ਦੋਹਰਾ ॥

Dohra ॥

ਅਤਿ ਰਤਿ ਤਾ ਸੋ ਮਾਨਿ ਕੈ ਸੰਗ ਪਿਯਰਵਹਿ ਲ੍ਯਾਇ ॥

S'attachant profondément à Lui, elle l'a amené avec elle.

ਹਜਰਤ ਕੋ ਇਹ ਛਲ ਛਲਿਯੋ ਸਵਤਿਹਿ ਦਿਯੋ ਜਰਾਇ ॥੧੮॥

Ce stratagème a trompé Hazrat, le faisant brûler par lui-même. ॥18॥

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌ ਚੌਸਠਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੬੪॥੩੨੫੫॥ਅਫਜੂੰ॥

Ici se termine le Charitropakhyan, dans le dialogue entre le ministre et le roi, le soixante-quatrième Charitra. ॥164॥3255॥Afajun॥

ਦੋਹਰਾ ॥

Dohra ॥

ਹਿੰਗੁਲਾਜ ਜਗ ਮਾਤ ਕੇ ਰਹੈ ਦੇਹਰੋ ਏਕ ॥

À Hingulaj, la Mère du Monde, il y avait un temple.

ਜਾਹਿ ਜਗਤ ਕੇ ਜੀਵ ਸਭ ਬੰਦਤ ਆਨਿ ਅਨੇਕ ॥੧॥

Que tous les êtres du monde viennent vénérer de diverses manières. ॥1॥

ਚੌਪਈ ॥

Chaupai ॥

ਸਿੰਘ ਬਚਿਤ੍ਰ ਤਹਾ ਕੋ ਨ੍ਰਿਪ ਬਰ ॥

Le roi de là s'appelait Singh Bachitra.

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਕੋ ਧਨੁ ਤਾ ਕੇ ਘਰ ॥

Dans sa maison, il y avait des richesses de toutes sortes.

ਭਾਨ ਕਲਾ ਤਿਹ ਤ੍ਰਿਯਾ ਭਣਿਜੈ ॥

Sa femme s'appelait Bhan Kala.

ਤਾ ਕੇ ਕੋ ਤ੍ਰਿਯ ਤੁਲਿ ਕਹਿਜੈ ॥੨॥

Qui pourrait être comparée à elle ? ॥2॥

ਦਿਜਬਰ ਸਿੰਘ ਏਕ ਦਿਜ ਤਾ ਕੇ ॥

Il y avait un Brahman nommé Dijbar Singh.

ਭਿਸਤ ਕਲਾ ਅਬਲਾ ਗ੍ਰਿਹ ਵਾ ਕੇ ॥

Dans sa maison vivait une femme vertueuse.

ਸਾਤ ਪੂਤ ਸੁੰਦਰ ਤਿਹ ਘਰ ਮੈ ॥

Sept fils beaux vivaient dans cette maison.

ਕੋਬਿਦ ਸਭ ਹੀ ਰਹਤ ਹੁਨਰ ਮੈ ॥੩॥

Tous étaient des érudits, pleins d'habileté. ॥3॥

ਦੋਹਰਾ ॥

Dohra ॥

ਤਹਾ ਭਵਾਨੀ ਕੋ ਭਵਨ ਜਾਹਿਰ ਸਕਲ ਜਹਾਨ ॥

Là, il y avait un temple de Bhavani, connu dans le monde entier.

ਦੇਸ ਦੇਸ ਕੇ ਏਸ ਜਿਹ ਸੀਸ ਝੁਕਾਵਤ ਆਨਿ ॥੪॥

Les rois de tous les pays venaient y incliner la tête. ॥4॥

ਅੜਿਲ ॥

Aril ॥

ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਮਠ ਊਚੀ ਧੁਜਾ ਬਿਰਾਜਹੀ ॥

Un monastère d'une grande beauté, avec un haut drapeau, y résidait.

ਨਿਰਖਿ ਦਿਪਤਤਾ ਤਾਹਿ ਸੁ ਦਾਮਨਿ ਲਾਜਹੀ ॥

Sa splendeur faisait honte même à la lumière des étoiles.

ਦੇਸ ਦੇਸ ਕੇ ਏਸ ਤਹਾ ਚਲਿ ਆਵਹੀ ॥

Les rois de tous les pays venaient là.

