Dohira

ਇੰਦ੍ਰ ਦਤ ਰਾਜਾ ਹੁਤੋ ਗੋਖਾ ਨਗਰ ਮਝਾਰ ॥

Dans la ville de Gokha Nagar, il y avait un roi nommé Indra Datt.

ਕੰਜ ਪ੍ਰਭਾ ਰਾਨੀ ਰਹੈ ਜਾ ਕੋ ਰੂਪ ਅਪਾਰ ॥੧॥

Kanj Prabha était sa femme ; elle était extrêmement belle.(1)

ਸਰਬ ਮੰਗਲਾ ਕੌ ਭਵਨ ਗੋਖਾ ਸਹਿਰ ਮੰਝਾਰ ॥

Le temple de la déesse, Sarab Mangla, se trouvait dans la ville de Gokha.

ਊਚ ਨੀਚ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਜਾ ਸਭ ਤਿਹ ਕਰਤ ਜੁਹਾਰ ॥੨॥

Ici, tous, les nobles et les roturiers, le roi et le peuple, venaient rendre hommage.(2)

ਚੌਪਈ ॥

Chaupaee

ਤਾ ਕੇ ਭਵਨ ਸਕਲ ਚਲਿ ਆਵਹਿ ॥

Tous se rendaient au temple pour s'incliner devant la divinité.

ਆਨਿ ਗੋਰ ਕੌ ਸੀਸ ਝੁਕਾਵਹਿ ॥

Ils appliquaient des marques sacrées sur leur front,

ਕੁੰਕਮ ਔਰ ਅਛਤਨ ਲਾਵਹਿ ॥

Et allumaient de l'encens de toutes sortes.(3)

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਕੋ ਧੂਪ ਜਗਾਵਹਿ ॥੩॥

Dohira

ਦੋਹਰਾ ॥

Ils faisaient des circumambulations de diverses manières et rendaient hommage.

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਦੈ ਪ੍ਰਕ੍ਰਮਾ ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਸਿਰ ਨ੍ਯਾਇ ॥

Après avoir prié la déesse Bhawani, ils retournaient chez eux.(4)

ਪੂਜ ਭਵਾਨੀ ਕੌ ਭਵਨ ਬਹੁਰਿ ਬਸੈ ਗ੍ਰਿਹ ਆਇ ॥੪॥

Chaupaee

ਚੌਪਈ ॥

Hommes et femmes s'y rendaient tous,

ਨਰ ਨਾਰੀ ਸਭ ਤਹ ਚਲਿ ਜਾਹੀ ॥

Appliquant des marques sacrées, de l'encens et du safran.

ਅਛਤ ਧੂਪ ਕੁੰਕਮਹਿ ਲਾਹੀ ॥

Ils chantaient des chansons de toutes sortes pour apaiser la déesse,

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਕੇ ਗੀਤਨ ਗਾਵੈ ॥

Ils s'inclinaient devant Sarab Mangla.(5)

ਸਰਬ ਮੰਗਲਾ ਕੋ ਸਿਰ ਨਯਾਵੈ ॥੫॥

Quel que soit le souhait qu'ils formaient dans leur cœur,

ਜੋ ਇਛਾ ਕੋਊ ਮਨ ਮੈ ਧਰੈ ॥

Ils allaient l'exprimer au temple de Bhawani.

ਜਾਇ ਭਵਾਨੀ ਭਵਨ ਉਚਰੈ ॥

Leurs désirs étaient exaucés,

ਪੂਰਨ ਭਾਵਨਾ ਤਿਨ ਕੀ ਹੋਈ ॥

Les jeunes et les vieux, tous le savaient.(6)

ਬਾਲ ਬ੍ਰਿਧ ਜਾਨਤ ਸਭ ਕੋਈ ॥੬॥

Dohira

ਦੋਹਰਾ ॥

Ceux qui formaient un souhait le voyaient accompli,

ਫਲਤ ਆਪਨੀ ਭਾਵਨਾ ਯਾ ਮੈ ਭੇਦ ਨ ਕੋਇ ॥

Que ce soit un souhait bon, mauvais ou autre.(7)

ਭਲੋ ਭਲੋ ਕੋ ਹੋਤ ਹੈ ਬੁਰੋ ਬੁਰੇ ਕੋ ਹੋਇ ॥੭॥

Le jour de l'Ashtmi du mois de Chet (mars-avril), un festival y était célébré,

ਚੇਤ੍ਰ ਅਸਟਮੀ ਕੇ ਦਿਵਸ ਉਤਸਵ ਤਿਹ ਠਾ ਹੋਇ ॥

Et personne, noble, roturier, roi ou sujet, ne restait chez soi.(8)

ਊਚ ਨੀਚ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਜਾ ਰਹੈ ਨ ਘਰ ਮੈ ਕੋਇ ॥੮॥

Chaupaee

ਚੌਪਈ ॥

Lorsque le jour de l'Ashtmi arriva,

ਦਿਵਸ ਅਸਟਮੀ ਕੋ ਜਬ ਆਯੋ ॥

La Rani rencontra un voyageur,

ਜਾਤ੍ਰੀ ਏਕ ਰਾਨਿਯਹਿ ਭਾਯੋ ॥

Elle eut envie de s'unir à lui,

ਤਾ ਸੌ ਭੋਗ ਕਰਤ ਮਨ ਭਾਵੈ ॥

Mais elle ne trouva pas l'occasion.(9)

ਘਾਤ ਏਕਹੂੰ ਹਾਥ ਨ ਆਵੈ ॥੯॥

Cette pensée lui vint à l'esprit,

ਯਹੈ ਬਿਹਾਰ ਚਿਤ ਮਹਿ ਆਯੋ ॥

Elle fit appeler le voyageur par l'arrière-cour.

ਜਾਤ੍ਰੀ ਕਹ ਪਿਛਵਾਰ ਸਦਾਯੋ ॥

Elle discuta avec lui de la stratégie,

ਤਾ ਸੋ ਘਾਤ ਯਹੈ ਬਦਿ ਰਾਖੀ ॥

Elle parla ainsi au roi.(10)

ਪ੍ਰਗਟ ਰਾਵ ਜੂ ਤਨ ਯੌ ਭਾਖੀ ॥੧੦॥

« Quand il sera venu derrière la maison, je dirai ouvertement,

ਜਾਨਸਿ ਮਿਤਿ ਪਿਛਵਾਰੇ ਆਵਾ ॥

« Avec mes compagnes, j'irai demain,

ਬਦਿ ਸੰਕੇਤਿ ਯੌ ਬਚਨ ਸੁਨਾਵਾ ॥

« Je me joindrai à lui dans la chambre. »

ਸਖਿਯਹਿ ਸਹਿਤ ਕਾਲਿ ਮੈ ਜੈਹੋ ॥

Sakhiahi sahit Kaal mai jaiho ॥