ਹੋ ਜਾਨਿ ਸਿਵਾ ਕੋ ਭਵਨ ਸਦਾ ਸਿਰ ਨ੍ਯਾਵਹੀ ॥੫॥

Sachant que c'était le temple de Shiva, ils s'inclinaient toujours la tête. ॥5॥

ਦੋਹਰਾ ॥

Dohra ॥

ਜੋ ਇਛਾ ਕੋਊ ਕਰੈ ਸੋ ਸਭ ਪੂਰਨ ਹੋਇ ॥

Quel que soit le désir que l'on exprime, il est exaucé.

ਪ੍ਰਗਟ ਬਾਤ ਸਭ ਜਗਤ ਇਹ ਜਾਨਤ ਹੈ ਸਭ ਕੋਇ ॥੬॥

C'est une vérité évidente que tout le monde connaît. ॥6॥

ਚੌਪਈ ॥

Chaupai ॥

ਏਕ ਦਿਵਸ ਐਸੋ ਤਹ ਭਯੋ ॥

Un jour, il arriva ceci.

ਅਥ੍ਰਯੋ ਸੂਰ ਚੰਦ੍ਰ ਪ੍ਰਗਟਯੋ ॥

Le soleil et la lune apparurent.

ਅਕਸਮਾਤ੍ਰ ਬਾਨੀ ਤਿਹ ਭਈ ॥

Soudain, une voix se fit entendre.

ਸੋ ਦਿਜਬਰ ਸ੍ਰਵਨਨ ਸੁਨਿ ਲਈ ॥੭॥

Ce Dijbar l'entendit de ses oreilles. ॥7॥

ਪ੍ਰਾਤ ਭਏ ਰਾਜਾ ਇਹ ਮਰਿ ਹੈ ॥

Le roi mourra demain.

ਕੋਟਿ ਉਪਾਵ ਕਿਸੈ ਨ ਉਬਰਿ ਹੈ ॥

Même des millions de remèdes ne pourront le sauver.

ਜੋ ਕੋਊ ਸਾਤ ਪੂਤ ਹ੍ਯਾਂ ਮਾਰੈ ॥

Si quelqu'un tue les sept fils ici.

ਤੌ ਅਪਨੌ ਯਹ ਰਾਵ ਉਬਾਰੇ ॥੮॥

Alors ce roi sera sauvé. ॥8॥

ਦਿਜਬਰ ਸੁਨਿ ਬਚਨਨ ਗ੍ਰਿਹ ਆਯੋ ॥

Dijbar entendit ces paroles et rentra chez lui.

ਨਿਜੁ ਨਾਰੀ ਤਨ ਭੇਦ ਜਤਾਯੋ ॥

Il révéla le secret à sa femme.

ਤਬ ਤ੍ਰਿਯ ਸਾਤ ਪੂਤ ਸੰਗ ਲੀਨੇ ॥

Alors la femme prit les sept fils avec elle.

ਸਰਬ ਮੰਗਲਾ ਕੀ ਬਲਿ ਦੀਨੇ ॥੯॥

Et les offrit en sacrifice à Sarb Mangala. ॥9॥

ਸਾਤ ਪੂਤ ਪਿਤ ਹਨੇ ਨਿਹਾਰੇ ॥

Les sept fils furent vus par leur père, tués.

ਅਸਿ ਲੈ ਕੰਠ ਆਪਨੇ ਮਾਰੇ ॥

Ils se tranchèrent la gorge avec une épée.

ਸੁਰ ਪੁਰ ਬਾਟ ਜਬੈ ਤਿਨ ਲਈ ॥

Lorsqu'ils prirent le chemin du ciel.

ਠਾਢੀ ਨਾਰਿ ਨਿਹਾਰਤ ਭਈ ॥੧੦॥

La femme se tenait là, les regardant. ॥10॥

ਵਹੈ ਹਾਥ ਅਪਨੇ ਅਸਿ ਲੀਨੋ ॥

Elle prit alors l'épée dans sa main.

ਨਿਜੁ ਪ੍ਰਾਨਨ ਕੋ ਤ੍ਰਾਸ ਨ ਕੀਨੋ ॥

Sans craindre pour sa propre vie.

ਰਾਵ ਬਚੈ ਕਹਿ ਤਾਹਿ ਸੰਭਾਰਿਯੋ ॥

Elle dit : « Le roi sera sauvé », et elle se rappela.

ਗਹਿ ਕਰਿ ਕੰਠ ਆਪਨੇ ਮਾਰਿਯੋ ॥੧੧॥

Elle prit son propre cou et se tua. ॥11॥